Spis treści:
- Rośliny okrywowe zamiast trawnika i na brzydkie miejsca
- Rośliny okrywowe na pełne słońce – najlepszy wybór
Rośliny okrywowe zamiast trawnika i na brzydkie miejsca
Rośliny okrywowe cieszą się coraz większą popularnością. Rosną one dość nisko i gęsto, tworząc zwarte okrywy. Jest to doskonałe rozwiązanie dla tych, którzy szukają sposobów na zagospodarowanie trudnych miejsc w ogrodzie. Stanowią trwałą oraz efektowną alternatywne dla trawnika – są wytrzymałe, mało wymagające, a ich pielęgnacja nie wymaga regularnego koszenia ani nawożenia. Ogranicza to nie tylko czas, ale też koszty związane z utrzymaniem ogrodu. Dzięki różnorodności kształtów i kolorów rośliny okrywowe pomogą stworzyć atrakcyjne kompozycje ogrodowe. Ponadto pozwalają zasłonić brzydkie miejsca, m.in. wyschnięte placki.
Rośliny okrywowe charakteryzują się zazwyczaj szybkim tempem wzrostu. Z racji tego, że są mało wymagające, nie potrzebują wiele, aby cieszyć nasze oczy swoją urodą. Niektóre okazy nie tylko pięknie kwitną, ale również mają ozdobne liście. Wśród nich są też gatunki zimozielone, które pozostają dekoracyjne przez cały rok. Oprócz tego chronią ziemię przed wysuszeniem i erozją, a także zapobiegają wzrostowi chwastów. Przyjrzyjmy się bliżej roślinom okrywowym, które doskonale poradzą sobie w pełnym słońcu.
Rośliny okrywowe na pełne słońce – najlepszy wybór
Szukasz roślin, które można posadzić w pełnym słońcu? Ważne jest, aby były to gatunki preferujące dobrze nasłonecznione stanowiska oraz odporne na suszę. Dzięki temu nawet w czasie największych upałów będą wyglądały świeżo. Oto najlepsze rośliny okrywowe na pełne słońce.
- Czyściec wełnisty
Czyściec wełnisty (Stachys byzantina) to okrywowa bylina z rodziny jasnotowatych, która wyróżnia się dużymi walorami dekoracyjnymi oraz małymi wymaganiami uprawowymi. Tworzy dość grube, podłużne i jajowate liście, które są pokryte srebrzysto-szarym aksamitnym kutnerem. Są miękkie i przyjemne w dotyku (niemal pluszowe), przez co czyściec wełnisty bywa nazywany króliczymi lub jagnięcymi uszami. Dorasta do 20-30 cm wysokości, tworząc zwarte i gęste kępy. Latem na wzniesionych i ulistnionych pędach pojawiają się drobne, zebrane w kłosy kwiaty, które są dodatkową ozdobą rośliny. W zależności od odmiany mogą być fioletowe, różowe czy białe. Ponadto są miododajne, dlatego przyciągają pszczoły i inne owady zapylające.
Czyściec wełnisty jest rośliną o niewielkich wymaganiach uprawowych. Najlepiej rośnie na stanowiskach suchych i słonecznych (ewentualnie półcienistych). Gleba powinna być lekka i przepuszczalna – idealnie sprawdzi się podłoże piaszczysto-gliniaste. Czyściec wełnisty jest rośliną mrozoodporną i wytrzymałą na suszę, ponieważ gęsty kutner na liściach skutecznie chroni go przed utratą wody. Może mu natomiast zaszkodzić zbyt mokre podłoże.
- Lawenda
Lawenda to urocza roślina, która gości w wielu ogrodach. Swoją popularność zawdzięcza pięknej barwie kwiatów oraz niezwykłemu zapachowi, który działa uspokajająco i relaksująco. Lawenda najczęściej jest uprawiana na rabatach i skalniakach, można ja też sadzić w pojemnikach balkonowych i na tarasach. Mało kto jednak wie, że doskonale sprawdzi się też jako roślina okrywowa. Ma zwarty pokrój, dzięki czemu stworzy gęste dywany o wspaniałym kolorze. Z kolei jej zapach nie tylko koi układ nerwowy i uspokaja, ale również skutecznie odstrasza komary, mszyce i inne niepożądane owady.
