Modrzew europejski (Larix decidua)

Ten należący do rodziny sosnowatych gatunek drzewa jest dobrze znany Europejczykom. Powszechne są nasadzenia na terenie całego kraju. Pierwotnie występował w górach Środkowej Europy (Alpach i Karpatach), obecnie w naturalnym siedlisku spotykany w Tatrach.

Znakiem rozpoznawalnym modrzewia europejskiego są miękkie, jasnozielone igły tworzące lekką, przejrzystą koronę. Modrzew jest jednym z niewielu gatunków roślin iglastych, który zrzuca igły na zimę.

Modrzew europejski ma pokrój stożkowaty, po około 30 latach osiąga wysokość 15 metrów, jednak finalnie może osiągnąć około 20 metrów. Gałęzie rozpościerają się łukowato i są lekko przewieszające. Witki boczne zwisają. Najokazalej drzewo wygląda wiosną, gdy pojawiają się delikatne, zielone igły o długości 3-4 centymetrów. Szpilki modrzewia rosną w gęstych pęczkach. Szyszki również nie osiągają dużych rozmiarów — od 2 do maksymalnie 6 centymetrów. Jesienią igły zmieniają barwę na żółtą.

Wymagania glebowe modrzewia europejskiego to żyzna, przepuszczalna gleba o dostatecznym nawilżeniu i odpowiedniej przepuszczalności. Jest gatunkiem lubiącym wysokie nasłonecznienie i otwarty teren. Jest mrozoodporny i wiatroodporny. Ze względu na dużą tolerancję wobec zanieczyszczenia powietrza zalecany jest do terenów miejskich i przemysłowych.

Drzewo nadaje się na ciekawe żywopłoty, lecz wymaga wtedy regularnego przycinania, które bardzo dzielnie znosi. Gałęzie modrzewia europejskiego możesz w razie potrzeby przyciąć raz w roku, najlepiej w marcu, zanim rozpocznie się na dobre sezon wegetacyjny. Jeśli zajdzie konieczność, możesz też uciąć czubek.

Modrzew potrzebuje do wzrostu gleby żyznej, lekkiej i dość wilgotnej, ale nie mokrej. Zapewnij mu sporo miejsca, wówczas piękniej się rozrośnie. Roślina pnie się ku słońcu, dlatego posadzony w ogrodowej gęstwinie nie rozwinie ładnie dolnych gałęzi, pień będzie pusty i dopiero na górze wykształcą się żywo zielone liście.

Modrzew upalnym latem potrzebuje podlewania, ale nie wolno doprowadzić do sytuacji, w której zgniją mu korzenie. Pełne słońce, regularne nawadnianie to podstawa. Ten gatunek iglasty gubi liście na zimę, więc przygotuj się na ich zbieranie, jeśli chcesz mieć porządek przed zimą.

Modrzew europejski jest bardzo odporny na choroby. Jednak koniecznie zwróć uwagę na szkodniki, które lubią się na nim pojawiać: dominuje wśród nich ochojnik świerkowo-modrzewiowy. To mszyca, której zarażenia unikniesz, nie sadząc w pobliżu rośliny świerków i innych modrzewi.

Może zdarzyć się, że drzewko zaatakuje opadzina igieł modrzewia – wówczas igły modrzewia porażonego chorobą zaczną przedwcześnie przebarwiać się na żółto. Może nastąpić to już nawet w maju, a do lipca po liściach tego iglastego okazu nie zostanie ślad. Do niewielkich rozmiarów przydomowych ogrodów polecane są formy karłowe, które rzadziej chorują.

• Stanowisko: słoneczne
• Wilgotność: podłoże wilgotne
• Wysokość: powyżej 30m
• Pokrój: stożkowy
• Termin kwitnienia: marzec, kwiecień
• Zimozielona: nie
• Roślina ozdobna z: szyszki, igły