Kokornak powojnikowy (Aristolochia clematitis)

Kokornak powojnikowy jest pełzającym pnączem, mogącym osiągnąć 1 metr długości.

Jasnozielone, sercowate liście zmieniają swoje zabarwienie w zależności od pory roku. Jesienią cieszą oko mieniącym się, żółtym odcieniem. Ulistnienie jest na ogół bardzo gęste, ale podczas pierwszych przymrozków roślina gubi wszystkie swoje liście.

Jasnożółte kwiaty przybierają kształt fajki. Niestety nie są bardzo widoczne, ponieważ chowają się pod liśćmi. Kokornak kwitnie w gęstych pąkach. Nektar rośliny bardzo silnie przyciąga owady. Niestety, gdy owad raz wpadnie do wnętrza kwiatostanów, nie ma możliwości, by z powrotem się z niego wydostał.

Mimo swojego egzotycznego pochodzenia kokornak świetnie odnalazł się na polskich terenach. Dotyczy to również przydomowych ogrodów, które są położone blisko miejskich aglomeracji.

Preferuje żyzne podłoże o umiarkowanej wilgotności. Najlepszy rozwój zapewni bluszczowi półcieniste stanowisko. Mocno nasłonecznione miejsce nie jest dobrym środowiskiem do jego rozwoju.

Gdy na zewnątrz panują upały, kokornak wymaga podlewania częstszego niż zazwyczaj. Wystarczy jednak 2 razy w tygodniu. Dobrze razi sobie z przymrozkami zimą. Nie jest mu straszny spadek temperatury do nawet -25 stopni Celsjusza. Mimo tego warto zabezpieczyć roślinę. W tym celu obsyp pień igliwiem lub liśćmi na wcześniej przygotowany kopiec ziemi (wysokość do 30 centymetrów). Aby uzyskać jak najlepszy wzrost rośliny, wykorzystaj do tego specjalny nawóz wieloskładnikowy. Nawożenie wykonuje się w kilkutygodniowych odstępach.

Roślina potrzebuje podpory, aby móc swobodnie wzrastać. Nie pozostawiaj jej do swobodnego rozrostu. Reguluj jej tempo i kierunek rośnięcia systematycznym przycinaniem. Pierwsze cięcie pnącza powinno odbyć się pod koniec wiosny. Zabieg wykonujemy przez pierwsze dwa lata od zasadzenia. Podcinanie pędów wzmocni roślinę. Skracaj ją o 2/3 długości.

Kokornak jest dość odporny na choroby. Mimo tego, możemy czasem zauważyć osłabienie pnącza, objawiające się powolniejszym wzrostem oraz bladymi lub brązowiejącymi liśćmi. To znak, że w glebie brakuje żelaza. Aby stan rośliny nie pogarszał się, podsyp glebę nawozem z dużą ilością żelaza.

Czasami sadzonki atakują wełnowce, przędziorki i mszyce. Aby z nimi walczyć, użyj specjalistycznych preparatów chemicznych.

Możesz samodzielnie rozmnożyć roślinę. Jednym ze sposobów jest zebranie nasion, które przez zimę trzeba przechować w chłodnym i suchym miejscu. Nasiona wysiewaj wiosną.

Kolejnym sposobem jest odszczepienie zdrewniałych, młodych pędów zimą. Pędy powinny być jedno- lub dwuroczne. Można je przesadzić od razu do ziemi.

• Stanowisko: półcieniste
• Wilgotność: podłoże umiarkowanie wilgotne
• Wysokość: 0,5m- 1m
• Pokrój: płożący
• Termin kwitnienia: czerwiec
• Zimozielona: nie
• Roślina ozdobna z: kwiaty, liście