Spis treści:
- Śliwka węgierka dąbrowicka – stara, wytrzymała odmiana
- Uprawa śliwy węgierki dąbrowickiej
Śliwka węgierka dąbrowicka – stara, wytrzymała odmiana
Od drzewek owocujących oczekujemy obfitych, zdrowych plonów, najlepiej wyglądających jak z obrazka. Idealnie wybarwione, słodkie, zachowujące kształt i rozmiar owoce to coś, na co czekamy co roku, mając nadzieję, że zbierzemy z sumiennie pielęgnowanych drzew pełne kosze smakowitości. Duże znaczenie dla tego, jakie zbiory otrzymamy, ma wybór odmiany drzewka owocowego.
W szkółkach ogrodniczych znajdziemy wiele sadzonkowych nowości, wyhodowanych w określonym celu i przystosowanych do zmiennych warunków pogodowych, panujących w naszym kraju. Jednak nie wszystkie są tak dobre, jak tradycyjne odmiany, którymi znów zachwycają się sadownicy. Do drzew owocowych znanych od pokoleń, szczególnie zasługujących na uwagę, należy między innymi śliwka węgierka dąbrowicka – stara, wytrzymała odmiana, która nie rośnie duża, lecz jej kulista, łatwa w formowaniu i estetycznie zagęszczona korona już w kwietniu pełna jest kwitnących pędów. Nadaje się do przydomowych ogrodów, ogródków działkowych oraz na większe areały.
Początkującego ogrodnika z pewnością ucieszy fakt, że odmiana ta jest wyjątkowo odporna na typowe dla śliwy infekcje, w tym na najgroźniejszą wirusową chorobę, szarkę. Ale to nie wszystko – przydomowa uprawa śliwy dąbrowickiej w ogóle nie należy do skomplikowanych. Musisz tylko pamiętać o kilku prostych zasadach, a już w drugim roku po posadzeniu wyda ona słodkie, grantowo-brązowe owoce.
Uprawa śliwy węgierki dąbrowickiej
Gdy pierwszy raz zbierzesz śliwki dąbrowickie z własnego drzewa, zachwyci cię ich soczystość, pełny smak oraz to, jak łatwo oddziela się słodki miąższ od pestki. Olbrzymią zaletą tej odmiany jest fakt, że na owoce nie musisz czekać długo, bo już po roku od posadzenia drzewa potrafią wydać spore plony, które nie raz przechodzą oczekiwania sadowników.
Jednak, aby tak się stało, należy zadbać o dobre stanowisko i rozstawę drzew owocowych, a także ich umiejętne cięcie.
- Zapylanie
Sukces w uprawie śliwy węgierki dąbrowickiej zapewni dobranie odpowiedniego zapylacza. Ta odmiana wymaga posadzenia w okolicy innej śliwy np. Emprees, Earliblue, Łowickiej, Frygi, Cacańskiej Rany, Amers, Bluefree, Herman czy Ruth Gerstetter. Nie musi ona kwitnąć w tym samym czasie, ważne, aby zapewniła dostęp do obcego pyłku i pozwoliła twojej węgierce na równomierne dojrzewanie i zapewnienie ci dobrych zbiorów.
- Sadzenie
Nie ważne, w której części kraju planujesz uprawę śliwy dąbrowickiej – to odmiana na tyle odporna, że przyjmie się niemalże wszędzie, o ile tylko trafi na stanowisko dość słoneczne oraz do żyznej, przepuszczalnej gleby. W twoim ogrodzie podłoże nie należy do najlepszych? W takim przypadku wybierz śliwę szczepioną na ałyczy. Najlepsze terminy na sadzenie drzewka z gołym korzeniem to wczesna wiosna i jesień. Z kolei okazy doniczkowe możesz sadzić w dowolnym momencie w odpowiednio wcześnie przygotowanej glebie.
- Cięcie
Nawet przydomowa uprawa śliwy węgierki dąbrowickiej zakłada jej regularne cięcie, aby drzewo mogło dobrze owocować i zdrowo rosnąć całymi latami. Przycinanie ma na celu nie tylko uformowanie korowy, lecz także późniejsze odmłodzenia i prześwietlenia gęstwiny pędów. Pierwszy zabieg wykonuje się tuż po posadzeniu, kolejny dopiero wtedy, gdy drzewo wymaga prześwietlenia lub usunięcia starych, zniszczonych lub chorych gałęzi.
Do najpopularniejszych podkładek dla starej odmiany śliwy dąbrowickiej należą ałycza i Wangenheima. Przy odpowiedniej pielęgnacji na obu rok po roku mogą pojawiać się nawet 40-gramowe, owalne owoce z soczystym, słodkim miąższem, lepsze niż z niejednej nowej odmiany – w sam raz do jedzenia prosto z drzewa, suszenia, gotowania i pieczenia.
Źródło: deccoria.pl
