Spis treści:
- Rododendron – charakterystyka
- Choroby rododendronów
- Sposoby na choroby rododendronów
- Jak pobudzić rododendrona do wzrostu?
Rododendron – charakterystyka
Rododendron należy do rodziny wrzosowatych. Zwany jest też różanecznikiem, choć to pojęcie nieco szersze, bo obejmuje również azalie. Rododendrony to wieloletnie krzewy, których liście są ciemnozielone przez cały rok. Kwitną wiosną, a ich kwiatostany są duże, najczęściej w różowych i czerwonych odcieniach.
Naturalnie roślina ta występuje w Azji i Ameryce, w Europie spotkać ją można w stanie dzikim głównie na terenach górskich, w lasach iglastych. To dlatego, że rododendron lubi zdecydowanie kwaśne podłoże, a właśnie takie występuje w lasach. O ile roślina ta może przybierać formę ogromnych krzewów, a nawet drzew, to w ogrodach uprawiana jest głównie jako ozdobny krzak.
Choroby rododendronów
Te bardzo wrażliwe kwiaty wymagają stałej pielęgnacji. Nie powinny rosnąć w pełnym słońcu, najlepiej radzą sobie w półcieniu. Lubią glebę wilgotną i mocno kwaśną, a taka rzadko występuje w naszych ogrodach.
Korzenie rododendronów są płytkie i mają stosunkowo mało włośników, dlatego trudniej im pobierać wodę i substancje odżywcze z gleby. Wymagają więc regularnego podlewania i nawożenia, sprawdzą się tu nawozy i podłoże do roślin kwasolubnych. Nieodpowiednio pielęgnowany rododendron łatwo zapada na choroby, których przyczyną są głównie grzyby. Oto najczęstsze z nich:
- rdza liści, którą powodują zarodniki grzybów. Liście zaatakowanego przez rdzę rododendrona mają rdzawe plamy, podobnie jak jego kwiatostany;
- mącznik – to również choroba wywoływana przez grzyby. W jej wyniku liście rośliny pokrywają się białym nalotem, który z czasem szarzeje;
- antraknoza, też powodują ją grzyby. Liście zaatakowanej rośliny brunatnieją i są zniekształcone, miejsca plam są wybrzuszone;
- fytoftoroza, czyli zgnilizna korzenia. Objawia się białym nalotem na pniu. Odkryte korzenie również pokryte są białym, piankowym nalotem;
- szara pleśń, również choroba grzybicza. Na liściach pojawiają się szare plamy, które z czasem pokrywają się szarym nalotem;
- chloroza liści objawiająca się żółknięciem liści, zwłaszcza młodych. Jest objawem nie tyle choroby, ile niedoboru składników w glebie.
Do większości infekcji dochodzi przez nieodpowiednią pielęgnację. Rododendrony należy cały czas obserwować i sprawdzać pod kątem chorób. Nieleczone infekcje mogą całkowicie unicestwić roślinę, ale odpowiednio szybka reakcja może ją uratować.
Sposoby na choroby rododendronów
Rododendrony powinny mieć zawsze wilgotną glebę, ale nie należy dopuszczać do tego, by korzenie rośliny stały w wodzie. To właśnie jest przyczyną zgnilizny korzenia. Trzeba je również często nawozić, bo dobrze odżywiona roślina lepiej stawi czoła chorobom. W przypadku pojawienia się infekcji należy przede wszystkim pozbyć się chorych liści i kwiatów, aby nie zarażały kolejnych części rośliny. Takie liście trzeba spalić. Zaatakowany rododendron należy spryskać preparatem grzybobójczym, czyli takim, który będzie zawierał fungicydy.
Są również domowe sposoby na choroby rododendronów. Można je spryskać preparatem z pokrzywy (gnojówką pokrzywową) lub odwarem ze skrzypu. Gnojówkę z pokrzyw bardzo łatwo jest zrobić samemu. Należy zalać kilogram pokrzyw litrem wody, przykryć agrowłókniną i odstawić na dwa tygodnie. Po tym czasie miksturę należy przecedzić. Do oprysku stosujemy ją w proporcji jedna część gnojówki na 20 części wody. Tak przygotowany preparat trzeba przelać do spryskiwacza i zastosować bezpośrednio na liście rododendrona.
Odwar ze skrzypu natomiast wymaga nieco więcej pracy. Kilogram skrzypu zalewamy 10. litrami wody i odstawiamy na dobę. Po tym czasie całość należy zagotować i trzymać przez pół godziny na małym ogniu. Po odcedzeniu należy spryskiwać rododendron roztworem w proporcji 1 litr mikstury na 3 litry wody.
W przypadku rododendronów sprawdzą się nawozy, które powoli się uwalniają tak, by roślina mogła z nich dłużej korzystać. Inne nawozy warto stosować regularnie co trzy tygodnie. Jeśli jednak unikasz nawozów sztucznych, warto przesypać ziemię pod różanecznika korą lub torfem, ale tylko takim, który nie jest wapnowany. Rododendrony lubią też nawóz z gnojówki pokrzywowej. Do nawożenia jednak stosujemy inne proporcje, niż do oprysku – litr gnojówki na 10 litrów wody.
Częstym powodem chorób rododendronów jest też nieodpowiednie podlewanie. Tych krzewów nie należy deszczować, gdyż woda na liściach ułatwi działanie grzybom. Najlepiej podlewać je tuż przy korzeniu. Warto też pamiętać, by różaneczników nie sadzić zbyt gęsto. Rosnące obok siebie rośliny są łatwiejszym łupem dla chorób, bo ich liście wstrzymują cyrkulację powietrza. Poza tym choroby mają ułatwione zadanie przy przenoszeniu się na kolejne rośliny.
Jak pobudzić rododendrona do wzrostu?
Różaneczniki wymagają stałej pielęgnacji i nawożenia. Wszystko to pomoże roślinie się rozwijać. Aby pobudzić rododendron do wzrostu, należy miesiąc po kwitnieniu usunąć zwiędnięte kwiatostany. To spowoduje, że roślina nie będzie traciła energii na odżywianie nasion. Skupi się za to na wzroście i produkcji zalążków pod nowe kwiatostany, które zakwitną w kolejnym roku.
Kwitnienie to duży wysiłek dla rośliny, który ją wyjaławia. Dlatego po oberwaniu starych kwiatostanów należy rododendron nawieźć. Najlepiej, żeby były to nawozy na bazie fosforu i potasu. Są one dostępne w sklepach ogrodniczych, ale niektóre nawozy naturalne też świetnie się spełnią w tej roli.
Rododendron po kwitnieniu dobrze jest podsypać kompostem lub podlać wspomnianą wcześniej gnojówką z pokrzywy. Kompost powinien zawierać w sobie igliwie i korę. Dobrze jest też zbierać fusy z kawy i podsypywać je pod rododendron. Natomiast po kwitnieniu lepiej nie używać obornika, który wprawdzie zawiera dużo potasu, ale ma również dużo azotu. Po kwitnieniu nie jest on roślinie potrzebny, a jeśli utrzyma się w glebie zbyt długo, to wstrzyma proces drewnienia pędów przed zimą.
