Śliwa wiśniowa, ałycza (Prunus cerasifera)

To niewielkie drzewko o owalnej koronie. Jest ono chętnie sadzone w przydomowych ogrodach ze względu na długi okres kwitnienia i urokliwe kwiaty o różowym zabarwieniu.

Śliwa jest w stanie urosnąć maksymalnie do wysokości 10 metrów, ale przeważnie parametr ten waha się w przedziale 5-6 metrów.

Kora pokrywająca jej pień ma w sobie wiśniowe tony. Podobną kolorystykę zachowują liście. Mają one kształt owalny lub odwrotnie jajowaty. Blaszka liściowa najatrakcyjniej prezentuje się u młodych drzew. W późniejszych okresach wzrostu jej purpurowo-czerwone zabarwienie „przygasa” i staje się mniej jednorodne.

Kwiaty śliwy wiśniowej Pissardi rozkwitają już w kwietniu. Są one duże, 5-płatkowe i pokrywają koronę drzewka dosyć obficie. Zdarza się również, że ich wybarwienie jest białe.

Owoce w kolorze purpurowym o średnicy ok. 3 cm pojawiają się na gałęziach w połowie września. Są one bardzo smaczne.

Miejsce dla śliwy wiśniowej powinno być mocno nasłonecznione. Półcień nie zahamuje jej rozwoju, co najwyżej sprawi, że zabarwienie liści starci swą intensywność. Drzewko to wyróżnia się dosyć szybkim tempem wzrostu i odpornością na suchy, zanieczyszczony klimat miejski.

Śliwa najlepiej rozwija się w glebie próchniczej o umiarkowanej wilgotności. Gorsze warunki wielkiej szkody jej nie wyrządzą, gdyż to roślina zaliczana do dosyć tolerancyjnych.

Roślina ta rozmnaża się poprzez sadzonki lub szczepienie. Najlepszym momentem na to jest wczesna wiosna — pod warunkiem, że ziemia nie jest zamarznięta.

Za wyjątkiem długotrwałych okresów suszy nie wymaga ona podlewania. Jeśli jest ono konieczne, nie powinno być zbyt obfite, gdyż podmokły grunt śliwie nie służy.

Śliwa wiśniowa może być atakowana przez te same choroby i szkodniki, co jej najbliższa krewna, czyli śliwa. Wśród najczęstszych chorób warto wymienić m.in. brunatną zgniliznę owoców, szarą pleśń czy moniliozę. Zagrożenie dla roślin stanowią takie szkodniki, jak mszyce, przędziorki oraz pordzewiacze śliwkowe.

Śliwę wiśniową poleca się na szpalery, formowane żywopłoty, osłony przeciwwiatrowe. Chętnie obsadzane są nią parki, miejskie skwery i osiedla mieszkaniowe. Z uwagi na dużą obfitość różowych kwiatów ładnie prezentuje się zasadzona wzdłuż ulic i alejek.

• Stanowisko: półcieniste, słoneczne
• Wilgotność: podłoże umiarkowanie wilgotne
• Podlewanie: skąpe, średnie
• Wysokość: 5-10m
• Pokrój: regularny
• Termin kwitnienia: kwiecień
• Zimozielona: nie
• Roślina ozdobna z: kwiaty, liście