Spis treści:
- Lawenda – charakterystyka
- Uprawa lawendy – podstawowe zasady
- Jaka ziemia do lawendy jest najlepsza?
Lawenda – charakterystyka
Rośliny z rodzaju lawenda (Lavandula) występują w ponad 40 gatunkach w obszarze Morza Śródziemnego, w północnej i wschodniej Afryce, Arabii oraz Indiach. Lawenda jest jedną z najpopularniejszych roślin ogrodowych. Jest dostępna w wielu gatunkach i odmianach. Można ją sadzić jako roślinę na kwitnące rabaty, na tło dla innych roślin, do uprawy w doniczkach w domu, a także na balkonie. Co więcej, jest to bardzo trwała roślina, która dobrze pielęgnowana jest w stanie przetrwać nawet przez 20-30 lat.
Większość gatunków lawendy jest zimozielonymi krzewinkami, z szarozielonymi liśćmi, które mają gęste i drobne włoski. Natomiast łodyga lawendy, jak wszystkich gatunków jasnotowatych, jest czworokanciasta. Paleta kolorów kwiatów jest niezwykle bogata, ponieważ zawiera barwy od wszystkich odcieni błękitu, przez fiolet, róż aż do bieli.
Uprawa lawendy – podstawowe zasady
Lawendę można sadzić w ogrodzie wiosną, od początku kwietnia. Dobrym terminem jest również jesień, jeśli wykonamy ten zabieg we wrześniu lub w pierwszych dniach października. Podczas sadzenia lawendy musimy zachować odstępy 30-40 cm. Co więcej, roślina powinna być umiejscowiona na słonecznym stanowisku. Równocześnie musimy pamiętać, aby w naszej strefie klimatycznej wybierać odmiany mrozoodporne.
Ważne jest także odpowiednie cięcie rośliny. Młode, nierozkrzewione lawendy skraca się o połowę w pierwszym roku wzrostu. Dzięki temu lawenda wypuści dużo nowych pędów u podstawy, tworząc gęstą koronę. Natomiast wiosną przycina się chore, złamane, wybujałe lub uszkodzone gałązki lawendy. Istotne jest także to, że podczas przycinania lawendy skraca się tylko ich ubiegłoroczne odcinki, ponieważ przycięcie starszych części rośliny może spowodować, że lawenda nie wypuści już nowych pędów.
Przeczytaj również
Lawenda ma małe wymagania, jeśli chodzi o nawożenie, ale co roku wiosną, warto wokół roślin rozłożyć warstwę około 2 cm kompostu. Musimy również pamiętać o zabezpieczeniu lawendy przed zimą. W tym celu jesienią musimy obłożyć słomą lub suchymi liśćmi dół rośliny, a jej korony okryć stroiszem. Natomiast lawendy uprawiane w donicach najlepiej przenieść do widnego i chłodnego pomieszczenia.
Latem lawendę zbiera się do suszenia. Należy to robić, gdy już widać kolor kwiatów, ale jeszcze wtedy, zanim całkowicie się one rozwiną. W tym celu ścinamy kwiaty wraz z łodygą, zbieramy w bukieciki i wieszamy kwiatostanem do dołu w przewiewnym miejscu. Niektóre okazy warto zostawić, ponieważ lawenda dość łatwo się rozsiewa i kiełkuje, dając nowe rośliny.
Jaka ziemia do lawendy jest najlepsza?
Lawenda do prawidłowego rozwoju potrzebuje przede wszystkim odpowiedniej ziemi, która pozwoli jej zdrowo rosnąć. W tym celu warto zadbać o podłoże dobrze zdrenowane, a także przepuszczalne. Najlepiej, aby miało ono dużą zawartość wapnia, zaleca się glebę zasadową o pH 6,5-7,5. Natomiast, gdy ziemia będzie zbyt kwaśna, musimy ją zwapnować kredą lub dolomitem, zanim posadzimy w niej lawendę. W przypadku, gdy gleba jest słabo przepuszczalna, przygotowując miejsce pod lawendę, musimy wykopać dołek, a na dnie ułożyć drenaż z drobnych kamieni.
Warto także zapamiętać, że lawenda źle rośnie na glebach gliniastych. Jeśli mamy taką ziemię, to powinniśmy ją rozluźnić, np. przekopując ją z piaskiem oraz kompostem. Oprócz tego lawenda nie toleruje gleb podmokłych, dlatego powinno się ją sadzić w miejscach, gdzie mamy do czynienia ze stałą wilgotnością podłoża.
Co więcej, lawenda wymaga dobrej cyrkulacji powietrza, dlatego nie powinno się jej sadzić w zagłębieniach. Najlepsze dla rośliny będą skarpy albo podwyższone rabaty.
