Spis treści:
- Katalpa – drzewo z rozłożystą koroną
- Złotokap – drzewo o złotych owocach
- Kasztanowiec czerwony – drzewo z niesamowitymi kwiatami
- Śliwa wiśniowa – drzewo o niepowtarzalnej barwie
- Eukaliptus niebieski – drzewo o zachwycających liściach
Soliterem nazywa się roślinę rosnącą samotnie (słowo pochodzi od francuskiego solitaire – samotny), mocno wyeksponowaną i wyróżniającą się walorami dekoracyjnymi (liście, kwiaty, owoce, itp.). Soliterami najczęściej są drzewa i krzewy. Przedstawiamy pięć popularnych soliterów, które zachwycają nie tylko oryginalnym wyglądem, ale również innymi walorami.
Katalpa – drzewo z rozłożystą koroną
Szukasz niewielkiego, ale intrygującego i przyciągającego uwagę drzewa? Katalpa, a właściwie surmia, sprawdzi się doskonale. Roślina tworzy niezbyt gruby pień zakończony gęstą, rozłożystą, półokrągłą koroną, którą można dowolnie formować, dzięki czemu świetnie wygląda jako drzewo soliterowe. Jego elementami dekoracyjnymi są olbrzymie liście w kształcie serca, które dają dużo cienia oraz wspaniałe, delikatne, motylkowate kwiaty.
Katalpa jest łatwą w uprawie rośliną, pod warunkiem, że spełnisz jej wymagania. Do prawidłowego rozwoju potrzebuje słonecznego, choć osłoniętego stanowiska oraz żyznej, wilgotnej gleby. Co więcej, wymaga również dodatkowej ochrony zimą, ponieważ źle znosi mrozy.
Jednak odpowiednio pielęgnowane i w pełni rozwinięte drzewo wygląda niezwykle dostojnie. Aby podkreślić jego majestatyczny charakter, warto posadzić wokół niego równie eleganckie liliowce, które tworzą gęste rozety smukłych liści i wysokich pędów zakończonych niepowtarzalnie wybarwionymi kwiatami w kształcie kielichów. Oprócz nich dobrze sprawdzą się także niskie odmiany kolorowej tawułki, które uwielbiają cień. Elementem, który przyciąga najwięcej uwagi są wspaniałe, duże kwiaty w formie opadających kłosów, które przypominają pióropusze. Będą stanowić wspaniałą równowagę dla dużych, ciężkich liści.
Wadą katalpy jest to, że powoli rośnie. Dlatego zamiast czekać, aż drzewo soliterowe osiągnie pożądane rozmiary, wybierz katalpę na pniu. Dzięki temu ogród od razu będzie wyglądał spójnie.
Złotokap – drzewo o złotych owocach
Potrzebujesz oryginalnej rośliny, która zaskoczy twoich gości i sprawdzi się jako soliter? Złotokap to idealny wybór. Drzewo, a raczej efektownie rozrastający się krzew, wyróżnia się imponującą koroną, która w sprzyjających warunkach może osiągnąć szerokość nawet 4 m.
Przez większość roku drzewa zdobią urocze delikatne liście porastające gałęzie. Jednak najpiękniej złotokap wygląda wiosną, gdy na gałęziach powstają kwiatostany w formie zwisających kłosów. Kwiaty są drobne i motylkowate. Wyrastają pojedynczo wzdłuż miękkich pędów, tworząc luźne grona, które mogą osiągnąć długość nawet 50 cm. Pojawiają się na początku maja i pozostają aż do rozpoczęcia lata. Kwiatostany rosną bardzo gęsto, tworząc niesamowite kaskady, dzięki czemu drzewo sprawia wrażenie, jakby było pozłacane. Po przekwitnięciu, z kwiatów powstają suche strąki z czarnymi nasionami, które nie są zbyt dekoracyjne, ale są przysmakiem dla ptaków. Z kolei wszystkie części tej rośliny są dla ludzi trujące.
Złotokap nie ma zbyt wysokich wymagań. Dobrze rośnie na lekko wilgotnej glebie, choć preferuje raczej suche stanowisko. Toleruje suszę i uwielbia słońce, które pobudza je do produkcji kwiatów. Świetnie znosi mrozy, a nawet zanieczyszczone powietrze. Nie trzeba go nawozić ani podlewać, choć te zabiegi mogą pozytywnie wpłynąć na jego rozwój.
Drzewo najlepiej wygląda posadzone na tle bujnej, gęstej, zielonej trawy. Dobrym pomysłem jest umieszczenie wokół niego niskich, cieniolubnych bylin. Jeśli zadbasz o lekko kwaśne środowisko, w jego towarzystwie rewelacyjnie odnajdą się np. urocze, drobne zawilce.
Kasztanowiec czerwony – drzewo z niesamowitymi kwiatami
Chcesz zasadzić drzewo, które będzie zdobić ogród pięknymi kwiatami oraz efektownymi liśćmi? Posadź kasztanowca czerwonego. Nie osiąga tak imponujących rozmiarów jak kasztanowiec pospolity, dzięki czemu sprawdzi się nawet w małym ogrodzie. Jego znakiem rozpoznawczym są kwiaty zebrane w wysokie wiechy w różowym kolorze, które wspaniale kontrastują z ciemnozielonymi, eliptycznymi liśćmi o długości od 8 do 15 cm.
