Spis treści:
- Dlaczego zimą pędy epipremnum wyciągają się i tracą liście?
- Jak zagęścić epipremnum w doniczce?
- Dlaczego epipremnum traci wybarwienie na liściach?
- Epipremnum wiszące czy na paliku - jak uzyskać większe liście?
Dlaczego zimą pędy epipremnum wyciągają się i tracą liście?
Epipremnum złociste (Epipremnum aureum) zaczyna wyciągać pędy, gdy dociera do niego za mało światła - najczęściej zdarza się to zimą. Roślina stojąca w głębi pokoju wytwarza wtedy długie, cienkie pędy zamiast zwartych i gęsto ulistnionych.
Zwróć uwagę na najmłodsze przyrosty. Na tych rosnących blisko okna liście wyrastają zwykle co 5-7 cm, w ciemnym kącie - nawet co 20-30 cm. Te, które rozwinęły się przy słabym świetle, są też mniejsze i jaśniejsze. Rzadko osadzone, drobne liście sprawiają, że roślina wygląda na coraz bardziej przerzedzoną.
Z czasem pędy łysieją także od dołu. Najstarsze liście, osadzone najbliżej ziemi, żółkną i opadają naturalnie - przy niedoborze światła, otwiera się w nowym oknie dzieje się to szybciej, bo roślina przemieszcza zawarte w nich cukry i składniki pokarmowe do młodych przyrostów. Po kilku zimowych miesiącach twoje epipremnum może więc mieć liście głównie na końcach długich, zwisających pędów, a u nasady być prawie nagie.
Jak zagęścić epipremnum w doniczce?
Aby zagęścić przerzedzone epipremnum, połącz cięcie z rozmnażaniem. Przycięta roślina wypuści nowe przyrosty, a sadzonki z odciętych fragmentów, posadzone u nasady, wypełnią puste miejsca w doniczce.
Pędy możesz przyciąć o każdej porze roku, ale najszybciej odrastają wiosną i latem, gdy epipremnum wychodzi z okresu spoczynku. Cięcie wykonaj tuż nad węzłem, czyli niewielkim brązowym zgrubieniem, z którego wyrastają liść i korzeń powietrzny. Z węzła położonego najbliżej cięcia wyrośnie nowy pęd. Te najbardziej wyciągnięte możesz skrócić nawet do 5 cm nad ziemią. Pozostaw jednak kilka krótszych, dobrze ulistnionych, aby roślina nie straciła wszystkich liści, zanim wypuści nowe przyrosty.
Odcięte fragmenty potnij na sadzonki z jednym lub dwoma liśćmi i co najmniej jednym węzłem. Wstaw je do szklanki z wodą tak, aby węzły były zanurzone, a liście pozostały nad powierzchnią. W ciepłym pokoju korzenie pojawią się po 3-4 tygodniach.
Gdy korzenie osiągną kilka centymetrów długości, posadź sadzonki obok rośliny, z której pochodzą. Rozmieść je w równych odstępach, aby nowe liście, otwiera się w nowym oknie wyrastały ze wszystkich stron. Każdą sadzonkę włóż do otworu zrobionego patykiem i delikatnie dociśnij wokół niej podłoże.
Fragmenty pędów możesz też ukorzenić od razu w doniczce. Wetknij je w wilgotną ziemię tak, aby węzeł znalazł się pod powierzchnią. Nie dopuść do przeschnięcia podłoża, dopóki nie wypuszczą korzeni.
Długi pęd można również ukorzenić bez odcinania go od rośliny. Zawiń go w pętlę i połóż na ziemi tak, aby jeden z węzłów dotykał podłoża, a następnie przypnij go w tym miejscu spinką do włosów lub wygiętym kawałkiem drutu. Z węzła wyrosną korzenie, a potem nowy pęd, dzięki czemu roślina zazieleni się u nasady.
