Spis treści:
- Komarzyca – co to za roślina?
- Komarzyca – odmiany
- Jak uprawiać komarzycę?
- Dlaczego komarzyca usycha?
- Komarzyca – zastosowanie w ogrodzie
- Komarzyca – warto wiedzieć
Komarzyca – co to za roślina?
Komarzyca, nazywana też kadzidełkiem czy komarnicą, to roślina doniczkowa, która wydziela charakterystyczny, odstraszający owady zapach. Można ją sadzić bezpośrednio w gruncie, ale też w doniczkach, by zdobiła czy to taras, czy też parapet w domu. Plektrantus koleusowaty to gatunek rośliny z rodziny jasnotowatych, uprawiany w Polsce głównie jako roślina pokojowa, ale nie tylko. Pochodzi z obszarów tropikalnych, w związku z czym ma specyficzne wymagania uprawowe. Lubi słońce i częste podlewanie, jednak nie może stać w bardzo nasłonecznionym miejscu, gdyż na jego liściach pojawiają się wówczas nieestetyczne plamy. Nie można go także przelewać.
Komarzyca jest w naszym kraju uprawiana głównie jako roślina jednoroczna. Dzięki odpowiedniej pielęgnacji jest jednak w stanie przetrwać kilka lat. Początkowo roślina rośnie wyprostowana, jednak później tworzy długie pędy, które mogą osiągnąć długość nawet kilku metrów. Świetnie wygląda więc w wiszących doniczkach czy w skrzynkach balkonowych. Jak wygląda komarzyca? Ma dekoracyjne, zielone liście o białych brzegach i dość grube, owłosione pędy. Jej kwiaty są małe, jasnofioletowe lub białe.
Komarzyca – odmiany
Roślina komarzyca cieszy się dużą popularnością, a przy tym występuje w wielu odmianach, dzięki czemu każdy ogrodnik może znaleźć coś zasługującego na jego uwagę. Jakie odmiany komarzycy uznaje się za najciekawsze? To:
- Nico – odmiana o ciemnozielonych liściach, zabarwionych od spodu na fioletowo. Ciemnofioletowe są też nerwy na liściach tej rośliny. Z uwagi na ten szczegół odmianę ‘Nico’ nazywa się też często „komarzycą czerwoną”.
- Green Mountain – ma ciekawe, trójbarwne, biało-żółto-zielone liście. Ich cechą charakterystyczną jest też ząbkowane obrzeże.
- Variegata – najpopularniejsza odmiana komarzycy, o ciemnozielonych liściach z białą obwódką i karbowanym brzegiem.
Bardzo chętnie kupowane są także odmiany ‘Elf’, ‘Cilatus’ i ‘Two Tone’.
Jak uprawiać komarzycę?
Uprawa komarzycy nie jest bardzo skomplikowana, jednak roślina ma swoje wymagania, które należy spełnić. Czego potrzebuje, by zdrowo się rozwijać?
- Siew: Komarzycę można sadzić na zewnątrz dopiero w połowie maja, gdy ustaną przymrozki.
- Ziemia: Komarzyca nie ma szczególnych wymagań co do ziemi. Nadaje się dla niej uniwersalna ziemia do kwiatów. Można ją też wymieszać z kompostem i dodatkiem piasku. Podłoże powinno bowiem być przepuszczalne i bogate w składniki pokarmowe.
- Stanowisko: Komarzyce potrzebują dużo światła. Bez niego liście stają się blade. Światło nie może być jednak zbyt intensywne, żeby im nie zaszkodziło. Roślina będzie się też dobrze czuła w półcieniu, jednak warto zapewnić jej przynajmniej kilka godzin kontaktu ze światłem słonecznym.
- Podlewanie: Roślinę należy podlewać regularnie i obficie. To ważne zwłaszcza latem. Podłoże powinno być stale lekko wilgotne, ale nie może być przesadnie mokre. Zastoje wody mogą szybko doprowadzić do zgnicia korzeni.
