Spis treści:
- Abeliofylum koreańskie, czyli biała forsycja
- Jak uprawiać abeliofylum koreańskie?
- Co zrobić, żeby biała forsycja bujnie kwitła?
Abeliofylum koreańskie, czyli biała forsycja
Abeliofylum koreańskie (Abeliophyllum distichum) - znane szerzej jako biała forsycja - to ciekawy krzew ozdobny, dorastający do ok. 1,5 m wysokości i podobnej szerokości. Charakteryzuje się luźnym, rozgałęzionym pokrojem i wczesnym kwitnieniem. Już w lutym/marcu na nagich pędach ukazują się białe dzwonkowate kwiaty, pachnące słodkimi migdałami, których woń jest wyczuwalna z daleka. Liście są jasnozielone, jajowate i osadzone naprzeciwlegle - jesienią przebarwiają się na złoto-żółty kolor.
Co prawda z botanicznego punktu widzenia abeliofylum nie jest blisko spokrewnione z klasyczną, żółtą forsycją - to dwa gatunki należące do innych rodzajów, ale w obrębie tej samej rodziny oliwkowatych (Oleaceae). Krzew zyskał jednak ten przydomek ze względu na uderzające podobieństwo w budowie kwiatów oraz terminie kwitnienia. Jednak żółte forsycje są niemal bezwonne.
Zobacz również:
Jak uprawiać abeliofylum koreańskie?
Abeliofylum wywodzi się z Półwyspu Koreańskiego i pomimo egzotycznego pochodzenia, całkiem dobrze radzi sobie w polskim klimacie. Jednak młode sadzonki przez kilka lat wymagają zabezpieczenia na zimę, a przy większych mrozach nawet dorosłe krzewy mogą potrzebować okrycia. Poza tym biała forsycja jest bardzo prosta w uprawie i nie ma wygórowanych wymagań.
Warto pamiętać, że abeliofylum preferuje stanowiska słoneczne, chociaż dobrze rośnie także w lekkim półcieniu. Ważne, aby dane miejsce było osłonięte od silnych wiatrów. Biała forsycja najlepiej rośnie na umiarkowanie wilgotnej, przepuszczalnej i próchniczej glebie o odczynie od lekko kwaśnego do lekko zasadowego (pH 6-7,2). Jednak poradzi sobie na słabszym podłożu.
Krzew wymaga dodatkowego podlewania jedynie latem w czasie suszy. Aby ograniczyć parowanie wody i ustabilizować wilgotność podłoża, można ściółkować roślinę korą. Młodych krzewów (do 3 roku uprawy) nie trzeba nawozić. Starszym egzemplarzom wystarczy wiosenne nawożenie preparatami wieloskładnikowymi do krzewów kwitnących o zwiększonej zawartości fosforu i potasu.
Cenna rada: Gdy Abeliofylum przemarznie, wiosną można wyciąć wszystkie uszkodzone pędy, a roślina zregeneruje się od korzenia.
Biała forsycja jest odporna na szkodniki i choroby. Dobrze sprawdza się zarówno jako soliter, jak i element nasadzeń grupowych. Abeliofylum może być także uprawiane w pojemnikach na tarasach i balkonach, jednak wówczas wymaga częstszego podlewania.
Co zrobić, żeby biała forsycja bujnie kwitła?
Jeżeli biała forsycja ma zapewnione właściwe warunki, nie powinna sprawiać większych problemów z kwitnieniem. Co prawda krzew ten nie wymaga skomplikowanej pielęgnacji, jednak aby kwitł obficiej, raz w roku można przycinać jego pędy. Jednak z zabiegiem należy poczekać do końca kwitnienia, czyli przełomu marca i kwietnia.
Biała forsycja kwitnie na pędach zeszłorocznych, dlatego musi mieć czas na zawiązanie nowych przyrostów. Po przekwitnieniu wystarczy przyciąć najstarsze gałązki o ok. 1/3 długości - zabieg pobudza roślinę do rozkrzewiania i wypuszczania nowych pędów, które zakwitną w przyszłym roku. Wiosenne cięcie pozwala także skorygować i zagęścić pokrój krzewu.
Źródło: deccoria.pl