Lawenda uwielbia słoneczne stanowiska i doskonale rośnie w pełnym słońcu. Najlepiej czuje się na suchym, przepuszczalnym i dobrze zdrenowanym podłożu o dużej zawartości wapnia. Bardzo dobrze znosi suszę, natomiast zbyt mokre podłoże jest wręcz zabójcze dla niej.
- Czystek
W środowisku naturalnym czystek rośnie w krajach o gorącym klimacie, dlatego kocha słońce i znosi susze. Występuje w wielu gatunkach i odmianach, ale wśród najbardziej znanych jest czystek kreteński, czystek wawrzynolistny, czystek ladanowy oraz czystek szary (siwy). Można go uprawiać zarówno w ogrodzie, jak i w doniczkach na balkonie, tarasie, a nawet w domu. Oprócz tego może pełnić rolę rośliny okrywowej. Czystek lubi żyzną i przepuszczalną glebę, z kolei źle znosi nadmiar wilgoci.
- Goździk ogrodowy
Goździk ogrodowy (Dianthus caryophyllus) pochodzi z południowej Europy. Może dorastać do 60 cm wysokości, a jego rozgałęzione pędy są pokryte długimi, lancetowatymi i szarozielonymi liśćmi. Barwa kwiatów jest zróżnicowana w zależności od odmiany: mogą one być białe, kremowe, żółte, różowe, czerwona czy fioletowe. Goździki są wszechstronne – zdobią rabaty, kwietniki, skalniaki, a nawet balkony. Mogą też być wykorzystywane jako rośliny okrywowe, ponieważ szybko się rozrastają dzięki płożącym pędom.
Są to rośliny stosunkowo łatwe w uprawie. Najlepiej rosną na stanowiskach dobrze nasłonecznionych i ciepłych. Choć są odporne na okresowe niedobory wody, w okresie upałów podlewanie powinno być częstsze. Goździki są wrażliwe na przelanie, w wyniku czego mogą zostać zaatakowane przez choroby grzybowe. Podczas podlewania należy też unikać moczenia liści.
- Bylica luizjańska
Bylica luizjańska (Artemisia ludoviciana) to bylina z rodziny astrowatych pochodząca z Ameryki Północnej. Może dorastać do 1 m wysokości. Zarówno pędy, jak i liście rośliny pokryte są miękkim, srebrzystym kutnerem. Po potrąceniu lub roztarciu wydzielają one aromatyczny zapach. Zakwita w drugiej połowie lata, wydając niepozorne, kremowo-żółte kwiaty, które są zebrane w liczne koszyczki. W uprawie oczekuje bardzo słonecznego stanowiska, a także przepuszczalnej, suchej, piaszczystej, a nawet kamienistej gleby. Ze względu na odporność na mróz nie wymaga okrycia na zimę. Bylica luizjańska może stać się wspaniałą ozdobą każdego ogrodu. Sprawdzi się na rabatach, skalniakach, a nawet jako roślina okrywowa, zasłaniając puste lub niezbyt atrakcyjne miejsca.
- Jałowiec płożący
Jałowiec płożący (Juniperus horizontalis) to niski, zimozielony krzew o płożącym pokroju. Ma długie, pokładające pędy, które tworzą gęste dywany. Doskonale sprawdzi się do sadzenia na skalniakach, skarpach czy wrzosowiskach. Jego uprawa najlepiej udaje się w miejscach słonecznych. Preferuje suchą, przepuszczalną glebę o odczynie lekko kwaśnym do zasadowego. Świetnie dostosowuje się do trudnych warunków środowiskowych – dobrze znosi suszę, zanieczyszczenie powietrza oraz niskie temperatury. Jałowce płożące, podobnie jak inne iglaki, lubią ściółkowanie korą sosnową. Czynność ta pomaga utrzymywać odpowiednią wilgotność podłoża, a przy tym wzbogaca glebę w próchnicę.
Źródło: deccoria.pl
