Spis treści:
- Wilgoć to wróg naszego domu
- Skutki wilgoci w domu
- Jaka powinna być optymalna temperatura?
- Objawy wilgoci w domu
Wilgoć to wróg naszego domu
Trudno uchronić się przed kontaktem z wilgocią, ponieważ jest ona stale obecna w powietrzu. W domach i mieszkaniach, gdzie spotyka się kilkuosobowa rodzina, jej poziom potrafi zmieniać się w zależności od aktywności poszczególnych jej członków, wykonywanych czynności, ale też czynników niezależnych, takich jak nadejście zimy i okresu grzewczego czy gwałtowne zmiany pogodowe. Kąpiele w wannie, w kabinach parowych, częste pranie i suszenie ubrań oraz pościeli, gotowanie, a nawet bardziej dynamiczne aktywności sportowe podejmowane w domu zwiększają intensywność wydzielania się pary wodnej.
Latem, gdy często otwieramy okna, więcej czasu spędzamy na dworze, tam suszymy pranie i uprawiamy sport, wilgoci można nie zauważyć. Jednak jesienią i zimą wilgoć to wróg naszego domu. Jej objawy potrafią być nad wyraz czytelne, a skutki kumulacji – szkodliwe dla ludzi, zwierząt oraz niekorzystne dla stanu konstrukcyjnego budynku. Jednak warto pamiętać, że dopiero wtedy, gdy wilgoć w domu przekroczy określone optimum dla pomieszczeń zamkniętych, należy traktować ją jak problem i skutecznie zwalczać. Zarówno nadmiernie wilgotne powietrze, jak i zbyt suche potrafią utrudniać funkcjonowanie, a także szkodzić naszemu zdrowiu.
Skutki wilgoci w domu
Regulowanie poziomu wilgotności jest możliwe za pomocą prawidłowo działającej wentylacji, systematycznego wietrzenia, używania elektrycznych nawilżaczy i osuszaczy oraz kontroli nadprodukcji pary wodnej w czasie wykonywania codziennych czynności. Jednak, aby podjąć jakiekolwiek działanie, musisz wiedzieć, z czym się mierzyć i czy w twoim domu rzeczywiście kumuluje się wilgoć, zanieczyszczając w ten sposób powietrze.
Tam, gdzie przekroczone zostają normy i stan podwyższonego parowania utrzymuje się stale, szybko się męczymy, zmagamy z krótkotrwałymi bólami głowy, a także migrenami. Z czasem mogą zacząć pojawiać się problemy z częstszym łapaniem infekcji dróg oddechowych, pogorszenie jakości snu oraz ogólnego samopoczucia w ciągu dnia. W środowisku o podwyższonej wilgotności szybciej występują reakcje alergiczne np. na kurz. Objawy, które łatwo dostrzec to: zaczerwienienia i podrażnienia skóry, wysypki, nawracające infekcje, a z czasem zwiększa się też podatność na choroby reumatyczne.
Inne skutki wilgoci w domu, z którymi przyjdzie ci się mierzyć to:
- kumulowanie przykrych zapachów np. w pościeli, firanach, pledach i narzutach,
- widoczne uszkodzenia elementów wykończeniowych np. łuszczenie farby, pojawianie się plam na ścianach, odchodzące tapety,
- kolonizacja rybików, czyli niewielkich robaczków, które żywią się właśnie pleśnią i doskonale czują się tam, gdzie zbiera się wilgoć i tworzą jej zalążki.
Przykrym efektem nadmiernej wilgotności powietrza jest zakłamane odczuwanie temperatury w pomieszczeniu, w którym przebywasz. Gdy jej poziom przekracza normy, wówczas możesz mieć wrażenie, że w domu jest dużo zimniej, niż jest w rzeczywistości.
Jaka powinna być optymalna temperatura?
Do określenia rzeczywistej ilości wilgoci w powietrzu wykorzystywana jest tzw. wartość względna, przedstawiana w ujęciu procentowym, co ułatwia uświadomienie sobie skalę zjawiska oraz ocenę ewentualnego problemu. Za absolutne minimum dla pomieszczeń przeznaczonych do codziennego korzystania uznawany jest poziom opisany jako 30% wilgotności względnej.
Jaka powinna być optymalna temperatura, abyś czuł się dobrze? Jeśli w mieszkaniu, w którym utrzymuje się temperatura w zakresie 20-22°C, a poziom względnej wilgotności po zmierzeniu wynosi między 30% a 60%, wówczas można stwierdzić, że utrzymany jest komfort cieplny i nie musisz się niczym przejmować. Jeśli jednak wartość wilgotności w domu jest wyższa, podobnie jak temperatura, warunki te mogą sprzyjać rozwojowi zalążków grzybów oraz pleśni.
