Spis treści:
- Jakie mrozoodporne gatunki bylin najlepiej znoszą jesienne sadzenie?
- Przygotowanie gleby i stanowiska pod jesienne nasadzenia bylin
- Jak zabezpieczyć młode byliny przed zimowymi mrozami i nadmiarem wilgoci?
Jesienne sadzenie bylin to sprawdzony sposób na piękny ogród w nowym sezonie. Poznaj mrozoodporne gatunki, które najlepiej znoszą jesienne chłody, dowiedz się, jak prawidłowo przygotować dla nich podłoże oraz sprawdź, jak skutecznie zabezpieczyć młode rośliny przed mrozem i nadmiarem wilgoci.
Jakie mrozoodporne gatunki bylin najlepiej znoszą jesienne sadzenie?
Rośliny wieloletnie co roku zachwycają świeżymi kwiatami, pozwalając stworzyć barwny, odporny ogród bez konieczności corocznego dosadzania nowych okazów. Niektóre z tych gatunków można śmiało umieścić w gruncie jesienią. Rośliny zdołają się zakorzenić i zakwitnąć już nadchodzącej wiosny.
Do nasadzenia jesiennego świetnie sprawdzają się takie rośliny wieloletnie jak:
- Amsonia (Amsonia) - roślina o jasnoniebieskich, gwiazdkowatych kwiatach. Jest bardzo odporna na mróz i znosi temperatury poniżej zera. Wysiana jesienią wykiełkuje, by cieszyć oko kwiatami od marca do maja.
- Kamelia (Camellia) - kwitnący krzew słynący z intensywnie różowoczerwonych kwiatów. Rośliny z pojemników można sadzić niemal przez cały rok (z wyjątkiem szczytu lata), a mrozoodporne odmiany dobrze znoszą chłody.
- Orlik (Aquilegia) - bylina wyróżniająca się oryginalnym ulistnieniem i kwiatami z charakterystycznymi ostrogami w kontrastujących, pastelowych barwach. Posadzony jesienią zakwitnie wiosną; przycięcie zwiędłych pędów przy ziemi pomoże mu silniej odbić w kolejnym sezonie.
- Ciemiernik (Helleborus) - rzadka roślina z rodziny jaskrowatych. Nasiona wysiane jesienią wykiełkują w wilgotnej glebie, a sama bylina jest mało wymagająca i potrzebuje jedynie sporadycznego usuwania zaschniętych liści.
- Piwonia (Paeonia) - ceniona za duże, pachnące kwiaty, które pojawiają się między kwietniem a czerwcem. Bardzo dobrze znosi zimową aurę i wręcz wymaga około sześciotygodniowego okresu chłodu, aby zawiązać wiosenne pąki.
- Przebiśnieg (Galanthus) - jeden z pierwszych zwiastunów wiosny, kwitnący na biało już od stycznia do marca. Nie toleruje upałów i wysokiej wilgotności, ale jest wyjątkowo mrozoodporny. Dlatego najlepiej sadzić go późną jesienią z dodatkiem kompostu.
- Fiołek (Viola) - rodzaj obejmujący ponad 300 odmian (w tym bratki), wśród których znajdują się mrozoodporne byliny. Kwitną głównie w chłodniejszej aurze, a jesienią można je sadzić w miejscach, gdzie nie występują silne, zimowe przymrozki. Przy czym warto wcześniej sprawdzić mrozoodporność konkretnej odmiany.

Przygotowanie gleby i stanowiska pod jesienne nasadzenia bylin
Jesienią gleba wciąż jest jeszcze nagrzana po lecie, co sprzyja rozwojowi systemu korzeniowego przed nadejściem zimy, a częstsze opady ograniczają konieczność podlewania. Przy umieszczaniu sadzonek w gruncie bardzo ważny jest dobór odpowiedniego stanowiska. Dopasuj miejsce do wymagań konkretnego gatunku (pełne słońce, półcień lub cień). Unikaj zagłębień terenu, gdzie zimą gromadzi się zimne powietrze oraz woda z topniejącego śniegu, co prowadzi do gnicia korzeni.
