Spis treści:
- Świdośliwa lamarcka – słodziutka i odporna
- Jak uprawiać świdośliwę lamarcką – triki na duże plony
Świdośliwa lamarcka – słodziutka i odporna
Świdośliwa lamarcka ( Amelanchier lamarckii) to gatunek, który nie jest powszechnie znany w naszym kraju. Każdy jednak, kto zdecyduje się posadzić ją w swoim przydomowym ogrodzie, szybko doceni tę wyjątkową roślinę. Świdośliwa lamarcka może mieć pokrój krzewu lub małego drzewa, które dorasta zazwyczaj do 5 m wysokości i ok. 3 m szerokości. Jest doskonale przystosowana do naszego klimatu – nie szkodzą jej mrozy, dzięki czemu nie wymaga okrywania na zimę. Jej ogromnym atutem są także minimalne wymagania glebowe oraz odporność na ataki szkodników i patogenów chorobotwórczych.
Ten niezwykle ciekawy gatunek będzie rósł nawet w jałowej glebie i praktycznie w każdych warunkach, choć nie lubi przesadnie suchego lub podmokłego podłoża. Wszystko to sprawia, że uprawa świdośliwy lamarckiej jest zupełnie bezproblemowa. Warto posadzić ją na swojej działce, by jako roślina miododajna przyciągała zapylacze delikatnymi, białymi kwiatami, którymi obsypuje się na przełomie kwietnia i maja. Jesienią zielone liście tej rośliny zmieniają kolor na żółtoczerwony, co sprawia, że staje się piękną ozdobą ogrodu o tej porze roku.
Najcenniejsze są jednak przepyszne owoce świdośliwy lamarckiej, dojrzewające w czerwcu i lipcu. Soczyste, słodziutkie jagody często porównywane są z owocami borówki amerykańskiej, wielu jednak ocenia je jako dużo smaczniejsze. Kuliste, zebrane w grona jagody wyróżniają się nie tylko wybornym smakiem, są również pełne witamin i składników mineralnych. Możemy wykorzystać je na wiele sposobów – jeść na surowo, dodawać do ciast i deserów, a także przyrządzać z nich przetwory. Warto się jednak pospieszyć, ponieważ słodkie plony są przysmakiem nie tylko dla nas, ale również dla ptaków, które chętnie odwiedzają owocującą świdośliwę lamarcką.
Jak uprawiać świdośliwę lamarcką – triki na duże plony
Świdośliwa lamarcka jest niekapryśna i będzie się dobrze czuła w zasadzie w każdej glebie. Jeśli jednak zależy nam na tym, by zdrowo rosła i co roku wydawała mnóstwo słodziutkich owoców, warto zapewnić jej optymalne warunki wzrostu. Nie powinniśmy również zapominać o kilku prostych zabiegach pielęgnacyjnych, dzięki którym utrzymamy roślinę w doskonałej kondycji przez cały sezon. Jak uprawiać świdośliwę lamarcką? Oto kilka praktycznych wskazówek:
- Sadzenie i gleba – świdośliwę lamarcką sprzedawaną w donicach możemy sadzić przez cały sezon wegetacyjny, a sadzonki z gołym korzeniem – najlepiej jesienią. Jeśli zdecydowaliśmy się na kilka egzemplarzy, zachowajmy między nimi co najmniej 1,5 m odstępu. Roślina ta nie jest wymagająca względem gleby, choć warto zapewnić jej bogate w próchnicę, piaszczysto-gliniaste podłoże o odczynie obojętnym lub lekko kwaśnym;
- Stanowisko – świdośliwa lamarcka będzie dobrze rosła w słonecznym lub nieco zacienionym miejscu;
- Podlewanie i nawożenie – gatunek ten nie ma wysokich wymagań pokarmowych, więc nie wymaga systematycznego nawożenia. Jeśli chcemy pobudzić świdośliwę lamarcką do obfitego owocowania, możemy zasilić ją kompostem (w przypadku przeciętych lub ubogich gleb warto to zrobić już podczas sadzenia). Najważniejsze dla niej jest jednak podlewanie – to sekret udanej uprawy tej owocującej rośliny. Utrzymywanie umiarkowanie wilgotnego podłoża jest istotne szczególnie w pierwszych latach po posadzeniu, a także podczas przedłużającej się suszy;
- Przycinanie – świdośliwa lamarcka prowadzona w naturalny sposób ma krzewiasty pokrój. Możemy również formować ją na kształt drzewka, usuwając boczne pędy. Warto jednak pamiętać, że owocuje ona nie tylko na jednorocznych gałązkach, ale również starszych, dlatego pozbywanie się zbyt wielu pędów skutkuje mniejszymi zbiorami.
To wszystko, o czym musimy pamiętać, uprawiając świdośliwę lamarcką, by cieszyć się mnóstwem słodziutkich owoców.
Źródło: deccoria.pl
