Wierzbówka kiprzyca (Chamaenerion angustifolium)

Inne nazwy tej byliny to wierzbownica kiprzyca oraz wierzbówka wąskolistna. Najczęściej porasta ona nieużytki, odłogi, rowy, a także skraje lasów i łąk. Szybkie tempo jej wzrostu oraz gęsty, rozłożysty pokrój sprawiają, że ma ona tendencję do zagłuszania innych roślin. Kiprzyca zabiera im nie tylko miejsce, ale również wodę i składniki odżywcze.

Jej łodygi są wzniosłe, na ogół nagie i lekko podbiegnięte na czerwono. Rosną na nich wąskie, lancetowate liście z ostrą końcówką. Po spodniej stronie mają one sino-zielony kolor. Charakterystyczny dla nich jest układ skrętoległy.

Drobne kwiaty kiprzycy rosną na szypułkach w górnych częściach pędów. Zebrane są one w grona o stożkowatym kształcie. Ich fioletowe płatki mają odwrotnie jajowaty kształt, a działki kielicha są lekko omszone.

Owoce wierzbówki mają postać owłosionych torebek. Zamknięte są w nich małe, pokryte puszkiem nasionka. Gdy uwalniają się one na zewnątrz, przypominają kipiący wrzątek. Stąd zresztą wzięła się nazwa tej byliny.

Wierzbówka wąskolistna jest rośliną miododajną. Jej ziele nie ma właściwości leczniczych, natomiast korzeń zawiera garbniki i śluzy.

Bylina ta preferuje stanowiska słoneczne, choć może rosnąć również w miejscach, gdzie światła jest mniej. Najlepiej służą jej gleby umiarkowanie wilgotne i żyzne.

Wierzbówka szerokolistna lubi azot w podłożu. By przedłużyć jej kwitnienie można ziemię, w której ona rośnie wzbogacić od czasu do czasu nawozem jednoskładnikowym. Podlewanie byliny jest wskazane w czasie przedłużających się susz.

Można ją rozmnażać poprzez wysiew nasion, a także podział kłączy w okresie wiosennym lub jesiennym. Nasionka tej byliny potrzebują dostępu do światła, dlatego wysiewa się je powierzchniowo. Można je nakryć gałązkami drzew iglastych, by nie rozniósł ich wiatr.

Sadzona jest ona jako roślina ozdobna w parkach i przydomowych ogrodach. Biorąc pod uwagę jej ekspansywny charakter, dobrze jest posadzić ją samodzielnie na rabacie i odgraniczyć od reszty nasadzeń z wykorzystaniem specjalnych obrzeży wkopanych w ziemię.

Przez rolników wierzbówka uznawana jest za chwast, gdyż często zagłusza ona ich uprawy.

Choroby i szkodniki omijają tę roślinę szerokim łukiem.

• Stanowisko: półcieniste, słoneczne
• Wilgotność: podłoże umiarkowanie wilgotne
• Podlewanie: skąpe, średnie
• Wysokość: 1-2m
• Pokrój: kępiasty, wzniesiony
• Termin kwitnienia: lipiec, sierpień
• Zimozielona: nie
• Roślina ozdobna z: kwiaty