Monstera dziurawa (Monstera deliciosa)

Monstera dziurawa jest pnączem o dużych rozmiarach. W naturze może dorastać nawet do 10 metrów długości. Do obrastania drzew wykorzystuje długie, powietrzne korzenie. Jako roślina uprawiana w domowych warunkach może osiągnąć maksymalnie 2-2,5 metra długości i to dopiero po 8-10 latach. Jej wzrost jest wolny, rocznie wydaje zaledwie 2-4 nowe liście.

Zielone, błyszczące i skórzaste liście monstery mogą osiągnąć nawet 60 centymetrów średnicy. Mają sercowaty kształt i są głęboko powcinane. Im liście są starsze, tym więcej jest na nich charakterystycznych dziur, otworów i wcięć.

Starsze sadzonki monstery prezentują zwisające korzenie powietrzne. Mogą dochodzić nawet do 1 metra długości. Nie wyglądają może najbardziej efektownie, ale nie wolno ich obcinać.

Kwiaty rośliny przybierają kształt kolby. Gdy monstera przekwita, dojrzewają na niej owoce o wydłużonym, stożkowatym kształcie. Wydzielają przyjemny zapach, a w smaku przypominają ananasy i banany. Mimo że owoce są jadalne, zawierają toksyny. Mogą prowadzić do podrażnienia błony śluzowej. Owoców lepiej nie spożywać.

Naturalnym miejscem występowania monstery dziurawej jest las tropikalny, w którym nie ma zbyt dużo światła. Z tego powodu w uprawie domowej również preferuje zacienione stanowisko. Postaw ją w części pokoju, w której światło jest rozproszone, a będzie się tam dobrze rozwijała. Z drugiej strony ważne jest to, by w miejscu, w którym przebywa, nie było zbyt ciemno. Na takim stanowisku zacznie wytwarzać wrażliwe i cienkie łodygi, a liście nie będą miały dekoracyjnych wcięć.

Jeśli zamierzasz postawić monsterę w słonecznym pomieszczeniu, umieść ją jak najdalej od okna. Nie powinna być narażona na bezpośrednie działanie promieni słonecznych. Słońce może poparzyć liście, które w takich warunkach mogą uschnąć.

Wiosną i latem monstera najlepiej czuje się w temperaturze 18-25 stopni Celsjusza. Zimą temperatura nie powinna wynosić mniej niż 13 stopni. Gdy roślinie jest za zimno, na liściach pojawiają się czarne plamy. To znak, abyś ocieplił pomieszczenie – inaczej roślina może nie przetrwać.

Aby pnącze dobrze rosło, potrzebuje do tego lekkiego, pulchnego i torfowego podłoża. Monsterę można uprawiać w uniwersalnej ziemi ogrodowej, jednak lepiej wymieszać ją z perlitem, czyli kwarcowym minerałem o wulkanicznym pochodzeniu. Proporcja mieszanki ziemi i perlitu powinna wynosić 3:1. Perlit dobrze napowietrza glebę i magazynuje wodę.

Raz w roku konieczne jest przesadzenie rośliny do donicy o rozmiar większej, niż ta, w której rosła do tej pory. Pnącze przesadza się wiosną. Gdy monstera osiągnie metr wysokości, nie jest już to konieczne. Po osiągnięciu takiego rozmiaru wymagana jest tylko wymiana wierzchniej warstwy podłoża. Co roku usypujemy z donicy 3-4 centymetry gleby i podsypujemy monsterę świeżą ziemią. Wszystkie korzenie trzeba dokładnie przysypać. Następnie trzeba mocno ugnieść ziemię. Po wymianie podłoża, przez 2-3 dni nie podlewamy rośliny.

Latem podlewamy roślinę raz, max. 2 razy w tygodniu. Zimą wystarczy ją podlewać co 7-14 dni. Do zraszania rośliny potrzebujesz wody o temperaturze pokojowej. Gdy wierzchnia warstwa ziemi przyschnie, to znak, że monstera potrzebuje wody.

Jednak nie wolno przesadzać z podlewaniem. Nadmiar wody w glebie może być zabójczy dla rośliny. Gdy liście żółkną i brunatnieją, oznacza to, że roślina ma zbyt mokre podłoże i doszło do tzw. przelania. Aby uratować monsterę, należy usunąć pożółkłych liści i czasowo zaprzestać podlewania.

Roślina ma ogromne zapotrzebowanie na składniki odżywcze. Wymaga regularnego nawożenia. Gdy składników tych będzie za mało, zaobserwujesz, że liście blakną, a ich końcówki są brązowe. Wiosną i latem nawozimy monsterę co 10-14 dni. Najlepiej sprawdzą się płynne nawozy wieloskładnikowe do roślin ozdobnych z liści.

Im mniej nasłonecznione stanowisko, tym rzadziej nawozimy pnącze. Wystarczy średnio raz na 3 tygodnie. Jesienią i zimą nie ma potrzeby nawozić rośliny.

Do najczęściej występujących chorób monstery należą:

• plamistość liści – choroba grzybowa, która dotyka liście;
• zgnilizna korzeni i podstawy pędu – kolejna choroba grzybowa spowodowana nadmiarem wody;
• wełnowce – atakują roślinę rosnącą w zupełnie zacienionym miejscu (szkodniki należy usunąć ręcznie wacikiem nasączonym alkoholem, a roślinę opryskać specjalnym preparatem;
• przędziorki – atakują wtedy, gdy wilgotność powietrza jest za niska, a temperatura gleby za wysoka.

• Stanowisko: cieniste
• Wilgotność: podłoże umiarkowanie wilgotne
• Podlewanie: umiarkowane
• Wysokość: 5-10m
• Pokrój: wzniesiony, pnącze
• Roślina ozdobna z: liście