Spis treści:
- Na czym polega test z kartką papieru i jak go prawidłowo wykonać?
- Jak zadbać o szczelność okien przed sezonem grzewczym?
- Kiedy regulacja nie pomaga? Stan uszczelek i stan techniczny okna
Prosty test z kartką pomoże nam w kilka chwil wychwycić miejsca, przez które okno może tracić szczelność. Wynik nie zawsze oznacza jednak zużytą uszczelkę. Przyczyna może kryć się w innym elemencie stolarki, więc przed sezonem grzewczym powinniśmy sprawdzić całe okno.
Na czym polega test z kartką papieru i jak go prawidłowo wykonać?
Wykonując test z kartką papieru możemy wstępnie sprawdzić, czy skrzydło równomiernie przylega do uszczelki. W tym celu wystarczy otworzyć okno, włożyć zwykłą kartkę między skrzydło a ramę, a następnie zamknąć okno i przekręcić klamkę do końca. Później ciągniemy papier spokojnym, jednostajnym ruchem. Przy prawidłowym docisku powinien stawiać wyraźny opór. Jeżeli wysuwa się niemal bez wysiłku, w tym miejscu skrzydło może zbyt słabo przylegać do ramy.
Jedna próba nie wystarczy. Powtarzaj test co 20-30 cm, sprawdzając górną, dolną i obie boczne krawędzie oraz narożniki. Do wszystkich pomiarów używaj tej samej kartki papieru biurowego o gramaturze około 80 g/m² i wyciągaj ją pod podobnym kątem. Cienki paragon łatwo ślizga się po uszczelce, natomiast gruba tektura nadmiernie wypełnia szczelinę i może zafałszować rezultat. Szczególną uwagę zwróć na dolny narożnik po stronie klamki. Słabszy opór w tym miejscu często towarzyszy opadaniu skrzydła albo rozregulowaniu okuć.
Test z kartką pomoże nam znaleźć miejsca, w których skrzydło słabiej dociska uszczelkę. Jeżeli papier wysuwa się łatwo tylko w jednym punkcie, przyczyną może być rozregulowanie okuć, opadnięcie skrzydła albo zużycie uszczelki. Próba nie pokaże jednak, ile powietrza przedostaje się przez okno, dlatego jej wynik należy traktować jako wstępną wskazówkę.
Jeśli kartka jest mocno zaciśnięta, lecz nadal odczuwamy chłód przy parapecie, tynku albo zewnętrznej krawędzi ramy, źródłem problemu może być nieszczelne złącze montażowe lub mostek termiczny. Wtedy regulacja skrzydła nie pomoże, ponieważ usterka znajduje się poza nim.
Szczelności okna nie należy sprawdzać za pomocą świecy, zapalniczki ani kadzidełka. Płomień znajdujący się blisko firan, rolet i drewnianego parapetu stwarza ryzyko pożaru. Zamiast tego możemy wykorzystać cienką chusteczkę i przesuwać ją powoli wzdłuż ramy podczas wietrznej pogody. Jej delikatne drżenie może zdradzić miejsce, przez które wpada powietrze, choć nadal jest to jedynie wskazówka.
Gdy chłód wyraźnie zawiewa od okna, a przyczyna jest niejasna, dokładniejszą odpowiedź przyniesie badanie kamerą termowizyjną lub ciśnieniowy test szczelności budynku z użyciem drzwi nawiewnych. Fachowiec montuje w drzwiach wejściowych szczelną kurtynę z wentylatorem, a następnie wytwarza różnicę ciśnienia między wnętrzem domu a otoczeniem. Powietrze zaczyna wtedy intensywniej napływać przez wszelkie szczeliny, więc można zmierzyć skalę przecieków i ustalić, czy problem tkwi przy oknie, drzwiach, dachu lub przejściach instalacyjnych.
Obraz termowizyjny również wymaga wprawnego oka, ponieważ chłodniejsza smuga może oznaczać nieszczelność, lecz równie dobrze wskazywać na mostek termiczny albo wilgoć ukrytą w przegrodzie.
Zobacz również:
Jak zadbać o szczelność okien przed sezonem grzewczym?
Jesienny przegląd okien zacznij od porządnego oczyszczenia ramy, uszczelek i okuć. W ich zakamarkach przez miesiące zbierają się kurz, piasek, pył oraz drobne owady. Zabrudzenia zalegające na styku skrzydła z ramą mogą osłabić docisk i utrudniać dokładne zamknięcie okna.
Obejrzyj również otwory odprowadzające wodę, które zwykle znajdują się w dolnej części ramy. Zatkane kanaliki zatrzymują deszczówkę wewnątrz profilu, więc koniecznie usuń z nich brud, najlepiej miękkim pędzelkiem lub drewnianym patyczkiem. Przy okazji sprawdź, czy uszczelka nadal leży równo w rowku, zwłaszcza przy narożnikach. Zawinięty, wysunięty albo odklejony fragment nie będzie dobrze chronił przed napływem chłodnego powietrza.
