Spis treści:
- Kokoryczka – długowieczna bylina
- Odmiany kokoryczki
- Jak uprawiać kokoryczkę?
- Gdzie najlepiej sadzić kokoryczkę?
Kokoryczka – długowieczna bylina
Niewątpliwą zaletą roślin krótkowiecznych, czyli takich, które rosną maksymalnie przez 2 sezony, dekorując ogród, jest taka, że nie musisz być pewien, czy chcesz je oglądać już zawsze w tym właśnie miejscu. Zmienność rabaty to proces naturalny, w końcu zmianom ulegają warunki, a przede wszystkim preferencje ogrodnika. Jednak wiele jest takich miejsca w ogrodach, gdzie trudno przebierać w możliwościach, ponieważ warunki ograniczają dość znacząco dostępność roślin.
Tam, gdzie nieustannie pada cień od rozłożystych koron drzew i wysokich, gęsto rosnących krzewów nie wszystko się przyjmie. W takich miejscach warto sadzić gatunki długowieczne, które raz wybrane, będą idealnie okrywać nieciekawe, dotychczas zapuszczone przestrzenie. Jedną z moich ulubionych propozycji jest kokoryczka, długowieczna bylina do cienia.
Dla niewprawnego oka to siostra bliźniaczka dobrze wszystkim znanej konwalii, jednak jej dzwonkowate kwiaty są większe, zwisają po 3-5 sztuk pod rozłożystymi liśćmi w kształcie jaja lub serca. Jedną łodygę może zdobić na przełomie maja i czerwca do nawet 60 kwiatów. I choć większość popularnych odmian rośnie nisko lub osiągają średnie wysokości, możesz trafić również na propozycje dorastające do 150 cm, a więc prawdziwe giganty, których duże dzwonki zwieszone nad rabatą sprawią, że poczujesz się jak bajkowa Alicja w Krainie Czarów po wyraźnym pomniejszeniu.
Odmiany kokoryczki
Białe, ozdobne dzwoneczki pod zielonymi liśćmi kokoryczki zebrane są w grona, które u odmian miniaturowych wyglądają delikatnie i krucho. Natomiast u większych okazów wydają się powiększone jak w makroskali. Wszystkie odmiany tych ciekawych roślin do cienia lubią stanowiska mocno wilgotne, ciemne i preferują kwaśne podłoże, podobne do leśnego. Wszystko to dlatego, że naturalnym siedliskiem kokoryczki są tereny leśne. Tam pod drzewami rośnie cały rok, zakwitając okazale w maju.
W zależności od odmiany kokoryczki różnią się nie tylko osiąganym wzrostem, lecz także mniej lub bardziej gęstym ulistnieniem oraz charakterystycznymi przebarwieniami czy wydzielanym zapachem. Wśród najbardziej popularnych występują:
- kokoryczki niskie (miniaturowe, Polygonatum humile)
- kokoryczki wonne (Polygonatum odoratum Mill Druce)
- kokoryczki wielokwiatowe (Polygonatum multiflorum)
- kokoryczki wysokie (Polygonatum commutatum)
- kokoryczki gigant (Polygonatum x hybridum)
Wszystkie wymienione okazy kwitną w podobnym terminie, mają wzniesiony pokrój oraz łukowato wygięte pędy o ciekawie uformowanych liściach. Miniaturki kokoryczki wyróżnia gęsty rozrost oraz mocne wybarwienie liści. Gdy zapewnisz im dostatecznie sprzyjające warunki, będą sukcesywnie się rozrastać, tworząc w wybranym miejscu ogrodu rozłożystą, ale przy tym zwartą darń.
Kokoryczki wonne to z kolei idealny wybór, jeśli zależy ci na aromatycznej roślinie, intensywniej stymulującej zmysł powonienia. Dobrze będzie jej tam, gdzie słońce niemalże wcale nie dochodzi, ale przystosuje się również do stanowisk lekko zacienionych, gdzie w ciągu dnia przedzierają się ciepłe promienie. Jej kwiaty są drobne, ale większe niż w przypadku miniaturek i bardziej pobielone.
Odmiana wielokwiatowa ma charakterystycznie wydłużone łodygi, mocno ulistnione i pokryte wieloma drobnymi kwiatkami. Z kolei kokoryczka wysoka dorasta do nawet 150 cm wysokości, a jej kwiaty są duże, wyraźnie dzwonkowate i naprawdę trudno je zliczyć. Kuliste owoce są prawie czarne i stanowią dodatkową dekorację, choć należy uważać, bo uznawane są za trujące. Jeśli na twojej działce dominują wysoko rosnące drzewa iglaste, których odsłonięte pnie i puste przestrzenie pod nimi nie są specjalnie atrakcyjne, to powinna zainteresować się odmiana gigant.
Kokoryczka gigant to hybryda, która zasłynęła tym, jak szybko rośnie. Jedynym jej szczególnym wymaganiem jest przestrzeń. Dorasta do 100 cm, ale rozkrzewia się równie mocno, a jej grube pędy wybijają spod ziemi, wyraźnie się rozpychając. Lekkości roślinie dodają kwiaty, kremowo białe, rurkowate, długie na 2 cm i zebrane w spore pęki. Niedługo po wyhodowaniu pierwszych okazów kokoryczki gigant, Brytyjskie Królewskie Towarzystwo Ogrodnicze przyznało jej nagrodę Garden Merit, podkreślając jej olbrzymią wartość w aranżacji współczesnych, wielotematycznych ogrodów.
