Mirt zwyczajny (Myrtus communis)

Śródziemnomorski mirt zwyczajny cieszył się uznaniem antycznych Greków i Rzymian, którzy zdobili jego gałązkami fryzury panien młodych. Miało im to zagwarantować szczęście i płodność. Zwyczaj ten rozprzestrzenił się na północ Europy. Krzew zaczął być uprawiany w pomieszczeniach i dekorować słoneczne zakątki pokoi. Do popularnych dziś odmian należy karłowa „Microphylla” oraz „Variegata”, która wyróżnia się liśćmi o białym zabarwieniu.

Atrakcyjny pokrój i kolor żywej zieleni to nie wszystkie atuty mirtu zwyczajnego. Roślina zawiera cenne olejki eteryczne, często wykorzystywane w aromaterapii. Kwitnienie trwa od maja do września. Białe płatki i żółte pręciki wyglądają bardzo efektownie.

Jako roślina z basenu Morza Śródziemnego mirt zwyczajny wymaga dużej ilości światła, nawet bardzo silnego. Niedobory promieni słonecznych skutkują opadaniem liści i ustaniem kwitnienia. W okresie wegetacji krzew może rosnąć w temperaturze pokojowej, jednak zimę powinien spędzić w pomieszczeniu o temperaturze 4–10°C.

W nawadnianiu ziemi mirtu zwyczajnego musisz wykazać się wyczuciem. Roślina powinna być podlewana wtedy, kiedy podłoże delikatnie przeschnie z wierzchu. Przelanie objawia się żółknięciem liści i może doprowadzić do gnicia korzeni. Do pielęgnacji zalicza się też nawożenie od kwietnia do końca sierpnia preparatem pozbawionym wapnia.

Specyficzną chorobą mirtu zwyczajnego jest chwaścik mirtowy. To grzyb, o którego obecności świadczą purpurowe plamy na wierzchu liści i szary nalot na ich spodniej stronie. Zainfekowane pędy usuń, po czym spryskaj roślinę preparatem miedzianowym.

• Stanowisko: słoneczne
• Wilgotność: podłoże umiarkowanie wilgotne
• Podlewanie: umiarkowane
• Wysokość: 1-2m
• Pokrój: kępiasty, kulisty, krzewiasty
• Termin kwitnienia: maj, czerwiec, lipiec, sierpień, wrzesień
• Zimozielona: tak
• Roślina ozdobna z: kwiaty, liście