Czeremcha zwyczajna (Prunus padus)

Czeremcha zwyczajna, zwana też pospolitą, to niewielkie drzewo lub duży krzew. Obejmuje swym zasięgiem Europę oraz Azję Mniejszą. W Polsce jest gatunkiem rodzimym, występującym m.in. w pobliżu akwenów, na torfowiskach i na skrajach wilgotnych lasów. Często rośnie w towarzystwie innych wilgociolubnych gatunków, np. olszy czarnej i kaliny koralowej.

Roślina żyje bardzo krótko, przeciętnie 60-80 lat. U młodych osobników czeremchy zwyczajnej przyrost bieżący jest duży. Drzewo (krzew) rośnie szybko, by docelowo osiągnąć 10-15 m wysokości oraz ok. 0,3-0,5 m średnicy pnia.

Czeremcha zwyczajna występuje w dwóch formach: wielopniowego drzewa lub wysokiego krzewu. Pień pokrywa szara kora z dużymi otworami gazowymi (przetchlinkami), która po uszkodzeniu pachnie zgnilizną. Charakterystyczna dla tego gatunku jest szeroka, bardzo nisko osadzona korona, która przyjmuje nieregularny lub jajowaty pokrój. Często gałęzie rosną tak nisko, że zakrywają pień i płożą się po ziemi.

Jak wyglądaczeremcha zwyczajna z bliska? Koronę zdobią eliptyczne lub odwrotnie jajowate, piłkowane na brzegach liście, które po roztarciu niezbyt ładnie pachną. W maju roślina zakwita, a jej białe, zebrane w luźne grona kwiaty wydzielają silny, wręcz odurzający zapach. Pod koniec lipca dojrzewają owoce czeremchy, tj. czarne, okrągłe pestkowce. Można je jeść, jednak cierpki, gorzkawy smak oraz nieprzyjemny zapach skutecznie zniechęcają do zbiorów.

Naturalnym środowiskiem tego gatunku są brzegi wód i wilgotne lasy, co z pewnością warto wziąć pod uwagę, jeśli planujesz posadzenie czeremchy zwyczajnej w ogrodzie. Dobrym wyborem będzie żyzna, głęboka gleba gliniasta lub ilasta, obfitująca w składniki pokarmowe. Ponadto sadzonki czeremchy zwyczajnej najlepiej posadzić w półcieniu, co pozwoli utrzymać optymalny poziom wilgoci w podłożu.

Zapewnienie odpowiedniego stanowiska jest w tym przypadku kwestią kluczową. Wprawdzie drzewo toleruje gleby suche, jednak przy niedostatku wilgoci gorzej rośnie i jest mniej odporne na choroby czy szkodniki. Poza tym nie musisz specjalnie przygotowywać się do uprawy czeremchy zwyczajnej, pielęgnacja sprowadza się jedynie do przycinania nadmiernie rozrastającej się korony.

Drzewo z gałęziami uginającymi się od kwiatów wspaniale prezentuje się w naturalistycznych, dużych ogrodach i nasadzeniach miejskich (np. w parkach, przy drogach). Nie musisz jednak poprzestawać na pospolicie występującym gatunku czeremchy zwyczajnej.

Sadzonki odmiany uprawnej Nowosibirskaja zachwycą Cię ciemnopurpurowymi liśćmi oraz ładnymi, jasnoróżowymi kwiatami. Natomiast czeremcha zwyczajna Colorata może przypaść Ci do gustu ze względu na zaokrąglony pokrój korony oraz bardzo dekoracyjne kwitnienie.

Podatność na szkodniki zwiększa się wraz z pogarszającymi się warunkami uprawy, największe zagrożenie pojawia się na suchych stanowiskach. Wtedy też na drzewach często występują: plamistość liści, cytosporoza, zgnilizna drzewa, a także niezwykle popularny mączniak prawdziwy. Czeremcha to również jedno z siedlisk mszycy, jedwabników niesparowanych, ćmy czeremchowej, a także rozmaitych chrząszczy roślinożernych.

• Stanowisko: półcieniste, słoneczne
• Wilgotność: podłoże umiarkowanie wilgotne
• Podlewanie: średnie
• Wysokość: 15-20m
• Pokrój: krzewiasty, drzewiasty
• Termin kwitnienia: czerwiec, lipiec
• Zimozielona: nie
• Roślina ozdobna z: owoce, kwiaty, liście