Dąb czerwony (Quercus rubra)

Dąb czerwony (Quercus rubra) pochodzi z Ameryki Północnej, gdzie z racji swej ekspansywności traktowany jest jak… chwast. W Polsce pojawił się w XIX wieku jako roślina uprawna, jednak obecnie rośnie również dziko w lasach.

Dąb czerwony jest niższy od rodzimego dębu szypułkowego, docelowo osiąga do 20-25 m wysokości. Jednocześnie szybko rośnie, dzięki czemu ogrodnicy często wykorzystują ten gatunek do zadrzewienia ogrodów, skwerów, alejek i parków. Jeśli chodzi o dąb czerwony, przyrostbieżący 20-letniego drzewa jest o 20% większy niż u dębów rodzimych.

Dąb czerwony to drzewo o grubym, nisko rozgałęziającym się pniu. Ma ciemnoszarą i gładką korę, która u starszych drzew (40-letnich) zaczyna płytko pękać. Gatunek łatwo rozpoznasz po skrętoległych liściach, które są bardzo duże (nawet do 25 cm) i zakończone ostro wyciętymi klapami. Drzewo rodzi duże, pękate żołędzie osadzone w płytkich miseczkach.

Jak wygląda dąb czerwony jesienią? To właśnie wtedy gęsta, rozłożysta korona prezentuje się najpiękniej. Liście zmieniają barwę z zielonej na intensywnie czerwoną, co niewątpliwie dodaje temu drzewu urody. Dzięki efektownemu przebarwianiu się młode dęby stanowią pożądany okaz w dużych, naturalistycznych ogrodach.

W porównaniu do dębu szypułkowego dąb czerwony ma znacznie niższe potrzeby co do gleby i stanowiska. Dobrze rośnie w słońcu, ale toleruje również zacienienie. Warto zapewnić mu żyzną, gliniastą i lekko wilgotną glebę, choć można go sadzić nawet na słabszych podłożach (np. piaszczystych).

Jeśli zastanawiasz się nad uprawą dębu czerwonego, pielęgnacja nie będzie dla Ciebie dużym wyzwaniem. Gatunek jest odporny na suszę i zanieczyszczenie powietrza, dzięki czemu nadaje się do zadrzewiania miast i terenów przemysłowych. Dobrze znosi bardzo niskie temperatury (do -40°C) i nawet młode sadzonki dębu czerwonego potrafią zregenerować się po wiosennych przymrozkach.

Szybkie tempo wzrostu, dekoracyjne liście oraz niskie wymagania sprawiają, że ten gatunek świetnie sprawdzi się w ogrodzie. Musisz jednak pamiętać, że drzewo urośnie dość wysokie (do 25 m), a jego rozłożysta, zrzucająca liście korona może utrudnić rozwój innym roślinom. Dlatego w przypadku przydomowej uprawy dębu czerwonego sadzonki najlepiej sadzić jako soliter, czyli pojedynczy okaz wyeksponowany na otwartej przestrzeni.

Drzewo to mogą porazić takie choroby jak mączniak prawdziwy, zamieranie pędów i zgnilizna korzeniowa lub brunatna pnia.

• Stanowisko: półcieniste, słoneczne
• Wilgotność: podłoże wilgotne
• Podlewanie: średnie
• Wysokość: powyżej 20m
• Pokrój: półkulisty
• Termin kwitnienia: maj
• Roślina ozdobna z: owoce, liście