Spis treści:
- Cebulica syberyjska i jej odmiany
- Sadzenie i pielęgnacja cebulicy
Cebulica syberyjska i jej odmiany
Cebulica syberyjska (Scilla siberica) to niewielka, wieloletnia roślina cebulowa z rodziny szparagowatych, która z łatwością tworzy cebulki potomne i samodzielnie zwiększa swój zasięg w ogrodzie. Zwykle osiąga 10-15 cm wysokości i pojawia się bardzo wczesną wiosną - często już w marcu. Wówczas z małej, kulistej cebuli wyrastają 2-4 mięsiste, wąskie i lancetowate liście odziomkowe o soczyście zielonej barwie.
W tym samym czasie rozwijają się bezlistne pędy kwiatowe, zakończone kilkoma intensywnie lazurowo- lub szafirowoniebieskimi kwiatami - są zwisające, mają dzwonkowaty kształt i tworzą luźne, wdzięcznie pochylone grono, przez co mogą być nieco podobne do śnieżyczki przebiśnieg (Galanthus nivalis). Każdy kwiat zbudowany jest z sześciu wolnych listków okwiatu z wyraźnie ciemniejszym paskiem pośrodku. Pełnia kwitnienia przypada na kwiecień.
Cebulica syberyjska może także występować w innych kolorach. Przykładem jest popularna odmiana 'Alba' o śnieżnobiałej barwie kwiatów czy też odmiana 'Rosea' o jasnoróżowych listkach okwiatu. Natomiast ciekawy wariant 'Spring Beauty' wyróżnia się lekko cieniowanymi, biało-niebieskimi kwiatami. Co ciekawe, odmiany te mogą się pomiędzy sobą krzyżować. Warto jednak zaznaczyć, że są nieco mniej odporne na mróz.
Cała roślina ma dość zwarty pokrój, jednak po okresie kwitnienia jej część nadziemna stopniowo zamiera, pozostawiając cebulę w stanie spoczynku do kolejnej wiosny. Co ciekawe, jej nazwa bywa myląca - pomimo epitetu "syberyjska" w nazwie gatunkowej, roślina nie jest rodzima dla Syberii. Cebulica występuje w Azji, jednak jest charakterystyczną rośliną klimatu umiarkowanego, związaną m.in. z prześwietlonymi lasami i zaroślami.
Zobacz również:
Sadzenie i pielęgnacja cebulicy
Cebulicę syberyjską możemy sadzić na rabatach już w drugiej połowie września - wówczas cebulki mają wystarczająco dużo czasu, aby ukorzenić się przed zimą. Jednak, aby cieszyć się obfitym kwitnieniem i minimalną pielęgnacją roślin, musimy wybrać im odpowiednie miejsce w ogrodzie:
- Rośliny najlepiej rozwijają się na stanowiskach słonecznych i lekko półcienistych - zimą nie powinny być to miejsca zalegania śniegu np. z odśnieżania podestu.
- Cebulice dobrze rosną w przeciętnej, ale najlepiej próchniczej ziemi ogrodowej o odczynie lekko kwaśnym do obojętnego (pH w granicy 6,5-7).
W wybranym, odpowiednim miejscu ogrodu wykopujemy dołki o głębokości równej trzykrotnej wysokości cebulki - powinny być od siebie oddalone mniej więcej o 15-20 cm, ponieważ cebulica mocno się rozrasta, tworząc gęste kępy. Ziemię w dołku możemy wzbogacić garścią kompostu, aby uzupełnić materię organiczną w podłożu.
Cenna rada: Cebulica dobrze rośnie pod luźnymi krzewami i drzewami liściastymi, gdzie wiosną otrzymuje dużo światła, ale latem jest chroniona przed intensywnym słońcem.
Po zakopaniu cebulek wykładamy ziemię naturalną ściółką o grubości 5-7 cm, może to być przekompostowana kora sosnowa lub zrębki drzewne, a także kompost. Cebulice są bardzo proste w uprawie - na ogół nie wymagają dodatkowego podlewania i wystarczy im dawka nawozu organicznego na przedwiośniu. Kępa nie wymaga częstego przesadzania, zabieg można wykonywać co 5 lat.
Cebulica stosunkowo rzadko choruje, chociaż jej cebule mogą gnić na podmokłych stanowiskach. Części podziemne mogą też być atrakcyjną przekąską dla gryzoni, np. nornic. Najskuteczniejszą metodą ochrony cebulek jest zastosowanie ochronnych koszyczków podczas sadzenia.
Źródło: deccoria.pl
