Olsza czarna (Alnus glutinosa)

Nazwa olszy czarnej związana jest z wyglądem kory tego drzewa oraz zastosowań drewna z niego uzyskanego w przemyśle meblarskim. Drewno z olszy najczęściej malowano na czarno. Choć roślina należy do rodziny brzozowatych, to niewiele ma wspólnego z brzozami. Jej kora jest ciemnoszara, a samo drzewo osiąga od 10 do 30, a czasem nawet i 40 m wysokości.

Olszę charakteryzują okrągławe liście z tępymi blaszkami i falistym, grubo piłkowanym brzegiem. Przyjmują one barwę intensywnej zieleni i mają błyszczącą powierzchnię. Olsza czarna kwitnie od marca do kwietnia. Jej kwiaty zebrane są w tzw. kotki. Po przekwitnięciu wytwarzane są z nich owocostany zbliżone wyglądem do szyszki. Drzewo to jest długowieczne. Rośnie od 100 do 150 lat.

---

Liście olszy czarnej mają pofalowane brzegi.Deccoria.pl

---

Olsza czarna preferuje stanowiska półcieniste. W środowisku naturalnym występuje na terenach podmokłych – na bagnach i blisko akwenów. Można ją też z powodzeniem uprawiać na stanowisku nasłonecznionym, ale wymaga wówczas bardzo wilgotnej ziemi. Olsza czarna preferuje glebę gliniastą, żyzną, o lekko kwaśnym odczynie i z dostępem do wód gruntowych. Słabo rozwija się na podłożach wapiennych, suchych i piaszczystych.

Drewno olszy czarnej jest miękkie, lekkie i łupliwe. Jest też odporne na przebywanie w wodzie i gnicie. Po wysuszeniu przybiera barwę pomarańczową. Ma jednak tendencję do pękania i przez to może mieć problemy ze szkodnikami czy chorobami. Jest też dość wymagająca w uprawie. Olsza czarna bardzo źle znosi suszę, lecz jest całkowicie odporna na mróz.

Olszę czarną rozmnaża się przez szczepienie, wysiew nasion lub za pomocą odrostów korzeniowych.

• Stanowisko: półcieniste
• Wilgotność: podłoże wilgotne
• Podlewanie: średnie
• Wysokość: powyżej 20m
• Pokrój: wyprostowany, stożkowy, luźny
• Termin kwitnienia: marzec, kwiecień
• Zimozielona: nie
• Roślina ozdobna z: kora, liście