Mlecz polny (Sonchus arvensis)

Mlecz polny rośnie w całej Europie, środkowej i zachodniej Azji, a także na Syberii, na Kaukazie, a nawet w Afryce Północnej. Chwast porasta najczęściej brzegi wód, wilgotne miejsca, ogrody, przydroża, pola, łąki, nieużytki i obszary ruderalne (poddane intensywnej działalności człowieka). W Polsce rośnie szczególnie chętnie na terenach nizinnych i w górach do piętra rygla dolnego.

Mlecz polny osiąga od 40 do 150 cm wysokości. Roślina ma długie, poskręcane kłącze, z którego wyrasta sztywna łodyga. Liście mają wydłużony kształt, ząbkowane, ostro wcięte brzegi i wyrastają bezpośrednio z łodygi (nie mają ogonków). Mlecze charakteryzują się zebranymi w koszyczki żółtymi kwiatami z języczkowatymi płatkami. Owocując, okrywa koszyczka staje się owłosiona. Owoce (ciemnobrunatne niełupki) są pokryte puchem, dzięki któremu przemieszczają się na wietrze.

Mlecz polny jest zaliczany do chwastów – nie uprawia się go celowo. Najchętniej zajmuje nasłonecznione i półcieniste stanowiska. Rośnie obficie i chętnie na glebach bogatych w składniki pokarmowe, w tym przede wszystkim w azot. Lubi świeże, mokre, próchnicze, gliniaste, ilaste i mokre, próchnicze, gliniaste, względnie ilaste, o dużej miąższości. Jako chwast porasta praktycznie wszystkie uprawy jednoroczne i wieloletnie, szczególnie zboża i kukurydzę.

Mlecz polny ze względu na zawartość alkaloidów i związku goryczowego jest toksyczny dla bydła i owiec. Bywa przez ludzi często mylony z bardzo podobnym mniszkiem lekarskim (również nazywanym potocznie mleczem). Różnica polega na tym, że u mlecza polnego pędy wyrastają z łodygi, zaś u mniszka – prosto z ziemi. Liście mlecza są też smuklejsze niż liście mniszka i mają mniej wcięć.

Zwalczanie szybko rozmnażającego się mlecza polnego polega na stosowaniu odpowiednich środków chwastobójczych: doglebowo lub oprysków. Stosować można preparaty z:

• 2,4-D,
• etofumesatem,
• acetochlorem,
• glufosynatem amonowym,
• metazachlorem,
• tribenuronem metylowym,
• napropamidem,
• triklopyrem.

Na glebach ciężkich świetnie sprawdza się chlorydazon i pendimetalina.

• Stanowisko: półcieniste, słoneczne
• Wilgotność: podłoże umiarkowanie wilgotne
• Podlewanie: średnie
• Wysokość: 0,5m- 1m, 1-2m
• Pokrój: kępiasty
• Termin kwitnienia: czerwiec, lipiec, sierpień, wrzesień, październik
• Roślina ozdobna z: kwiaty