Aby zagęszczone epipremnum w doniczce nie przerzedziło się ponownie, postaw je w odległości 1-1,5 m od okna wschodniego, zachodniego lub południowego. Przy dobrym świetle kolejne liście wyrastają gęściej, a nowe pędy nie wyciągają się tak jak poprzednie. Do wiosny nie nawoź rośliny, ponieważ zimą nie rośnie ona intensywnie.

Dlaczego epipremnum traci wybarwienie na liściach?
Pstre odmiany epipremnum zachowują swój wzór tylko na dobrze oświetlonym stanowisku. Białe, kremowe i żółte plamy zawierają mało chlorofilu, czyli barwnika, który pochłania energię słońca. Przy niedoborze światła roślina wytwarza go więcej, a każdy kolejny liść wyrasta bardziej zielony od poprzedniego. Zimą zdarza się to najczęściej, ponieważ dzień jest wtedy krótki.
Odmiany z dużą ilością bieli, takie jak 'Marble Queen' czy 'Manjula', wymagają więcej światła niż klasyczne epipremnum złociste i łatwiej zielenieją z dala od okna. Jeśli roślina ma stać w ciemniejszym pokoju, otwiera się w nowym oknie, wybierz odmianę 'Jade' o jednolicie ciemnozielonych liściach. Aby jasny wzór wrócił, przestaw doniczkę bliżej okna. Pojawi się on jednak dopiero na przyrostach, które wyrosną po zmianie miejsca.
Jeśli epipremnum traci wybarwienie na liściach, choć stoi na parapecie, przyczyną może być nadmiar słońca. Bezpośrednie promienie mogą je przypalić i odebrać im kolor. Odsuń roślinę od szyby albo osłoń ją firanką, która rozproszy światło.
Zdarza się, że jeden z pędów zaczyna wypuszczać wyłącznie zielone liście. Jasny wzór pstrych odmian nie zawsze jest trwały i część przyrostów może powrócić do jednolitej barwy. Taki pęd ma więcej chlorofilu niż pozostałe, więc wytwarza więcej pożywienia i rośnie szybciej. Bez cięcia z czasem może zdominować całą roślinę, dlatego skróć go do najbliższego węzła, przy którym rośnie jeszcze pstry liść. Odciętego fragmentu nie ukorzeniaj, bo sadzonka z niego najczęściej również będzie jednobarwna.
Epipremnum wiszące czy na paliku - jak uzyskać większe liście?
Epipremnum wiszące ma sercowate liście, które w mieszkaniu rzadko przekraczają 15 cm długości, a okazalsze wyrastają dopiero na pędach prowadzonych w górę po podporze. Tak samo dzieje się w naturze, gdzie roślina wspina się po pniach drzew. Na paliku w domu nowe liście będą mniejsze niż w lesie tropikalnym, ale i tak wyraźnie większe niż na pędach zwisających.
Uprawa na podporze daje też gęstszą roślinę. Pędy przywiązane do palika mają krótsze odstępy między liśćmi i silniej rozwinięte korzenie powietrzne niż te zwisające. Największe liście rozwijają się, gdy pnący się pęd ma dużo światła, dlatego epipremnum na paliku postaw jak najbliżej okna.
Do uprawy na podporze wybierz palik owinięty mchem, otwiera się w nowym oknie. Korzenie powietrzne wrastają w jego wilgotną warstwę i pobierają z niej wodę, dzięki czemu pęd mocno trzyma się podpory. Wbij palik w doniczkę tuż przy nasadzie rośliny i przywiąż do niego pędy miękkim sznurkiem tak, aby węzły dotykały mchu. Gdy palik zacznie przesychać, zwilż go wodą ze spryskiwacza.
Oba sposoby uprawy możesz połączyć w jednej doniczce. Część pędów przywiąż do palika, aby rosły w górę i miały większe liście, a krótsze pozostaw opadające przy krawędzi doniczki.
Źródło: deccoria.pl