Drzewo kwitnie bardzo obficie w maju, czym przyciąga spojrzenia. Po przekwitnięciu na miejscu kwiatów pojawiają się gładkie owoce o średnicy ok. 4 cm. Co ciekawe, liście kasztanowca czerwonego nie zmieniają kolorów jesienią, tylko opadają na ziemię zupełnie zielone.
Drzewo nie wymaga specjalnych warunków do tego, żeby dobrze się rozwijać. Lubi żyzną glebę, ale świetnie radzi sobie także na przeciętnym podłożu na słonecznym i półcienistym stanowisku. Nie przepada za suszą ani nadmierną wilgocią, dlatego warto dokładnie przemyśleć stanowisko dla niego. Nie należy nadmiernie przycinać korony – jedyny zabieg, jaki należy regularnie wykonywać, to usuwanie chorych, uschniętych lub uszkodzonych gałęzi.
Wokół kasztanowca czerwonego można posadzić każdą roślinę, która lubi cień i niezbyt wilgotne podłoże. Dobrze sprawdzą się np. paprocie, które tworzą gęste, zielone dywany oraz funkie wyróżniające się mięsistymi, dużymi liśćmi.
Śliwa wiśniowa – drzewo o niepowtarzalnej barwie
Zastanawiasz się, jakie drzewo posadzić, aby przyciągnęło uwagę i sprawiło, że ogród zachwyci feerią barw? Poznaj śliwę wiśniową – niewielkie drzewo o nieregularnej, luźnej koronie, którą tworzą jajowate lub eliptyczne, dość cienkie liście w kolorze ciemnoczerwonym, brązowym lub fioletowym. Wspaniale kontrastują z ciemnozielonym trawnikiem lub innymi kolorowymi roślinami w ogrodzie.
Śliwa kwitnie na początku wiosny – w marcu i kwietniu. Tworzy białe, z reguły drobne, pojedyncze kwiaty umieszczone na długich łodyżkach. Często pojawiają się wcześniej niż liście, dzięki czemu drzewo wygląda jakby było obsypane śniegiem, mimo ciepłej temperatury na zewnątrz. Z kwiatów powstają okrągłe owoce, które przypominają dorodne czereśnie. Mogą mieć żółty lub czerwony kolor.
Aby śliwa wiśniowa mogła wyglądać zniewalająco, potrzebuje słonecznego, ciepłego stanowiska, które jest osłonięte od wiatru oraz żyznej, próchniczej, wilgotnej gleby. Drzewo jest dość odporne na suszę, ale jeśli okresy bezdeszczowe trwają zbyt długie warto je obficie podlać. Posadzone jako soliter nie potrzebuje nawożenia. Wystarczy raz na kilka lat otoczyć jego pień warstwą kompostu.
Wokół śliwy wiśniowej dobrze będą rosnąć byliny, które lubią wilgotne podłoże, np. anemony japońskie. Warto wybrać odmianę o różowych kwiatach, które będą wspaniale współgrać z fioletowymi liśćmi śliwy.
Eukaliptus niebieski – drzewo o zachwycających liściach
Lubisz kolorowe i nieszablonowe kompozycje w ogrodzie? Jeśli tak, to nie może w nim zabraknąć efektownego eukaliptusa niebieskiego, który wzbudza zachwyt w każdym, kto obok niego przechodzi. W uprawie osiąga zaledwie 2-3 m wysokości, dzięki czemu można go z powodzeniem sadzić w niewielkich ogrodach. Należy do grona zimozielonych drzew, więc zdobi przestrzeń o każdej porze roku. Tworzy gładkie pędy pokryte lancetowato-podłużnymi liśćmi o długości 10 cm, które układają się naprzemianlegle. Mają srebrzystozielony kolor, który z daleka nieco przypomina niebieski.
Eukaliptus niebieski jest dość wytrzymałym gatunkiem, choć ma pewne wymagania. Lubi wilgotne glebę i powietrze, osłonięte od wiatru i słoneczne stanowisko oraz regularne przycinanie. Choć wytrzymuje mrozy do -20°C, zimę powinien spędzać w pomieszczeniu, gdzie panuje niska, ale jednostajna temperatura. Dlatego najlepiej uprawiać go w dużej donicy.
Z uwagi na to, że eukaliptusa niebieskiego nie sadzi się bezpośrednio w gruncie, wokół niego można umieścić dowolne, ulubione byliny. Jednak warto zadbać, żeby ich kolor pasował do srebrzystych liści drzewa. Najlepiej sprawdzą się efektowne funkie i niskie trawy ozdobne lub rośliny o białych kwiatach, np. zawilce lub liliowce.
Wybór drzew na soliteryjest niezwykle szeroki, dzięki temu można z łatwością znaleźć okaz, który będzie dobrze rosnąć na wybranym stanowisku. Zobacz, jak stworzenie stylowej dekoracji ogrodu jest proste.
