Śnieżyca wiosenna

Naturalnie śnieżyca wiosenna (Leucojum vernum) występuje w lasach liściastych i na łąkach. Zwykle rośnie w dużych skupiskach tworzących łany. Kępka śnieżycy wydaje 1–2 dzwonkowate, białe kwiaty z charakterystycznymi żółtozielonymi plamkami na każdym płatku. Śnieżyca wiosenna jest rośliną miododajną.

Wśród uprawnych odmian śnieżycy wiosennej na uwagę zasługuje zwłaszcza oryginalna śnieżyca „Vagneri”. Odmiana ta jest wyższa, a w okresie kwitnienia na każdej łodydze pojawiają się po 2 kwiaty.

Zapewnij śnieżycy wiosennej półcieniste lub cieniste stanowisko. Bardzo ważny jest rodzaj gleby. Śnieżyca wiosenna wymaga żyznego, próchniczego podłoża. Powinno być też lekkie, przepuszczalne i wilgotne. Najlepiej sprawdza się ziemia o kwaśnym odczynie.

Głównym warunkiem udanej uprawy śnieżycy wiosennej jest posadzenie jej w odpowiedniej glebie. Kontroluj wilgotność podłoża. Jeśli będzie zbyt suche, zapewnij roślinie dodatkowe nawadnianie. Śnieżyca jest całkowicie odporna na mróz.

Śnieżyca wiosenna jest rośliną cebulową. Jej rozmnażanie przeprowadza się przez oddzielanie cebulek przybyszowych, czyli nowych, które wyrosły przy posadzonej wcześniej cebuli. W czerwcu wykop cebule i delikatnie oddziel od nich przybyszowe. Jeśli będą dojrzałe, łatwo je oderwiesz. Tak przygotowane sadzonki możesz od razu włożyć do ziemi lub przetrzymać do jesieni. Cebulki śnieżycy wiosennej przechowuj w chłodnym pomieszczeniu przykryte piaskiem lub trocinami.

• Stanowisko: półcieniste
• Wilgotność: podłoże wilgotne
• Podlewanie: obfite
• Wysokość: do 0,2m
• Pokrój: kępiasty
• Termin kwitnienia: luty, marzec, kwiecień
• Roślina ozdobna z: kwiaty