Spis treści:
- Uprawa cebuli z dymki czy z rozsady? Która metoda daje największe plony?
- Jak uchronić cebulę przed gniciem i szkodnikami?
- Nawożenie cebuli krok po kroku: od obornika po potas na końcowy wzrost
Uprawa cebuli z dymki czy z rozsady? Która metoda daje największe plony?
Cebulę można uprawiać na dwa sposoby - z dymki oraz z rozsady, przy czym uprawa z dymki jest łatwiejsza. Nie trzeba specjalnie zajmować się rozsadą, hartować roślin ani przesadzać je na miejsce docelowe. To dobre rozwiązanie dla osób początkujących, które daje plon 2-3 tygodnie wcześniej niż rozsada.
Jednak wcześniejsze przygotowanie cebuli i przeniesienie jej na grządkę, gdy wypuści już pierwszy szczypior, daje lepsze plony. Dojrzałe cebule są wtedy znacznie większe i bardziej wyrównane. Rozsadę należy przygotować w lutym lub marcu (w zależności od warunków pogodowych i regionu), a do ogrodu przenieść orientacyjnie w kwietniu lub maju, gdy gleba jest już dostatecznie ogrzana.
Ważne przy uprawie jest zachowanie odpowiednich odstępów między poszczególnymi okazami, zwłaszcza jeśli cebula ma osiągać imponujące rozmiary. Optymalna odległość to 5-10 cm w rzędzie i 25-30 cm między rzędami. Młode sadzonki nie powinny trafiać do gruntu zbyt głęboko - 1-1,5 cm wystarczy.
Z kolei dymkę można sadzić na dwa sposoby. Pierwszy polega na pozostawieniu ⅓ dymki nad ziemią, a glebę wokół należy dobrze docisnąć. W drugim sposobie cebulka w całości jest przykryta ziemią. W tym przypadku zachowaj rozstaw 6-8 cm w rzędzie i 30 cm między rzędami. Do sadzenia nadają się tylko dymki suche, bez śladów gnicia i bez pojawiającego się szczypioru.
Jak uchronić cebulę przed gniciem i szkodnikami?
Dużym zagrożeniem w uprawie cebuli jest śmietka cebulanka, której larwy zjadają warzywo i mogą doprowadzić do niemal całkowitego wyniszczenia uprawy. Istnieje kilka sposobów walki ze szkodnikiem. W pierwszej kolejności dokładnie obserwuj swoje grządki. Gdy tylko zauważysz białe, beznogie larwy o długości 7-10 mm, od razu je usuwaj. Dzięki temu owad nie będzie mógł się dalej rozmnażać.
Jeśli problem powtarza się co roku, a larw jest zbyt dużo, by każdą usuwać ręcznie, zastosuj siatki o bardzo drobnych oczkach. Należy rozłożyć je jeszcze przed sadzeniem cebuli do gruntu. Dzięki temu owad nie przedostanie się do uprawy i nie rozpocznie żerowania.
Drugą opcją jest użycie ekstraktu z wrotyczu. Przygotowuje się go w prosty sposób - wystarczy 300 g świeżego ziela lub 30 g suszu zalać 10 l wody, wymieszać i odstawić na 24 godziny. Po tym czasie rozcieńcz roztwór z wodą w proporcji 1:2 i opryskaj cebulę. Dodatkowo możesz obok uprawiać marchew - śmietka cebulanka nie przepada za jej zapachem i zwykle trzyma się od niej z daleka.

Cebula niekiedy gnije od nadmiernego podlewania. Gdy roślina staje się coraz większa i cebula zaczyna wyraźnie wystawać ponad powierzchnię ziemi, jej system korzeniowy jest już dobrze rozwinięty, więc zbyt częste podlewanie może prowadzić do pojawienia się pleśni. Warto pamiętać, że taka uprawa nie potrzebuje stałego dostępu do wody - nie trzeba jej podlewać codziennie. Najlepiej, gdy gleba jest umiarkowanie wilgotna: nie przesuszona, ale też nie mokra.
Nawożenie cebuli krok po kroku: od obornika po potas na końcowy wzrost
Cebula nie wymaga intensywnego nawożenia. Na początku sezonu ważne jest przygotowanie gleby pod uprawę. Cebulę można zazwyczaj sadzić w pierwszym roku po zastosowaniu obornika. Najlepiej rozrzucić go jesienią i przyorać na głębokość 15-20 cm. Alternatywą jest obornik granulowany lub dojrzały kompost użyty wiosną.
Później, w trakcie sezonu, warto stosować nawozy płynne. Wczesną wiosną dobrze sprawdzą się mieszanki wieloskładnikowe, zawierające zbilansowane ilości azotu, potasu i fosforu - kluczowych pierwiastków niezbędnych do prawidłowego wzrostu rośliny. Pod koniec czerwca możesz wzbogacić uprawę o drugą dawkę azotu i potasu, zwłaszcza na glebach lekkich. Nawożenie azotem należy zakończyć w połowie czerwca, po zawiązaniu pierwszych łusek.
W okresie letnim, gdy cebula skupia swoją energię na wytworzeniu plonu, ogranicz dawki azotu. W tym czasie lepiej skoncentrować się na dostarczaniu potasu. W lipcu, gdy cebula wchodzi w fazę końcowego wzrostu, zaaplikuj nawozy potasowe, np. stosowane przy pomidorach. Nie zapomnij też o mikroelementach, takich jak bor, mangan i cynk. Często dostarcza się je poprzez dokarmianie dolistne, zazwyczaj co 10-14 dni.
Źródło: deccoria.pl










