Świerk pospolity (Picea abies)

Świerk pospolity wykazuje dużą zmienność geograficzną. Jego naturalnym areałem jest Środkowa i Wschodnia część Europy, Ural, Karpaty, w Polsce pas północny (niżowy) i południowy (górski).

Wytworzył wiele odmian o bardziej tolerancyjnym charakterze. Cechuje go szybki przyrost. Jego pokrój jest smukły i stożkowaty. Korona z wiekiem rozluźnia się. Na górze utrzymuje konary wygięte pionowo, dolne z biegiem lat się pochylają. Kora świerka pospolitego jest brunatnoczerwona. Z kolei igły są ostre i krótkie (1-3 centymetra) – równomiernie rozkładają się na pędach. Dojrzałe szyszki osiągają 10-15 centymetrów i zwisają z gałęzi.

Świerk pospolity jest gatunkiem bardzo wrażliwym na warunki siedliskowe. Wymaga ziemi o odczynie lekko kwaśny, najlepiej jak najbardziej żyznej. Do prawidłowego rozwoju świerku pospolitego niezbędne jest czyste powietrze o wysokiej wilgotności — nie nadaje się więc do terenów miejskich bądź przemysłowych, przez co również w bardzo niewielkim stopniu znajduje zastosowanie w ogrodach.

Dobrze radzi sobie przy ograniczonym dostępie do światła. Świerk pospolity jest mrozoodporny. W pierwotnym środowisku — klimacie górskim – tworzy potężne, wysokie szpalery drzew. Drewno świerku pospolitego jest miękkie, żywiczne.

Ogrodowe odmiany świerka pospolitego często przyjmują postać karłowatą, jednak wykazują większą tolerancję wobec środowiska, choć wymogi żyznej gleby i czystego powietrza są nadal podtrzymywane przez gatunek.

Mimo imponujących wysokości, jakie może osiągnąć świerk pospolity, ma on dość płytki system korzeniowy (tzw. „system talerzowy”).

Pielęgnacja ogrodowego świerka pospolitego to umiarkowane podlewanie i w zależności od preferencji właściciela — wiosenne podcinanie, pamiętajmy jednak, że świerki nie wymagają kategorycznego corocznego cięcia. Podstawami pielęgnacji są: żyzna ziemia i czyste powietrze.

• Wilgotność: podłoże umiarkowanie wilgotne
• Podlewanie: średnie
• Wysokość: powyżej 20m
• Pokrój: rozłożysty, stożkowy