Spis treści:
- Skąd bierze się nadmierna wilgoć w szklarni późną jesienią?
- Co zrobić, gdy na powierzchni ziemi pojawił się już biały nalot grzybowy?
- Najważniejsze zasady przygotowania podłoża w szklarni do zimowego spoczynku
Skąd bierze się nadmierna wilgoć w szklarni późną jesienią?
Nadmierna wilgoć w szklarni późną jesienią zazwyczaj bierze się z połączenia trzech zjawisk: parowania wody, chłodnego wnętrza i ograniczonej cyrkulacji powietrza. Woda paruje z wilgotnej ziemi, mokrych ścieżek czy otwartych pojemników. Gdy drzwi i okna szklarni pozostają zamknięte, para wodna gromadzi się w środku, zamiast uchodzić na zewnątrz.
Późną jesienią, w miarę ochładzania powietrza w szklarni rośnie też jego wilgotność względna, nawet jeżeli fizycznie nie przybywa w nim wody, np. przez opady deszczu czy podlewanie. Najczęściej nocą nagromadzona w ten sposób wilgoć skrapla się na zimnych ściankach i suficie, po czym spływa na grządki. To z kolei tworzy wręcz idealne warunki do rozwoju grzybów i wykwitów pleśni na powierzchni ziemi.
Krótkie dni, mała ilość słońca i zimne noce późną jesienią ograniczają możliwość osuszenia gleby. Jeżeli do szklarni dodatkowo przedostanie się deszczówka lub będzie ona zalegać gdzieś w pobliżu, gleba wewnątrz będzie stale otrzymywała nową porcję wody. Sprawę pogarszają więc zatkane rynny, otwiera się w nowym oknie, nieszczelności konstrukcji czy nachylenie gleby we wnętrzu konstrukcji.
Co zrobić, gdy na powierzchni ziemi pojawił się już biały nalot grzybowy?
Biały, puszysty nalot na powierzchni ziemi często tworzą grzyby saprofityczne, rozkładające martwą materię organiczną - nalot nie oznacza więc choroby przyszłych upraw, ale wiele mówi o zbyt dużej wilgotności i słabej cyrkulacji powietrza. Chociaż grzyby te są pożyteczne, w nadmiarze mogą m.in. zaburzać wymianę gazową w podłożu, dlatego warto usunąć nalot. Warto jednak odróżnić nalot grzybowy od twardej, kruchej skorupki, która może być osadem mineralnym.
Białą grzybnię usuwa się razem z cienką warstwą ziemi o grubości mniej więcej 1-2 cm, ale tylko w miejscach, gdzie się pojawił. Ważne, aby wynieść go z wnętrza, a nie przekopywać z resztą podłoża. Jednocześnie warto zebrać opadłe liście, otwiera się w nowym oknie, a także obumarłe resztki warzyw i chwastów. Następnie należy skupić się na zwalczeniu przyczyny powstawania grzybni, czyli ograniczeniu nadmiernej wilgoci.
W tym celu należy regularnie wietrzyć szklarnie w suche, bezdeszczowe dni. Wystarczy otworzyć drzwi, okno czy wywietrznik - można, ale nie trzeba robić przy tym przeciągu. Ważne, aby zamknąć szklarnię przed zmierzchem, zanim zrobi się zimno i mglisto. Nie trzeba wietrzyć codziennie, jednak dobrze jest to zrobić po deszczowej nocy, kiedy na ścianach i dachu gromadzi się dużo kropel.
Najważniejsze zasady przygotowania podłoża w szklarni do zimowego spoczynku
Przygotowanie podłoża w szklarni do zimowego spoczynku jest ważne, ponieważ ogranicza przenoszenie chorób na kolejny sezon oraz pomaga zachować dobrą kondycję gleby. Usunięcie chorych resztek roślin i chwastów zmniejsza bowiem liczbę miejsc zimowania patogenów i szkodników, a poprawa struktury ziemi - w razie potrzeby z dodatkiem dojrzałego kompostu, otwiera się w nowym oknie - zapewnia lepsze warunki wzrostu dla przyszłych upraw.
Jak już wiadomo, istotne jest również zadbanie o właściwą wilgotność. Podłoże nie powinno pozostawać podmokłe, ale nie należy też dopuszczać do jego przesuszenia na całą zimę, ponieważ pod zadaszeniem nie uzupełniają jej opady. Dzięki temu wiosną łatwiej rozpocząć uprawę w zdrowym, zadbanym podłożu, zamiast najpierw usuwać skutki jesiennych zaniedbań.
Ważne jest także ograniczenie udeptywania i przekopywania gleby - ubita ziemia jest mniej przewiewna, gorzej chłonie wodę, tworzy zwarte grudy i dłużej się nagrzewa wiosną. Dlatego, jeżeli konieczne jest wejście do środka szklarni, należy to robić wyznaczonymi ścieżkami. Dobrze sprawdzają się także deski, które rozkładają ciężar.
Źródło: deccoria.pl