Jak uprawiać kokoryczkę?
Najważniejszą cechą stanowiska uprawy kokoryczki jest jego zacienienie, choćby częściowe. Jeśli nie masz pewności, czy dane miejsce nadaje się do zasadzenia rośliny, sprawdź, na jaką stronę świata jest skierowane. Stanowiska północne oraz wschodnie, schowane pod osłoną koron drzew będą najlepszym wyborem. Bezpośredni, długotrwały kontakt ze słońcem mógłby sprawić, że twoje nowo posadzone rośliny zaczną szybko zamierać, dlatego wybór cienistych stref jest tak ważny. Zapylaczami kwiatów kokoryczek są trzmiele, dlatego warto zapraszać je do ogrodu, wybierają inne gatunki roślin, które te pożyteczne owady uwielbiają.
Jak uprawiać kokoryczkę? Zwróć uwagę na podłoże, gęstość nasadzenia oraz dodatkowe zabiegi pielęgnacyjne, które pozwolą roślinie ładniej się rozrastać, okrywając puste przestrzenie wokół drzew. Kluczowe są:
- dobre podłoże podobne do naturalnego siedliska – powinno być umiarkowanie wilgotne, przepuszczalne i żyzne;
- właściwa rozstawa – kokoryczki sadzi się po kilka sztuk na metrze kwadratowym, ostateczna liczba sadzonek zależy od wybranej odmiany i efektu, jaki chcesz uzyskać, do zadarniania warto sięgnąć po przynajmniej 8-10 sadzonek;
- termin sadzenia – kokoryczkę powinieneś sadzić w kwietniu albo dopiero wczesną jesienią, wówczas najlepiej się przyjmie;
- ograniczenie wzrostu chwastów – na początku uprawy musisz zadbać o regularne odchwaszczanie, pomoże ci w tym ściółka organiczna, którą kokoryczki wprost uwielbiają;
- regularne nawożenie kompostem lub rozpuszczonym w wodzie obornikiem – ale tylko w przypadku odmian intensywnie rosnących o dużych rozmiarach oraz dla okazów sadzonych na glebach bardzo ubogich w składniki pokarmowe.
Kokoryczka to z założenia gatunek mrozoodporny, jednak młode rośliny posadzone na wyjałowionej, dopiero niedawno odżywionej glebie, warto na zimę dodatkowo okryć. Wystarczy, że zabieg ten wykonasz w pierwszym sezonie, w każdym kolejnym rośliny doskonale poradzą sobie same i to również tam, gdzie zimy bywają naprawdę srogie.
Gdzie najlepiej sadzić kokoryczkę?
Niskie wymagania uprawowe oraz duża tolerancja na wilgoć i cień sprawiają, że kokoryczki doskonale sprawdzą się tam, gdzie inne rośliny nie chcą współpracować: pod gęstymi, wzniesionymi krzewami, rozłożystymi koronami drzew, wokół roślin iglastych, mocno zakwaszających ziemię. Co ciekawe, niektóre odmiany poradzą sobie również w słońcu, jeśli tylko zadbasz o regularne podlewanie.
Gdzie najlepiej sadzić kokoryczkę? Miniaturowe odmiany kokoryczki będą idealne na obwódki cienistych rabatek, jako podkreślenie granicznych stref nasadzeń czy jako rośliny wytyczające ścieżki. Odmiany wielokwiatowe doskonale zaprezentują się na tle wyższych roślin zielonych i dużych krzewów.
Sadzenie kokoryczki to prosty sposób na szybkie zamknięcie luk na rabatach, zagęszczenie ich tam, gdzie brakuje zieleni, a także pokrycie pustych miejsc o niskiej jakości podłożu. Ze względu na ciekawie zabarwione białymi smugami, efektowne liście kokoryczki można zestawić np. z lekkimi, ażurowymi paprociami – ta zmiana struktury przy jednoczesnym zwartym pokroju sprawi, że okrycie podłoża będzie wizualnie delikatniejsze a efekt bardziej naturalny. Doskonałym towarzystwem dla tych roślin będą również funkie czy uwielbiane przeze mnie brunery.
Kokoryczki, subtelne jak konwalie i praktyczne jak rozchodniki, są naprawdę uniwersalnym wyborem – pięknie dopełniają każdą rabatę, nie kłócąc się ze stylem nadanym przestrzeni. Prowadzisz ogród angielski, w którym wszystko musi mieć swoje miejsce? Z pewnością zapanujesz nad kokoryczką, wyraźnie rysując jej granice wzrostu. Kupiłeś działkę wiejską z laskiem i walczysz z jej reorganizacją? Cieniste partie wśród drzew zostaw specjalnie dla niej. Nawet w nowoczesnym ogrodzie zdołasz wkomponować ją w dynamicznie zmieniającą się wraz z porami roku rabatę.
Źródło: deccoria.pl
