Smagliczka skalna (Aurinia saxatilis)

Smagliczka skalna jest jak słoneczna kołdra, która otula ogród czystą radością. Ale czy górska bylina zakwitnie w bardziej przyziemnych warunkach?

Smagliczka skalna – zwana też smagliczką Arduina lub złotką skalną – to zimozielona bylina występująca naturalnie w Alpach, górach Jura, Karpatach i pasmach górskich Półwyspu Bałkańskiego. W Polsce możesz się na nią natknąć w Pieninach, zwłaszcza wśród skał oraz w szczelinach muru Zamku w Czorsztynie.

Byliny rosnące dziko pośród skał nie prezentują się zbyt imponująco, jednak okazy pielęgnowane w ogrodzie silnie się rozrastają i obficie kwitną. Jak wysoko urosną? W przypadku smagliczki skalnej wysokość dochodzi do 30 centymetrów.

Mimo niezbyt okazałych rozmiarów roślina przyciąga wzrok z daleka. To zasługa drobnych, żółtych kwiatów, zebranych w gęste kwiatostany – dzięki nim smagliczka skalna wygląda jak puszysty, słoneczny kobierzec. Co ważne, przy odpowiedniej pielęgnacji roślina zakwita dwukrotnie: na wiosnę i jesienią.

Złociste, pachnące kwiaty to nie jedyny – choć najbardziej spektakularny – element rośliny. U młodych sadzonek smagliczki skalnej dobrze widoczne są również zielonoszare, wydłużone liście, które wyrastają w dolnej części rośliny.

Smagliczka skalna to efektowna i jednocześnie mało wymagająca roślina. Nic więc dziwnego, że hodowcy podjęli trud stworzenia odmian uprawnych. Najczęściej spotykane odmiany to:

• smagliczka skalna Compactum: niższa, o bardziej zwartym kształcie;
• smagliczka skalna Plenum: o gęstych, pełnych kwiatach;
• smagliczka skalna Summit: o zwartym pokroju, wcześnie kwitnąca.

Górska bylina bardzo dobrze przyjmie się w ogrodzie, pod warunkiem że zapewnisz jej optymalne warunki. Podstawowym jest gleba – smagliczka skalna dobrze rośnie na glebach przepuszczalnych, zasadowych, bogatych w wapń. Drugim ważnym czynnikiem jest ciepłe i widne stanowisko, roślina ta pięknie wzrasta w pełnym słońcu.

Jeśli zadbasz o te kryteria, z pewnością poradzisz sobie z uprawą smagliczki skalnej. Pielęgnacja byliny w zasadzie jest znikoma. Smagliczka nie wymaga podlewania ani okrywania na zimę (jest w pełni mrozoodporna). Nawożenie nie jest konieczne, choć warto lekko dokarmić roślinę po pierwszym kwitnieniu, stosując nawóz do roślin kwitnących.

Aby jednak cieszyć się bujnie kwitnącymi bylinami, musisz pamiętać jedynie o przycinaniu pędów. Cięcie smagliczki skalnej trzeba przeprowadzić po pierwszym kwitnieniu (od kwietnia do maja), skracając łodygi do 10 cm nad ziemią. Wówczas roślina zakwitnie ponownie we wrześniu. Przycinanie pomaga również w zachowaniu ładnego kształtu rośliny oraz zapobiega jej nadmiernemu rozrostowi.

Słoneczna bylina doskonale nadaje się do obsadzania skalniaków, słonecznych rabat, skarp czy klombów. Możesz również pokusić się o oryginalną aranżację i zasadzić ją w szczelinach muru czy konstrukcji z naturalnego kamienia.

Jeśli chodzi o sadzenie smagliczki skalnej, sadzonki możesz rozmieszczać pojedynczo lub w grupach po 2-3 sztuki razem. Jeśli zależy Ci na uzyskaniu gęstego dywanu w krótkim czasie, możesz sadzić roślinę w grupach nawet po 10 sztuk.

Smagliczka to roślina bardzo odporna na choroby i ataki szkodników. W wyjątkowych przypadkach mogą pojawić się na niej mszyce, które łatwo da się zwalczyć za pomocą naturalnych środków ochronnych.

• Stanowisko: słoneczne
• Wilgotność: podłoże suche
• Podlewanie: skąpe
• Wysokość: do 0,2m
• Pokrój: zwarty
• Termin kwitnienia: kwiecień, maj
• Zimozielona: tak
• Roślina ozdobna z: kwiaty