Uszczelki przetrzyj miękką ściereczką zwilżoną wodą z odrobiną łagodnego detergentu, a później starannie osusz. Zrezygnuj z acetonu, rozpuszczalników, mleczek ściernych i szorstkich gąbek, ponieważ mogą uszkodzić gumę lub zmatowić powierzchnię profilu.
Okucia najpierw oczyść z kurzu, sprawdź widoczne śruby, a następnie nanieś niewielką ilość środka smarnego zalecanego przez producenta. Preparat powinien trafić wyłącznie na ruchome części mechanizmu. Nałożony w nadmiarze zostawi lepką warstwę, do której szybko przywierają drobiny brudu. Nie smaruj nim uszczelek, chyba że producent stolarki wyraźnie tego wymaga i wskazuje odpowiedni środek do ich pielęgnacji.
Po zakończeniu czyszczenia ponownie wykonaj test z kartką. Jeżeli papier wysuwa się lekko tylko w jednym miejscu, skrzydło ociera się o ramę, klamka pracuje z wyraźnym oporem albo podczas zamykania trzeba ją unosić, okno prawdopodobnie wymaga regulacji.
Popularny "tryb zimowy" nie jest jednak uniwersalnym ustawieniem dostępnym w każdym modelu. Konstrukcja okuć różni się w zależności od producenta, więc obracanie rolek ryglujących może przynieść odwrotny skutek. Nadmierny docisk obciąża mechanizm, utrudnia obsługę klamki i stopniowo spłaszcza uszczelkę. Przy mocno opuszczonym skrzydle, wyczuwalnych luzach lub problemach z domknięciem lepiej skorzystać z instrukcji konkretnego systemu albo powierzyć regulację serwisantowi.
Uszczelniając okna, zadbaj również o sprawną wentylację. Nawiewniki i kratki wentylacyjne muszą być drożne, aby wilgoć powstająca podczas gotowania, kąpieli czy suszenia prania mogła wydostać się z pomieszczeń. Przy słabej wymianie powietrza para wodna osiada na szybach i chłodnych ościeżach, a z czasem w narożnikach mogą pojawić się ciemne wykwity pleśni. Szczelne okna powinny zatrzymywać ciepło, natomiast dopływ świeżego powietrza musi odbywać się w sposób kontrolowany.
Kiedy regulacja nie pomaga? Stan uszczelek i stan techniczny okna
Regulacja okna przyniesie efekt, gdy skrzydło lekko opadło albo docisk osłabł w jednym miejscu, a uszczelka nadal jest miękka i sprężysta. Jeśli guma stwardniała, spłaszczyła się, popękała lub zaczęła kruszyć się pod palcami, mocniejsze dociśnięcie skrzydła nie przywróci jej szczelności. Zużyty element trzeba wymienić, dobierając właściwy kształt i grubość do danego systemu okiennego. Lepiej zrezygnować z przypadkowej taśmy samoprzylepnej. Jeżeli jest zbyt gruba, może utrudnić zamykanie okna, nadmiernie obciążyć okucia, a nawet zasłonić otwory odprowadzające wodę.
Fachowej kontroli wymaga okno, które ociera się o ramę, ma wyczuwalny luz na zawiasach albo nie rygluje się mimo przekręcenia klamki. Nasz niepokój powinny wzbudzić również pęknięcia profilu oraz chłód wyczuwalny przy styku ramy z parapetem lub murem. W pierwszej sytuacji serwisant sprawdzi ustawienie skrzydła, zawiasy, okucia i podparcie szyby. W drugiej problem może tkwić w warstwach uszczelniających okno od strony ściany. Zakrycie szczeliny akrylem poprawi wygląd połączenia, lecz nie zatrzyma chłodnego powietrza, jeśli przyczyną problemu jest niewłaściwie uszczelniona przestrzeń między ramą a murem.
Innego rodzaju usterkę zdradza para uwięziona między taflami szkła. Nie da się jej zetrzeć z żadnej strony, ponieważ wilgoć dostała się do wnętrza pakietu szybowego. Oznacza to utratę jego szczelności, a więc regulacja okuć ani wymiana uszczelki między ramą a skrzydłem nie rozwiążą problemu. Zazwyczaj konieczna jest wymiana samego pakietu szybowego, bez demontażu całego okna. Zakres naprawy powinien jednak określić serwisant po sprawdzeniu listew przyszybowych, odwodnienia i pozostałych elementów stolarki.
Pamiętaj także, że okno może skutecznie zatrzymywać powietrze, a mimo to przeciekać podczas zacinającego deszczu. Dobry wynik testu z kartką nie wyklucza więc niedrożnego odwodnienia, nieszczelnych narożników czy błędu popełnionego podczas montażu. Przed nadejściem chłodów sprawdź zatem działanie klamki, stan uszczelek i miejsca, w których papier wysuwa się najłatwiej, a po intensywnym deszczu obejrzyj parapet oraz dolne narożniki ramy. Wtedy łatwiej ocenisz, czy okno wymaga zwykłej konserwacji, czy wizyty fachowca.
Źródło: deccoria.pl
