Spis treści:
- Dlaczego liście laurowiśni brązowieją po zimie?
- Jak zadbać o laurowiśnie po zimie?
Laurowiśnia wschodnia to piękny krzew, który często bywa uprawiany w grupie, w formie żywopłotu. Jej walorem są duże, połyskujące, ciemnozielone liście, których nie gubi na zimę. Roślina wywodzi się z klimatu cieplejszego niż polski – pochodzi z obszaru Azji Mniejszej, Kaukazu i Półwyspu Bałkańskiego, dlatego czasem odradza się sadzenie jej w chłodniejszych rejonach kraju. Jednak przy odpowiednich staraniach i nieco większym wysiłku jej uprawa jest możliwa również w mniej sprzyjających warunkach.
Krzew preferuje półcieniste i cieniste stanowiska, o glebie żyznej, wilgotnej i bogatej w próchnicę — jest dość wytrzymały i niezbyt wymagający w uprawie. Roślina jest zimozielona, czyli nie traci ozdobnych liści jesienią, jednak silny mróz oraz podmuchy wiatru jej nie służą. Przed niskimi temperaturami dobrze zabezpieczyć ją za pomocą agrowłókniny lub worków jutowych. Na przemarzanie narażone są szczególnie młode okazy. Zdarza się, że ma laurowiśnia brązowe liście po zimie – z czego może wynikać pogorszenie stanu rośliny?
Przeczytaj również
Dlaczego liście laurowiśni brązowieją po zimie?
Przyczyn zjawiska brązowienia liści laurowiśni jest kilka. Zła kondycja laurowiśni po zimie, czyli suche brązowe liście pojawiające się na krzewie mogą wynikać z przemarznięcia. Nawet jeśli roślinie zostało niewiele zielonych liści, to nie musi oznaczać jeszcze całkowitego obumarcia pędów. Można je skontrolować, pobierając i rozkrawając fragment gałązki – jeśli nie jest brązowa w środku, krzew wypuści jeszcze młode liście. Warto więc odczekać do maja i sprawdzić, czy roślina nie wykształca pączków śpiących – ich pojawienie sygnalizuje, że po trudach zimy laurowiśnia się zregeneruje. Jeśli jednak krzew odbija wyłącznie od ziemi, zaleca się jej usunięcie, ponieważ nie da się jej odratować.
Warto pamiętać, że rośliny źle reagują na mocne podmuchy chłodnego powietrza.Często to właśnie wiatr, a nie niska temperatura powodują brązowienie liści laurowiśni. Zapewnijmy więc krzewom osłony przeciwwietrzne. Uszkodzone liście w sezonie odpadną, ale wawrzynośliwa szybko zregeneruje braki i wytworzy nowe pędy.
Brązowe liście laurowiśni mogą być również objawem suszy fizjologicznej. Dochodzi do niej szczególnie zimą, gdy rośliny nie są w stanie pobrać wody z zamarzniętej ziemi. Rośliny zimozielone są na nią szczególnie narażone, ponieważ również w chłodniejszej porze roku transpirują — czyli oddają wilgoć do powietrza przez liście. Ze względu na przemarznięte podłoże, nie są w stanie uzupełnić braków. Parowanie jest tym większe, im mocniej operuje słońce – a słonecznych, ale mroźnych dni zimą nie brakuje. Susza fizjologiczna często występuje na przedwiośniu. Przesuszone laurowiśnie na skutek stresu oksydacyjnego żółkną i brązowieją, ich liście zasychają, a w końcu opadają. Czasami zawijają się w charakterystyczny rulonik przypominający cygaro.
Jak zadbać o laurowiśnie po zimie?
W przypadku przemarznięcia laurowiśni konieczne będzie przycięcie rośliny. Należy usunąć suche, łamliwe pędy do długości ich zdrowych części. Roślina szybko wypuści nowe pędy na ich miejsce. Starsze okazy laurowiśni, które mają rozwinięty system korzeniowy, można przyciąć nawet nisko nad ziemią.
Aby ożywić rośliny dotknięte suszą fizjologiczną, należy je mocno podlać. W przypadku mroźnych i bezśnieżnych zim zabieg ten wykonuje się w odwilży. Na wiosnę poszkodowane rośliny można spryskać preparatami wzmacniającymi i stymulatorami wzrostu. Już od marca laurowiśnię można nawozić kompostem.
Aby zapobiec suszy fizjologicznej, pamiętajmy o ściółkowaniu ziemi oraz okrywaniu roślin przed mrozem. Warto również ograniczyć nawożenie nawozami mineralnymi, które podnoszą stopień zasolenia gleby, co również sprzyja powstawaniu tego zjawiska. W ich miejsce używać można nawozów naturalnych.
Brązowienie liści laurowiśni może występować również, jeśli w glebie brakuje potasu. Od marca można stopniowo dokarmiając roślinę nawozami wieloskładnikowymi mineralnymi.
Źródło: deccoria.pl