Objawy wilgoci w domu
Co istotne, wartość powyżej 65% możesz już wyraźnie odczuć, a przede wszystkim – zobaczyć. Gromadzi się ona szczególnie w kątach, skondensowana para widoczna jest na szybach tuż przy ramach okiennych, a wrażliwe powierzchnie zaczynają reagować na jej nadmiar występowaniem plam, rozwojem pleśni, a niekiedy nawet, w skrajnych przypadkach gniciem.
Do tego dochodzą roztocza, których obecność potrafi poważnie doskwierać osobom o wrażliwym układzie oddechowym, alergikom oraz astmatykom. Choć nie zobaczymy ich gołym okiem, w pomieszczeniach o wilgotności powyżej 70% mnożą się one ekspresowo, kolonizując dywany, tekstylia ozdobne, materace na łóżkach oraz obicia kanap.
Trzymaj rękę na pulsie i działaj, jeśli tylko w swoim domu stwierdzisz:
- Powtarzające się parowanie okien
Zaparowane od wewnątrz okna to jeden z pierwszych symptomów wskazujących, że poziom wilgotności w mieszkaniu jest zbyt wysoki. „Mgiełka” pojawia się zwykle w dolnych partiach szyb i przy ich krawędziach; jest efektem kondensacji (skraplania się) ciepłej pary wodnej w kontakcie z zimną powierzchnią okna. Zjawisko to często jest powodowane przez nieprawidłową pracę wentylacji oraz nadmierne doszczelnienie okien, co utrudnia wymianę powietrza.
- Łuszcząca się farba, wybrzuszające się meble
Kolejnym objawem, który powinien zwrócić twoją uwagę, będą pojawiające się na ścianach wykończonych tynkiem, farbą lub tapetą wybrzuszenia i złuszczenia. Przyczyną ich powstawania jest wilgoć wnikająca w powłoki pokrywające ściany. Para unosząca się w powietrzu negatywnie oddziałuje też na meble – te drewniane będą pęcznieć i rozklejać się, a na tapicerowanych z czasem pokażą się nieestetyczne wykwity, zacieki i pleśń. Pod wpływem wyższego poziomu wilgotności również klepki w drewnianej podłodze będą wybrzuszać się, a na metalowych elementach uwidoczni się rdza.
- Dziwne ślady na ścianach
Na skutek podwyższonej wilgotności na tynkach i ścianach osadzić się może dziwny, ciemny nalot, czyli wykwit solny. Najczęściej jest on efektem nieprawidłowej hydroizolacji ściany. Do murów doprowadzana jest woda, która odparowując, pozostawia po sobie charakterystyczny osad – pozostałość po zawartych w niej solach wapnia i innych związkach.
- Wykwity pleśni
W wilgotnych pomieszczeniach, o umiarkowanej temperaturze i nieprawidłowej cyrkulacji powietrza stopniowo będzie rozwijać się pleśń. Do miejsc narażonych na jej wystąpienie zaliczają się zatem łazienka bez okna w bloku o słabo działającej wentylacji oraz zamknięta kuchnia z nieefektywnym wyciągiem. Zarodniki grzyba szybko wytwarzają grzybnię, która „wżera” się w strukturę ściany. To najpoważniejszy sygnał, że z powietrzem w twoim domu jest coś nie tak.
Długotrwałe przebywanie w zagrzybionym wnętrzu wiąże się z negatywnymi konsekwencjami dla zdrowia, dlatego tak ważne jest szybkie rozpoznanie problemu i jego eliminacja, zanim objawy wilgoci w domu będą widoczne gołym okiem. Warto kontrolować stan powietrza za pomocą np. nowoczesnych nawilżaczy, które mają fabrycznie zaprogramowany czujnik jakości powietrza z uwzględnieniem wielu jego parametrów. Ponadto zalecane jest wietrzenie pomieszczeń nie tylko latem, lecz także zimą, zwłaszcza po zakończeniu tych rodzajów aktywności oraz czynności domowych, które zwiększają generowanie pary wodnej.
Dobrą opcją są pochłaniacze wilgoci, ale trzeba uważać, aby z ich stosowaniem nie przedobrzyć i nie wysuszyć nadmiernie powietrza. W nowych domach i mieszkaniach lub podczas remontów warto rozważyć wybór farb o wysokiej paroprzepuszczalności, które aktywnie odprowadzają wilgoć oraz zamierają mikrocząsteczki srebra, zapobiegające rozwojowi patogenów. Idealnym rozwiązaniem będzie też wstawienie do pomieszczeń narażonych z uwagi na ich przeznaczenie na kumulację wilgoci kwiatów, które ją pochłoną np. modnej oplątwy, sansewierii, palmy czy skrzydłokwiatu. Nie tylko pomogą ci poprawić warunki w domu oraz zadbać o większy komfort funkcjonowania, lecz także ożywią wnętrze i dodadzą mu naturalnego uroku.
Materiał zaktualizowany. Po raz pierwszy ukazał się 22.03.2021 r.
Źródło: deccoria.pl
