Spis treści:
- Co to jest wartość energetyczna drewna?
- Grab, buk, czy jesion - które drewno jest najlepsze do kominka?
- Jak przygotować drewno do kominka?
Co to jest wartość energetyczna drewna?
Wartość energetyczna to parametr określający ilość energii cieplnej generowanej podczas spalania drewna. Wyrażana jest w dwóch jednostkach energii: megadżulach na kilogram (MJ/kg) lub kilowatogodzinach na metr sześcienny (kWh/m³). Ten wskaźnik bezpośrednio wpływa na efektywność cieplną i koszty eksploatacji systemów grzewczych. Im wyższa wartość energetyczna, tym więcej ciepła generuje spalane drewno, co oznacza mniejsze zapotrzebowanie na jego ilość.
Na wartość energetyczną drewna wpływa przede wszystkim wilgotność. Świeżo ścięte drewno, zawierające od 50 proc. do nawet 70 proc. wody, ma znacznie niższą wartość energetyczną niż drewno sezonowane przez około 2-3 lata, którego wilgotność wynosi poniżej 20 proc.. Woda zawarta w drewnie pochłania znaczną część energii podczas spalania, ponieważ musi zostać odparowana, zanim drewno zacznie się właściwie spalać. Palenie mokrym drewnem przyczynia się do powstawania większej ilości sadzy.
Poszukując drewna opałowego o wysokiej wartości energetycznej, powinniśmy także zwrócić uwagę na jego gatunek oraz gęstość. Twarde drewno, czyli dąb lub buk, będzie miało wyższą wartość energetyczną niż drewno miękkie (np. sosna i świerk), ze względu na większą zawartość masy w jednostce objętości. Gęstość grabu wynosi 750 kg/m sześc., a jesionu 710 kg/m sześc. Dla porównania gęstość osiki wynosi zaledwie 350 kg/m m sześc. Warto również zwrócić uwagę na z to, że gatunki iglaste zawierają więcej żywicy, a to niestety przekłada się na większą produkcję dymu i osadu. Wykorzystywanie drewna iglastego prowadzi do szybszego zabrudzenia komina i zmniejsza komfort użytkowania kominka.
Grab, buk, czy jesion - które drewno jest najlepsze do kominka?
Grab jest uznawany za lidera wśród gatunków opałowych. Jego wartość energetyczna wynosi około 2200 kWh/m sześc. (19.5 MJ/kg). Spala się długo i równomiernie, generując intensywne ciepło. Idealnie nadaje się do długotrwałego ogrzewania w zimowe wieczory. Jednak może być wymagające przy rozłupywaniu i układaniu do suszenia, ponieważ ma tendencję do pękania. Te właściwości nie są jednak istotne, gdy drewno jest używane jako opał. Grab produkuje dużo popiołu - nawet do 10 proc. swojej pierwotnej masy - dlatego powinniśmy częściej czyścić kominek, piec i przewody kominowe. Jego aktualna cena za metr sześcienny w Lasach Państwowych wynosi od 240 do 320 zł.
Buk, z wartością energetyczną na poziomie 2100–2200 kWh/m sześc. (19.2 MJ/kg) również świetnie sprawdza się w kominkach. Może sprawiać nieco trudno podczas rozłupywania, ale jest łatwy w spalaniu i pozostawia niewielką ilość popiołu. Drewno bukowe sezonuje proc.) już po 1,5 roku. Jesion, choć jest nieco lżejszy niż grab i buk, oferuje wartość energetyczną wynoszącą około 2000 kWh/m sześc. (18.9 MJ/kg). Jest doskonały dla osób, które cenią sobie wygodę – łatwiej go przenosić, a także szybciej zapewnia przyjemne ciepło w pomieszczeniu. Jego ceny w zależności od regionu polski oraz nadleśnictwa wahają się od 220 do 280 zł za m sześc.
Gdzie można kupić drewno kominkowe dobrej jakości? Supermarkety i sklepy budowlane często mają w ofercie gotowe drewno, lecz jego cena bywa wysoka, a jakość nie zawsze spełnia oczekiwania, dlatego warto sięgać po te rozwiązania jedynie w nagłych przypadkach. Najbardziej opłacalnym wyborem jest zakup drewna bezpośrednio z nadleśnictw. Najczęściej są to niesezonowane bale różnej grubości lub tańsze odpady zrębowe i gałęzie. Taka opcja wymaga jednak przygotowania opału, czyli pocięcia i wysuszenia, ale rekompensuje to niższa cena.
Tartaki i składy opałowe oferują sezonowane drewno gotowe do użycia, a prywatni właściciele lasów mogą sprzedawać opał w różnej formie – od już przygotowanego do takiego, który trzeba samodzielnie przystosować. Ciekawą opcją są także przetargi organizowane przez gminy i urzędy miast na drewno pochodzące z lokalnych wycinek.
Jak przygotować drewno do kominka?
Po zakupie musimy odpowiednio przygotować drewno. Szczapy powinny być dostosowane do wielkości kominka – najczęściej mają one długość wynoszącą od 25 do 40 cm. Drewno możemy pociąć samodzielnie lub kupić już pocięte, ale warto zwrócić uwagę na grubość kawałków – grubsze sprawdzą się do dłuższego palenia, cieńsze zaś ułatwią rozpalanie.
Kolejnym, niezwykle istotnym etapem jest suszenie. Świeżo ścięte drewno zawiera nawet do 50 proc. wody, dlatego powinno być sezonowane przez minimum dwa lata. Najlepiej suszyć je w przewiewnym miejscu, osłoniętym przed deszczem i wilgocią, np. pod wiatą lub na specjalnych stojakach. Najważniejsza jest cyrkulacja powietrza – szczapy należy układać w stosy z zachowaniem odstępu, a nie ściśle, ponieważ w ten sposób drewno równomierne wyschnie. Optymalna wilgotność drewna wynosi 15–20 proc. i można ją zmierzyć za pomocą wilgotnościomierza.
Drewno nie może mieć bezpośredniego kontaktu z ziemią – najlepiej przechowywać je na podwyższeniu, np. na paletach lub kratkach. Wówczas zapobiegniemy wchłanianiu wilgoci z podłoża, która mogłaby prowadzić do pleśni lub gnicia. Szczapy warto przykryć od góry, np. plandeką, ale jednocześnie pozostawić boki odkryte, aby zapewnić im dobrą wentylację. Do transportu drewna z miejsca składowania do domu przydadzą się kosze, skrzynie lub wózki. W domu drewno powinno być przechowywane w suchym miejscu, z dala od źródeł wilgoci, aby utrzymać jego jakość do momentu spalania.
Źródło: deccoria.pl
