Mak polny (Papaver rhoeas)

Mak polny to jednoroczna roślina z rodziny makowatych (Papaveraceae). W Polsce rośnie głównie dziko, a ponieważ jest gatunkiem dość ekspansywnym, traktuje się ją jako chwast. Charakteryzuje się wzniesionym pokrojem i prostą, owłosioną łodygą. Może ona osiągać nawet do 90 centymetrów wysokości.

Z pędów maku polnego wyrastają liście osadzone u nasady łodygi. Liście są ogonowe i pierzastodzielne, o barwie szarozielonej. Mak polny kwitnie pod koniec wiosny, od maja do lipca, przez około 20-30 dni. Kwiaty są dość duże, mogą mieć nawet 9 centymetrów średnicy. Płatki są okazałe, gładkie i zachodzące na siebie. Wyróżnia je intensywna czerwona barwa z czarną plamką wewnątrz kielicha. Owocem maku polnego jest szarobrunatna torebka nasienna z ukrytymi wewnątrz nasionami.

Mak polny nie sprawia żadnych problemów w uprawie. Toleruje różne warunki glebowe, ale najlepiej rośne na podłożach przepuszczalnych, próchnicznych i umiarkowanie wilgotnych. Roślina ta nie toleruje stojącej wody, ale jest odporna na chłody.

Mak polny lubi stanowiska dobrze nasłonecznione. Dobrze czuje się, mając wokół siebie przestrzeń, więc nasiona należy wysiewać stosunkowo rzadko, by poszczególne rośliny mogły się w pełni rozwinąć. Wiosną maki mogą wymagać nawożenia substancjami mineralnymi i organicznymi. Można wspomagać je także ściółkowaniem nawozem naturalnym.

Mak polny można spotkać w ogrodach wiejskich i łąkach kwietnych, gdzie rośnie w towarzystwie innych roślin polnych. Doskonale nadaje się do zagospodarowania terenu przy płotach albo wzdłuż ścieżek. Można wykorzystać go także do tworzenia barwnych rabat.

Z uwagi na dużą odporność na zanieczyszczenia mak polny dobrze odnajduje się także w warunkach miejskich. Może rosnąć przy drogach, w parkach i miejskich ogrodach. Najpiękniej prezentuje się, gdy rośnie w grupie, ale nie należy siać go zbyt gęsto.

Choć mak polny jest mało podatny na choroby i szkodniki, czasem może paść ofiarą mączniaka rzekomego lub zgorzeli bakteryjnej. Ponadto roślina może zostać zaatakowana przez mszyce, miniarki, tuszela makowca czy lenie ogrodowe.

Płatki maku polnego zbiera się na przełomie maja i czerwca. Wykorzystuje się je do przyrządzania różnego rodzaju naparów, syropów oraz kapsułek. Stanowią one źródło alkaloidów, związków śluzowych oraz wielu soli mineralnych, które korzystnie wpływają na górne drogi oddechowe. Preparaty z maku polnego stosuje się przy nieżytach gardła i jamy ustnej oraz uporczywym kaszlu. Napary z maku pomagają także na stany zapalne skóry.

Uprawa maku polnego do użytku w calach kosmetycznych i leczniczych regulowana jest ustawą.

• Stanowisko: słoneczne
• Wilgotność: podłoże suche, podłoże umiarkowanie wilgotne
• Podlewanie: skąpe, średnie
• Wysokość: 0,5m- 1m
• Pokrój: wzniesiony
• Termin kwitnienia: maj, czerwiec, lipiec
• Zimozielona: nie
• Roślina ozdobna z: kwiaty