Turzyca Graya

Roślina w środowisku naturalnym występuje na wschodnich terenach Stanów Zjednoczonych. Porasta głównie zbiorniki wodne, podmokłe tereny trawiaste, bagna, a także brzegi rzek i rozlewiska.

Turzyca Graya tworzy zwarte kępy, z których wiosną wznoszą się charakterystyczne dla turzyc pędy. Ich wysokość zależy od wilgotności podłoża: im bardziej wilgotne, tym pędy wyższe.

Turzyca Graya ma zielone, płaskie i wąskie liście, które zaczynają rosnąć wczesną wiosną i więdną jesienią. Kwiaty turzycy Graya nie są efektowne, za to duży owoc w kształcie gwiazdy stanowi istotny element ozdobny tej rośliny. Jego średnica wynosi z reguły kilka centymetrów.

Roślina ta ma małe wymagania siedliskowe, doskonale adaptuje się w różnych środowiskach, zwłaszcza na obszarach podmokłych. Sprawdzi się znakomicie w zielonych, gęsto porośniętych ogrodach.

Turzyca Graya najczęściej dostępna jest w formie niewielkich sadzonek, które wystarczy posadzić w miejscu słonecznym lub częściowo zacienionym. Jeśli chodzi o kwasowość i żyzność gleby, jest to roślina bardzo tolerancyjna.

Naturalnym siedliskiem turzycy są tereny bagienne, więc warunkiem jej dobrostanu jest utrzymanie odpowiedniej wilgotności podłoża. Zależy od tego również kwitnienie i tworzenie owoców. Chcąc uzyskać obfity kwiatostan, można wzbogacić glebę wiosną.

Turzyca Graya jest również odporna na działanie zdecydowanej większości szkodników. Jak do tej pory nie zaobserwowano ich większego wpływu na rozwój turzycy.

Turzycę Graya rozmnaża się przez podział kępy. Najlepiej operację tę przeprowadzić wiosną i wykonać w momencie, gdy tylko liście turzycy zaczną rosnąć. Turzyca Graya rozmnoży się też samodzielnie, jeżeli pozostawisz nienaruszone torebki nasienne.

• Stanowisko: cieniste, półcieniste, słoneczne
• Wilgotność: podłoże umiarkowanie wilgotne, podłoże wilgotne
• Podlewanie: średnie
• Wysokość: 0,5m- 1m
• Pokrój: rozłożysty
• Termin kwitnienia: lipiec, sierpień, wrzesień
• Zimozielona: nie
• Roślina ozdobna z: owoce