Spis treści:
- Araukaria – oryginalne drzewko do ogrodu i na balkon
- Jak uprawiać araukarię?
- Zastosowanie araukarii
Araukaria – oryginalne drzewko do ogrodu i na balkon
Egzotyczne drzewko iglaste a raukaria w naturalnym środowisku występuje głównie w Australii oraz na terenach Argentyny i Chile, w szczególności na obszarach górzystych. W przypadku odmiany wyniosłej, nazywanej też sosną z wyspy Norfolk, mówi się, że pierwotnym miejscem jej występowania jest właśnie wspomniana wysepka na Oceanie Spokojnym.
Araukaria należy do rodziny araukariowatych (Araucariaceae). W dobrych warunkach może osiągnąć nawet 40 m wysokości. W klimacie umiarkowanym roślinę najczęściej spotyka się w donicach, w postaci niewielkiego drzewka ozdobnego. Uprawiana w przydomowych ogrodach zwykle nie przekracza 150 cm. Araukaria chilijska zwłaszcza na początku swojego wzrostu ma dość nieregularny pokrój. Później staje się on dużo bardziej symetryczny, a kształtem przypomina stożek z luźno obrysowaną koroną.
Pędy araukarii są długie i zwisające, natomiast ich końce charakterystycznie kierują się ku górze. Ułożone są na pniu w tzw. okółkach. Mają regularny kształt, są szerokie, ostro zakończone i ubrane w skórzastą, łuskowatą strukturę. Zwykle liście araukarii porastają pędy bardzo obficie. Co ciekawe, zdobią one również strzelisty pień rośliny.
Igły, z których zbudowane są rozłożyste liście, mają jasnozieloną barwę. W przeciwieństwie do dobrze nam znanych drzew iglastych, igły na araukarii są aksamitne i miękkie w dotyku, a przy tym potrafią utrzymywać się na drzewie nawet kilkanaście lat. Na tym egzotycznym iglaku pojawiają się też szyszki, kolczaste w jasnobrązowym kolorze i o jajowatym kształcie, jednak wykształcają je głównie okazy dziko rosnące, w planowej uprawie ogrodowej trudno je zauważyć.
Jak uprawiać araukarię?
Uprawa i pielęgnacja araukarii nie należy do najprostszych, ale nic nie stoi na przeszkodzie, abyś spróbował wprowadzić ją do swojego ogrodu np. w donicach, w których w naszym klimacie odnajduje się doskonale. Roślina do prawidłowego wzrostu potrzebuje cienia lub półcienia. Nie należy wystawiać drzewa na zbyt słoneczne stanowisko, ponieważ nie przepada za bezpośrednim promieniowaniem. W takich warunkach jej igły szybko wysychają i opadają, przez co roślina większość naturalnego uroku. W mieszkaniach najlepiej trzymać ją na parapecie okna południowo-wschodniego. Ponadto araukaria wymaga zachowania odpowiedniej odległości od innych roślin. Najlepiej zapewnić jej stosunkowo dużo przestrzeni. Dzięki temu będzie w stanie prawidłowo się rozwijać, a tym samym wzrost jej gałęzi nie będzie ograniczony.
Okres wegetacji rośliny to czas, kiedy potrzebuje ona stałej temperatury. Dobrze czuje się w tej pokojowej wynoszącej średnio 20-22 °C. Zimą z kolei warto przenieść ją do nieco chłodniejszego pomieszczenia, w którym nie brakuje dziennego światła. W warunkach ogrodowych może pozostać na przydzielonym jej stanowisku tylko wtedy, gdy temperatura przez cały okres jesienno-zimowy utrzyma się w zakresie od 5 do 10 °C. Drzewo nie może być narażone na powiewy chłodnego powietrza, źle działają na nie przeciągi. N ie znosi również dotyku, dlatego najlepiej, jeśli tylko to możliwe, zostawić je w spokoju.