Ponadto dokładnie usuń wszystkie chwasty, szczególnie te wieloletnie, np. perz, mniszek czy też podagrycznik wraz z ich korzeniami i rozłogami. Wiosną, gdy byliny zaczną wschodzić, pielenie spomiędzy młodych pędów będzie znacznie trudniejsze.
Dobrze jest przekopać ziemię na głębokość ok. 25 cm, aby rozluźnić zbitą strukturę gleby i ułatwić młodym korzeniom szybkie wnikanie w głąb przed zamarznięciem gruntu. Dodatkowo gleby ciężkie i gliniaste wymieszaj z gruboziarnistym piaskiem, drobnym żwirem oraz dojrzałym kompostem, otwiera się w nowym oknie. Zapewni to niezbędny drenaż. Jesienią i zimą największym zagrożeniem dla bylin nie jest sam mróz, lecz nadmiar stojącej wody.
Gleby lekkie i piaszczyste wzbogać kompostem lub obornikiem, które pomogą zatrzymać wilgoć oraz wzbogacą ziemię o składniki odżywcze. Dodatkowo nawet jeśli jesień jest deszczowa, po posadzeniu każdej sadzonki obficie ją podlej.
Jak zabezpieczyć młode byliny przed zimowymi mrozami i nadmiarem wilgoci?
Świeżo posadzone byliny nie mają w pełni rozwiniętego systemu korzeniowego, dlatego w pierwszą zimę są znacznie bardziej wrażliwe niż okazy wieloletnie. Warto je okryć, ale nie rób tego zbyt wcześnie. Gdy temperatury są dodatnie - pod ciepłą osłoną byliny mogą się zaparzyć, rozwiną się choroby grzybowe, a gryzonie znajdą tam zimowe schronienie. Okrycie (biała agrowłóknina) zakładaj dopiero wtedy, gdy wierzchnia warstwa ziemi lekko przymarznie.
Można także usypać wokół podstawy roślin kopczyk z kory sosnowej, dojrzałego kompostu lub trocin. Ochroni to szyjkę korzeniową oraz pąki odnawiające przed przemarznięciem. Wysokość kopczyka dopasuj do wielkości sadzonki. Poza tym można także rozważyć stroisz z gałązek iglastych, który sprawdzi się na rabatach. Tworzą one przewiewną warstwę izolacyjną, która zatrzymuje śnieg, nie zbija się pod jego ciężarem i nie gnije. Jeśli sadzonka ma jesienne pędy, to ich nie ścinaj (chyba że były chore). Suche łodygi i liście stanowią naturalną osłonę dla karpy korzeniowej i zatrzymują śnieg. Przytnij je dopiero wczesną wiosną.
W miejscach, gdzie woda ma tendencję do zalegania, posadź byliny na lekko podwyższonej rabacie (kopczyku o wysokości 10-15 cm powyżej poziomu gruntu), aby nadmiar wody z roztopów spływał na boki. Podczas sadzenia gatunków wyjątkowo wrażliwych na gnicie zimą, wsyp na dno dołka 5-10 cm warstwę drobnego żwiru lub keramzytu.
Wokół bylin źle znoszących wilgoć u podstawy pędów, np. ciemierników, otwiera się w nowym oknie rozłóż cienką warstwę drobnego żwirku. Zapobiegnie on zaleganiu mokrej ziemi i gnijących liści bezpośrednio przy pąkach. Nie okrywaj bylin grubą warstwą mokrych liści ani skoszoną trawą. Pod wpływem deszczu i śniegu tworzą one nieprzepuszczalną skorupę, która odcina dopływ powietrza oraz powoduje gnicie całych karp.
Jeśli posadziłeś jesienią gatunki nieznoszące zimowej wilgoci, możesz ustawić nad nimi prowizoryczny daszek, który osłoni je przed deszczem i topniejącym śniegiem, zapewniając jednocześnie pełny przepływ powietrza po bokach.
Źródło: deccoria.pl













