Difenbachia (Dieffenbachia Schott)

Difenbachia to roślina dorastająca do około 120 centymetrów wysokości. Ma na ogół duże, szerokie liście, na których możemy zobaczyć ciekawe, wielobarwne „rysunki”, różniące się między odmianami rośliny. Liście zbierają się w szczytową koronę. Ich blaszki przyjmują sercowaty lub lancetowaty kształt. Gdy dolne liście zaschną i opadną, wtedy wytwarza się pień.

Odmian difenbachii jest wiele – wszystkie różnią się między sobą wyglądem, wielkością, kolorem, a nawet ozdobną formą rysunku na liściach.

Najlepsze stanowisko do uprawy difenbachii to miejsce jasne, ale nieznajdujące się w bezpośrednim słońcu. Silne działanie promieni słonecznych może uszkodzić liście, które stracą swój wyjątkowy rysunek. Możesz ją również postawić w półcieniu, ale wtedy liście w przeważającej części będą miały zieloną barwę.

Gleba powinna mieć kwaśny odczyn. Najlepsza do uprawy jest mieszanka torfu, ziemi kompostowej i specjalnego środka utrzymującego wilgoć – wermikulitu. Do uprawy możesz użyć również uniwersalnego podłoża dla roślin doniczkowych. Warto do niej dodać wermikulit.

Roślina źle znosi przeciągi. Ochroń ją przed szkodliwym działaniem wiatru.

Optymalna temperatura powietrza do uprawy difenbachii to od 15 do 18 stopni Celsjusza, ale roślina jest całkiem tolerancyjna w tym zakresie. Krótkookresowo difenbachia może znieść obniżenie temperatury nawet do 10 stopni Celsjusza, ale istnieje ryzyko, że straci dolne liście.

Latem zapewnij sadzonce dość wysoką wilgotność powietrza. W tym celu ustaw doniczkę z rośliną na kamykach w podstawce z wodą. Pamiętaj, że dno doniczki nie może stać w wodzie.

Liście co jakiś czas przecieraj gąbką lub zwilżoną szmatką, ponieważ osadza się na nich kurz.

Co roku przesadzaj difenbachię do doniczki o dwa rozmiary większej.

Wiosną i latem podlewaj difenbachię rzadko, ale dość obficie – nawet dwa razy w tygodniu. Zimą ważne jest utrzymanie zawsze lekko wilgotnej gleby w doniczce. Wtedy zazwyczaj wystarcza podlewanie raz w tygodniu. Po każdym podlewaniu usuń nadmiar wody z podstawki. Woda do podlewania sadzonki powinna odstać kilka godzin i mieć pokojową temperaturę. Nigdy nie podlewaj sadzonki zimną wodą.

Od marca do października, co dwa tygodnie, konieczne jest nawożenie rośliny nawozami w płynie. Zimą zabieg ten jest niepotrzebny.

Ciekawostka! Sok z rośliny jest silnie trujący. Po każdym zabiegu umyj dokładnie ręce. Jeśli masz w domu dzieci, ważne jest ustawienie difenbachii odpowiednio wysoko – tak, aby nie miały do niej dostępu. Spożycie soku może wywołać tymczasowy paraliż strun głosowych.

Nieodpowiednia pielęgnacja, szczególnie zbyt suche lub zbyt wilgotne podłoże, może doprowadzić do zżółknięcia liści. Jest to również oznaka, że zgniją korzenie. Aby uratować sadzonkę, zmniejsz intensywność podlewania i przestaw ją w cieplejsze miejsce.

Liście difenbachii są narażone na korkowatość. Jak rozpoznać chorobę? Na ogonkach lub blaszkach liści mogą pojawić się narośla. Zwiększenie dopływu światła uratuje roślinę.

Niekiedy zdarza się, że roślina może złapać infekcję. Do najczęstszych zalicza się:

• fytoftorozę,
• rizoktoninę,
• szarą pleśń,
• zgniliznę podstawy pędu,
• pierścieniową plamistość liści.

Za przebrawienia liści odpowiedzialne mogą być także przędziorki. Pomogą wtedy specjalne preparaty.

• Stanowisko: półcieniste
• Wilgotność: podłoże umiarkowanie wilgotne
• Podlewanie: umiarkowane
• Wysokość: 0,5m- 1m
• Pokrój: rozłożysty, wzniesiony
• Roślina ozdobna z: liście