Klon tatarski (Acer tataricum)

To krzew lub niewielkie drzewo liściaste. Podobnie jak inne klony wyróżnia się on dosyć szybkim tempem wzrostu. Acer tataricum maksymalnie osiąga 10 metrów wysokości. W praktyce większość drzew tej odmiany rozrasta się na wysokość od 4 do 8 metrów.

Rozłożysta, nieregularna korona klonu tatarskiego osadzona jest na pniu rozgałęziającym się tuż u nasady. Wygląd jego liści jest zmienny. Zazwyczaj są one jajowate, nieklapowane, podwójnie ząbkowane.

W okresie jesiennym liście tego klonu zmieniają swoją barwę z ciemnozielonej na żółtą lub czerwoną. Zimą opadają one z drzewa. Na gałęziach utrzymują się owoce, czyli dekoracyjne, czerwone skrzydlaki. Formują się one w lipcu. Wraz z nadejściem zimy przyoblekają się one w brąz.

Klon tatarski znajduje się w centrum zainteresowania pszczelarzy, gdyż jego kwiaty są miododajne. Są one zebrane w wiechy, mają białe zabarwienie i delikatny zapach.

Najlepszym momentem na wysiew jest przełom marca i kwietnia. Idealne warunki do hodowli acer tataricum to stanowisko mocno nasłonecznione, żyzna, umiarkowanie wilgotna gleba. Nie należy on jednak do roślin szczególnie wybrednych. Dobrze znosi półcień i suszę. Nie są mu straszne trudne warunki atmosferyczne (mróz, wiatr).

Gałęzie klonu tatarskiego można skracać, ale tylko wczesną wiosną. Przycinanie ich w innym okresie może znacznie osłabić roślinę, doprowadzić u niej do rozwoju różnych chorób.

Często pojawia się on w parkach jako część barwnych roślinnych kompozycji. Klon tatarski nadaje się na soliter (drzewo rosnące pojedynczo na otwartym terenie). Można obsadzać nim aleje, a także przydomowe ogrody.

• Stanowisko: półcieniste, słoneczne
• Wilgotność: podłoże umiarkowanie wilgotne
• Podlewanie: skąpe, średnie
• Wysokość: 5-10m
• Pokrój: nieregularny
• Termin kwitnienia: maj
• Zimozielona: nie
• Roślina ozdobna z: kora, owoce, kwiaty, liście