Spis treści:
- Dlaczego mak syberyjski z siewu jesiennego kwitnie szybciej?
- Kiedy i jak siać mak syberyjski w ogrodzie?
- Wymagania i dobre sąsiedztwo maku syberyjskiego
Mak syberyjski (Papaver nudicaule) to jeden z najbardziej urokliwych gatunków maku, ceniony za wyjątkową wytrzymałość na trudniejsze warunki klimatyczne. Tworzy niskie rozety srebrzysto-zielonych liści, można go wysiewać przez 7 miesięcy w roku, ale najlepiej zrobić to jesienią.
Dlaczego mak syberyjski z siewu jesiennego kwitnie szybciej?
Mak syberyjski pochodzi z terenów Syberii i Skandynawii, co czyni go odpornym na chłód, mróz i silny wiatr. Roślina tworzy niską rozetę u podstawy, złożoną z długich, pierzastych, delikatnych liści pokrytych srebrzystym nalotem. Dorasta do 30-40 cm wysokości, a na jej smukłych łodygach pojawiają się pojedyncze, duże (do 8 cm średnicy) kwiaty o papierowych, delikatnych płatkach w kolorach białym, żółtym, pomarańczowym i czerwonym. Zapewnia to spektakularny widok od maja do sierpnia.
Wysiew wykonany jesienią daje roślinie znaczną przewagę nad siewem wiosennym. Najistotniejszym powodem jest to, że nasiona pozostawione w glebie na zimę mogą przejść naturalną stratyfikację (przechłodzenie). Proces ten stymuluje nasiona i sprzyja ich sprawniejszemu kiełkowaniu wiosną, co przekłada się na szybszy wzrost rośliny.
Kiedy i jak siać mak syberyjski w ogrodzie?
Uprawa maku syberyjskiego jest stosunkowo prosta, ale trzeba pamiętać o kilku kwestiach. Ogromną zaletą tego gatunku jest jego wszechstronność oraz niezwykle elastyczny kalendarz prac ogrodniczych. Proces siewu można prowadzić aż przez siedem miesięcy w roku, rozpoczynając go wczesną wiosną lub jesienią. Unikamy siewu letniego (lipiec i sierpień).
Roślina ta najlepiej czuje się w miejscach w pełni nasłonecznionych, gdzie dociera co najmniej sześć godzin bezpośredniego światła słonecznego na dobę, choć toleruje również lekki półcień. Ze względu na delikatną konstrukcję łodyg i papierowych płatków, stanowisko pod uprawę powinno być osłonięte od porywistych wiatrów, które mogłyby uszkodzić rozwijające się pąki.
Mak syberyjski, otwiera się w nowym oknie preferuje gleby lekkie, żyzne, doskonale przepuszczalne oraz bogate w wapń, o odczynie lekko zasadowym mieszczącym się w przedziale pH od 7 do 7,5. Idealne podłoże stanowi piasek i glina z dodatkiem drobnego żwiru oraz dojrzałego kompostu, co gwarantuje doskonałe napowietrzenie i odpowiednią strukturę.
Mak syberyjski do prawidłowego wykiełkowania bezwzględnie potrzebuje dostępu do światła, dlatego nasiona wysiewa się bardzo płytko, na głębokość nieprzekraczającą pół centymetra, a często pozostawia się na samej powierzchni podłoża.
Gdy młode siewki podrosną, niezwykle istotnym etapem jest ich odpowiednie przepikowanie oraz przerzedzenie, aby zapewnić im właściwą przestrzeń do rozwoju rozety liściowej. Należy zachować optymalny rozstaw wynoszący 25 cm pomiędzy poszczególnymi roślinami oraz 20 cm odstępu między rzędami.
Wymagania i dobre sąsiedztwo maku syberyjskiego
Pielęgnacja dojrzałych egzemplarzy nie jest skomplikowana, dorosłe rośliny charakteryzują się wysoką tolerancją na chwilowe niedobory wody. W przypadku uprawy bezpośrednio w gruncie powinno się je podlewać raz w tygodniu (częściej, jeśli jest susza). Uprawa w donicach wymaga natomiast utrzymywania umiarkowanie wilgotnego podłoża, tak aby ziemia nie stała się przesiąknięta wodą, gdyż doprowadziłoby to do gnicia systemu korzeniowego.
Poza tym mak syberyjski nie wykazuje dużych wymagań pokarmowych. Wystarczy zaledwie raz w sezonie, wczesną wiosną tuż przed rozpoczęciem intensywnego kwitnienia, zasilić glebę niewielką dawką nawozu wieloskładnikowego lub obficie wymieszać ją z kompostem. Należy przy tym pamiętać, że zbyt częste nawożenie przynosi skutek odwrotny do zamierzonego - powoduje nadmierny przyrost masy liściowej kosztem rozwoju pąków kwiatowych.
Dopełnieniem pielęgnacji jest systematyczne usuwanie przekwitających główek kwiatowych, co stymuluje roślinę do regeneracji i natychmiastowego wypuszczania świeżych pąków.
Wybierając sąsiedztwo dla maku syberyjskiego, warto kierować się zarówno jego delikatnym wyglądem, jak i wymaganiami glebowymi oraz słonecznym stanowiskiem, jakie preferuje. Ze względu na swój niski wzrost roślina ta najlepiej prezentuje się na froncie rabat kwiatowych. Doskonałym towarzystwem na rabatach będą dla niego inne popularne rośliny ogrodowe, takie jak kosmosy, a także goździki, otwiera się w nowym oknie oraz bodziszki, tworzące z makiem naturalne zestawienia kolorystyczne.
Mak syberyjski świetnie odnajduje się również w aranżacjach o bardziej swobodnym charakterze. Z powodzeniem można go wprowadzać do kompozycji na skalniakach, gdzie jego drobna rozeta liściowa i wyraziste kwiaty stanowią barwny akcent wśród kamieni. Z kolei wkomponowany w naturalistyczne łąki kwietne, potrafi swobodnie się rozsiewać, tworząc malownicze, kolorowe dywany kwiatów.
Źródło: deccoria.pl