- Nawożenie: Nawożenie komarzycy powinno odbywać się od maja do końca sierpnia co dwa tygodnie. Nawóz podajemy razem z wodą do podlewania. Można też zdecydować się na nawóz o przedłużonym działaniu.
- Kwitnienie: Komarzyca kwitnie latem, a jej kwiaty są drobne i mało efektowne. Mogą mieć kolor biały lub delikatnie fioletowy. Warto pozbywać się kwiatostanów od razu po ich pojawieniu się, by roślina wkładała energię we wzrost zamiast w kwitnienie.
- Przycinanie: Komarzycę należy regularnie przycinać. Pozwala to roślinie zagęścić się i wzmocnić. Przycinanie pozwala też utrzymać pożądany pokrój rośliny. Mocne przycinanie pędów zalecane jest przed przezimowaniem.
- Choroby i szkodniki: Komarzyca nie jest podatna na choroby, jeśli tylko odpowiednio się o nią dba. Błędy w uprawie mogą jednak skończyć się na przykład opadaniem liści. Komarzyca może jednak zostać zaatakowana przez mszyce.
- Zimowanie: Komarzyca jest bardzo wrażliwa na mróz. Aby odpowiednio się rozwijać, potrzebuje temperatury wynoszącej co najmniej 18 stopni Celsjusza. Roślinę możemy przezimować, dzięki czemu będzie dalej rosnąć w kolejnym roku. Jeśli rośnie na zewnątrz, przenosimy ją do wnętrza już we wrześniu czy w październiku. Najlepsza temperatura do jej zimowania to około 14 stopni Celsjusza. Pomieszczenie, do którego ją przeniesiemy, nie może być ani zbyt jasne, ani zbyt ciemne.
Warto pamiętać, że komarzyca osiąga pokaźne rozmiary, a jej długie pędy mogą zagłuszać rozwój innych roślin. Jeśli więc umieścimy komarzycę w ogrodzie, pamiętajmy o zapewnieniu jej dostatecznej ilości miejsca. W ten sposób będzie miała przestrzeń do rozwoju, a przy tym nie zaszkodzi innym roślinom.
Dlaczego komarzyca usycha?
Zarówno nadmierne, jak i zbyt rzadkie podlewanie jest dla komarzycy szkodliwe. Podłoże powinno być stale lekko wilgotne, aby roślina nie uschła. Zastoje wody mogą sprawić, że korzenie rośliny zgniją, a komarzyca uschnie. Brak wody również jest dla niej zabójczy. Musi być podlewana systematycznie i obficie. Z kolei brązowienie liści komarzycy może być związane ze zbyt suchym powietrzem lub działaniem ostrego światła słonecznego.
Komarzyca – zastosowanie w ogrodzie
Komarzyca może być uprawiana zarówno w mieszkaniach, jak i w ogrodzie. Można ją sadzić bezpośrednio w gruncie, ale też w doniczkach, które później trafiają do domów, ale też na tarasy lub balkony. Doskonale prezentuje się zwłaszcza w skrzynkach czy podwieszanych doniczkach. Warto ją umieszczać w pobliżu stolików i krzeseł, by cieszyć się jej właściwościami. Zdecydowanie łatwiej przetrwać lato, gdy komarzyca pomoże odstraszyć natrętne owady, w tym komary.
Warto umieszczać komarzycę w pobliżu roślin, które mają takie same potrzeby. Komarzyca stworzy wspaniały duet na przykład z surfinią, ponieważ łączy je tak efektowna prezencja, jak i podobne wymagania.
Komarzyca – warto wiedzieć
Komarzyca nie tylko wspaniale się prezentuje w ogrodzie, ale też odstrasza komary. Roztacza wokół przypominający nieco kamforę zapach, którego tak komary, jak i inne natrętne owady nie tolerują. Zapach pojawia się w chwili roztarcia liści rośliny. Wówczas uwalniają się olejki eteryczne, zawarte tak w nich, jak i w łodydze. To właśnie te właściwości sprawiły, że plektrantus koleusowaty zyskał swój niecodzienny przydomek.
