Maranta (Maranta leuconeura)

Maranta pochodzi z tropikalnych lasów Ameryk Środkowej i Południowej. Roślina płoży się na dużej powierzchni. Łatwo ukorzenia się przy zetknięciu węzłów z ziemią. Do doniczek trafiła dzięki swoim pokaźnym, pięknie ubarwionym liściom. Najbardziej rozpowszechnionym gatunkiem jest maranta biało unerwiona (Maranta leuconeura). Szczególną uwagę zwracają odmiany „Kerchoveana” naznaczona czarnymi plamami oraz „Erytrophylla” w dwóch odcieniach zieleni i z czerwonymi nerwami.

Niezwykłe zachowanie maranty, czyli cowieczorne stawianie kolorowych liści, wielu osobom kojarzy się ze składaniem dłoni do modlitwy. Pobożna roślina niestety nie zachwyca kwitnieniem. Zaleca się usuwanie pędów z zawiązanymi pąkami.

Maranta nie potrzebuje dużej ilości światła. Liście żółkną i zaczynają zasychać na silnie nasłonecznionym stanowisku, natomiast prezentują się pięknie w lekkim półcieniu. Najlepsza temperatura dla gatunku to 18–23°C.

Ważnym czynnikiem w uprawie maranty jest podlewanie. Ziemia w doniczce powinna być stale wilgotna. Sięgaj po konewkę nawet 2–3 razy w tygodniu. Tropikalna roślina świetnie reaguje na zraszanie miękką wodą. Wykorzystaj to zwłaszcza w gorące dni. W ramach prawidłowej pielęgnacji od wiosny do końca lata podawaj marancie nawóz mineralny w stężeniu o połowie mniejszym niż przewidziane przez producenta.

Zadbana maranta choruje rzadko. Zdarza się jednak, że jest atakowana przez przędziorki, czyli czerwone pajączki. Objawem ich żerowania są pajęczynki na spodnich stronach zmarniałych liści. Szkodniki usuniesz za pomocą oprysku insektycydem.

• Stanowisko: półcieniste, słoneczne
• Wilgotność: podłoże suche
• Podlewanie: umiarkowane
• Wysokość: 0,2-0,5 m
• Pokrój: rozłożysty, przewisający
• Termin kwitnienia: wrzesień
• Zimozielona: tak
• Roślina ozdobna z: liście