Pelargonia pachnąca (Pelargoium graveolens)

Pelargonia pochodzi z Ameryki Północnej. Część gatunków charakteryzuje się pachnącymi liśćmi i kwiatami. Najciekawsze z nich to:

• pelargonia dębolistna – ma duże liście i przyjemny zapach, przywodzący na myśl kadzidło;
• pelargonia wonna – o okrągłych liściach, drobnych białych lub różowych kwiatach i owocowym zapachu;
• pelargonia cytrynowa – jej pachnące pędy mają charakterystyczne karbowane brzegi;
• pelargonia miętowa – rozpoznasz ją po dużych, owłosionych liściach o miętowym zapachu.

W domowej uprawie pelargonia pachnąca kwitnie rzadko. Jej największym walorem są jasnozielone liście. Zawarte w nich olejki działają odstraszająco na komary, meszki i mole. Zapach anginki pomaga złagodzić ból głowy.

Geranium lubi miejsca słoneczne i ciepłe. Ustaw doniczkę na wschodnim lub zachodnim parapecie. Roślina dobrze znosi suszę i wysokie temperatury. W lecie możesz wystawić ją na zewnątrz.

Podlewaj pelargonię regularnie. Nawadniaj ją, kiedy zauważysz, że wierzchnia warstwa podłoża jest sucha. Raz na dwa tygodnie zasil ją nawozem. Skorzystaj z mieszanki dedykowanej dla tego typu kwiatów.

Jeśli chcesz, by roślina zachowała krzaczkowaty pokrój, przycinaj ją co roku. Na wiosnę obetnij końce pędów. Pelargonia pachnąca szybko się wtedy zagęści.

Najczęściej anginkę atakują szkodniki takie jak przędziorki lub mączliki. Możesz się ich pozbyć za pomocą specjalnego preparatu. Domowym sposobem na mączlika jest spryskanie liści wyciągiem z czosnku lub pokrzywy.

• Stanowisko: słoneczne
• Wilgotność: podłoże umiarkowanie wilgotne
• Podlewanie: średnie, umiarkowane
• Wysokość: 0,5m- 1m
• Pokrój: wzniesiony
• Termin kwitnienia: czerwiec, lipiec, sierpień, wrzesień
• Roślina ozdobna z: kwiaty, liście