Zapytałam kiedyś znajomego ogrodnika, specjalistę od roślin tropikalnych, jak uprawiać araukarię – zwrócił uwagę na kilka istotnych kwestii:
- suche powietrze szkodzi roślinie, dlatego w okresie intensywnego grzania w mieszkaniach warto zainwestować w nawilżacz powietrza i postawić do niedaleko donicy;
- intensywność podlewania araukarii zależy od pory roku, dlatego latem powinno się nawilżać ją od 2 do 3 razy w tygodniu, zimą wystarczy robić to raz na 10 dni;
- araukarię zasila się najczęściej od wiosny do jesieni, co ok. 3 tygodnie, wybierając do tego celu rozcieńczony nawóz do iglaków;
- bardzo ważnym elementem pielęgnacyjnym jest przycinanie pędów araukarii, które należy przeprowadzać regularnie – do usunięcia nadają się pędy wysuszone oraz starsze, bezlistne gałęzie.
Araukaria nie powinna być uprawiana przez osoby, które palą w domu. Dym tytoniowy ma negatywny wpływ na wygląd rośliny. Jeśli masz w ogrodzie, na tarasie lub w mieszkaniu sadzonkę araukarii pamiętaj, że rosnący okaz co kilka lat warto przesadzać do większego pojemnika. Zabieg wykonuj zawsze wiosną, a drzewko przenoś do nowej ziemi, zmieszanej z podłożem do iglaków. Jeśli egzemplarz w twojej kolekcji będzie naprawdę wiekowy, zadbaj jedynie o odświeżenie wierzchniej warstwy podłoża, głębsze warstwy pozostawiając nietknięte.
Zastosowanie araukarii
Mimo że ojczyzną araukarii jest Australia i wilgotne lasy Chile, to roślina w uprawie doniczkowej doskonale radzi sobie w klimacie umiarkowanym. Można ją hodować w przydomowych ogrodach i to nie tylko w pojemnikach, jeśli chcesz, by pięknie zdobiła wielogatunkową rabatę, pojemnik możesz spokojnie wkopać do gruntu, chowając go niejako przed wzrokiem. W takiej formie wpisana w krajobraz towarzyszących jej roślin z pewnością zachwyci wszystkich swoim urokiem i ciekawym kształtem.
Jednak zapamiętaj, że drzewko do silnego i zdrowego wzrostu musi mieć zapewnioną odpowiednią opiekę. W praktyce poszczególne etapy pielęgnacji tego iglaka nie są skomplikowane, a umiejętnie prowadzona i zadbana, zimozielona araukaria szybciej osiągnie wymarzone rozmiary i odmieni przestrzeń w twoim ogrodzie, nadając jej prawdziwie egzotyczny charakter. Podobnie z resztą w uprawie domowej araukariaidealnie wpisze się w stylistykę śródziemnomorską czy boho. W półotwartych werandach araukarię warto wyeksponować w tradycyjnej, drewnianej donicy, z kolei na otwartym, surowym tarasie o minimalistycznym wykończeniu idealnie zaprezentuje się w betonowym, geometrycznym pojemniku w kolorze piaskowca.
Choć nie jesteśmy przyzwyczajeni do jej widoku na otwartej przestrzeni, odpowiednio prowadzona araukaria może pięknie rozwijać się na półcienistej rabacie, wśród aromatycznych kwiatów i zielonego tła traw czy innych roślin iglastych. Rozważ połączenie jej z ozdobnymi gatunkami rodzimymi oraz egzotykami, które lubią podobne warunki wodno-glebowe. Takiej kompozycji koloru dodadzą śródziemnomorskie zioła, jak np. tymianek cytrynowy, werbena czy szałwia, a także większe, barwne okazy o pokroju drzewiastym np. oryginalny klon czerwony lub palmowy, miłorząb dwuklapowy oraz trawy ozdobne: miskant chiński, rozplenica japońska i kostrzewa sina. Ważne, aby każdorazowo araukaria była od nich lekko odseparowana, im więcej swobody i przestrzeni jej zapewnisz, tym będzie bardziej kształtna.
Artykuł został zaktualizowany. Po raz pierwszy opublikowany 09.02.2022 r.
Źródło: deccoria.pl
