Miodunka plamista (Pulmonaria officinalis)

Inne nazwy tej rośliny to: miodunka lecznicza, suchotnik, płucne ziele, płucnik lekarski, suchotnik oraz płucnik serduszkowaty. Surowcem leczniczym są liście i kwiaty miodunki. Sporządza się z nich odwar o działaniu wykrztuśnym, ściągającym, gojącym. Właściwości lecznicze miodunki plamistej najchętniej wykorzystywane są w leczeniu dolegliwości dróg oddechowych.

Miodunka tworzy kłącza, za których pomocą rozrasta się w kępy. Nie należy ona jednak do roślin szczególnie ekspansywnych. Jej łodyga jest wzniesiona i dosyć obficie, gruczołowato owłosiona.

Lancetowate liście odziomkowe byliny wyróżnią się ogonkiem dłuższym od blaszki i ostrym zakończeniem. Po spodniej stronie są one owłosione. Liście łodygowe u nasady są sercowate, na końcach zaś szpiczaste. Ich powierzchnia pokryta jest biało-srebrzystymi plamami, od których wzięła swój początek nazwa miodunki.

Młode kwiaty miodunki lekarskiej mają czerwone zabarwienie. Z czasem ich kolor zmienia się na niebiesko-fioletowy. Rosną one na szczytach pędów, tworząc gęsty kwiatostan typu sierpik. Kielichy kwiatowe wyrastające z silnie owłosionych szypułek mają kształt lejków. Każdy z nich składa się z pięciu jednakowych, trójkątnych ząbków.

Owoce miodunki mają postać trójkątnych rozłupek o czarnym lub brunatnym zabarwieniu.

---

Miodunka plamista ma charakterystyczne plamki na liściach.Deccoria.pl

---

Najciekawsze odmiany miodunki plamistej to:

• Raspberry Splash – ma ciemnoróżowe kwiaty z akcentami w kolorze fioletowym;
• Moonshine – odmiana z niebieskimi kwiatami i niemal białymi liśćmi;
• Sissinghurst White – wyróżniają ją białe kwiaty.

Roślina ta źle znosi ekstrema, czyli nadmierną ilość słońca oraz zbyt dużą suchość podłoża. Miodunka najlepiej czuje się na stanowiskach zacienionych oraz w urodzajnych podłożach o umiarkowanej wilgotności.

Podlewanie miodunki jest wskazane w okresach długotrwałych susz. W czasie nawadniania trzeba uważać, by nie zamoczyć jej liści, gdyż może to zwiększyć ryzyko rozwoju u niej mączniaka. Glebę wokół rośliny warto ściółkować kompostem lub rozdrobnioną korą. Taki zabieg ograniczy parowanie wody z podłoża.

Miodunkę plamistą można rozmnożyć jesienią lub wiosną poprzez podział i sadzonki pędowe. Najlepszym momentem na zasiew jest wiosna.

Z uwagi na zamiłowanie tej byliny do wilgoci i cienia, najlepiej sprawdza się ona przy zadarnianiu powierzchni pod drzewami lub pomiędzy krzewami. Można ją sadzić na rabatach, o ile nie znajdują się one w pełnym słońcu.

• Stanowisko: cieniste, półcieniste
• Wilgotność: podłoże umiarkowanie wilgotne
• Podlewanie: skąpe
• Wysokość: 0,2-0,5 m
• Pokrój: kępiasty
• Termin kwitnienia: marzec, kwiecień, maj
• Zimozielona: nie
• Roślina ozdobna z: kwiaty, liście