Spis treści:
- Jak wygląda śnieżyca wiosenna i czym różni się od przebiśniegu?
- Wymagania i odpowiednie stanowisko - gdzie najlepiej rośnie śnieżyca?
- Jak i kiedy sadzić cebulki śnieżycy wiosennej?
Jak wygląda śnieżyca wiosenna i czym różni się od przebiśniegu?
Śnieżyca wiosenna (Leucojum vernum) to gatunek rośliny należący do rodziny amarylkowatych. Naturalnie występuje na terenie środkowej i południowej Europy, z wyjątkiem obszaru śródziemnomorskiego. Pojawia się też w Polsce, w Sudetach i Karpatach. Najczęściej rośnie na terenach górskich, na wysokościach około 530-1180 m n.p.m. Można ją spotkać także na Nizinie Śląskiej i w Wielkopolsce. W naszym kraju gatunek jest objęty ochroną.
Śnieżyca dorasta do 20-30 cm wysokości, ma zielone, wydłużone liście, na których w porównaniu z przebiśniegami nie pojawia się charakterystyczny siny, woskowaty nalot. Okres kwitnienia rośliny przypada na marzec i kwiecień, dlatego można ją określić jako jednego ze zwiastunów nadchodzącej wiosny.
Kwiaty śnieżycy są białe, dzwonkowate i zwisające, przypominają nieco konwalie oraz przebiśniegi, ale ich kształt jest bardziej pękaty, z szerszymi płatkami. Na końcach płatków znajdują się wyróżniające ten gatunek plamki w kolorze żółtym lub delikatnie zielonkawym. Przebiśniegi, otwiera się w nowym oknie również wytwarzają takie plamki, ale w ich przypadku mają one zielony odcień i zdobią tylko krótsze płatki, a nie wszystkie.
Na szczycie jednego pędu zazwyczaj rozwija się jeden kwiat, który wydziela delikatny, przyjemny zapach. Po przekwitnięciu kwiaty przekształcają się w torebki nasienne wypełnione nasionami. Na początku lata śnieżyca przechodzi w stan spoczynku i w tym czasie jej nadziemne części powoli zaczynają usychać.
Wymagania i odpowiednie stanowisko - gdzie najlepiej rośnie śnieżyca?
Śnieżycę wiosenną można uprawiać w swoim przydomowym ogrodzie, ale trzeba jej wcześniej zapewnić odpowiednie warunki. Przede wszystkim roślina najlepiej rośnie w półcieniu i cieniu, dlatego świetnie sprawdzi się posadzona pod drzewami i krzewami, które osłonią ją przed silnym nasłonecznieniem.
Gleba powinna być żyzna, próchnicza i bogata w składniki odżywcze. Ogromne znaczenie ma też jej wilgotność, gdyż w naturalnych warunkach śnieżyca rośnie na wilgotnych łąkach, leśnych polanach i w zaroślach. Gatunek dobrze znosi okresowe zalewanie, ale zupełnie nie toleruje przesuszenia. Mogłoby się wydawać, że w związku z tym śnieżyca wymaga częstego podlewania, ale jeśli rośnie w odpowiednio mokrym podłożu, nie trzeba jej dodatkowo nawadniać. Podlewanie warto przeprowadzić podczas suszy.

Roślina dobrze znosi niskie temperatury i nadaje się do uprawy w polskich warunkach klimatycznych. Można ją ściółkować, by zatrzymać wilgoć w glebie. Najlepiej wykorzystać do tego opadłe liście, otwiera się w nowym oknie, które dodatkowo podczas rozkładu wzbogacą podłoże. Przy uprawie nie trzeba sięgać po specjalne nawozy, wystarczy na początku sezonu lub po posadzeniu rozsypać wokół śnieżycy dojrzały kompost.
Jak i kiedy sadzić cebulki śnieżycy wiosennej?
Śnieżyca wiosenna to roślina wyrastająca z cebulek. Najlepszym terminem ich sadzenia jest jesień, mniej więcej od połowy września. Ważne, by dać im czas na dobre ukorzenienie się przed nadejściem zimy. Młode cebulki można też wykopać latem, podczas okresu spoczynku, oddzielić je od cebul macierzystych i posadzić w nowym miejscu.
Do sadzenia wybieraj tylko cebule zdrowe, jędrne i bez oznak gnicia. Łatwo przesychają, więc nie przechowuj ich zbyt długo. Następnie przygotuj podłoże i rozsyp kompost, otwiera się w nowym oknie w miejscu sadzenia. Cebulki powinny trafić do ziemi na głębokość około 8-10 cm, zachowaj też 10 cm odstępu pomiędzy poszczególnymi okazami. Warto jednak sadzić śnieżycę w większych grupach, bo wtedy prezentuje się lepiej.
Cebulki umieszczaj we wcześniej przygotowanych dołkach i zasypuj je ziemią. Następnie delikatnie podlej miejsce sadzenia, zwłaszcza jeśli jesień jest sucha. Ze względu na wysoką tolerancję śnieżycy na mróz nie trzeba specjalnie chronić jej przed zimą.
Źródło: deccoria.pl













