Spis treści:
- Pielęgnacja marchwi w czerwcu – co potrzebuje?
- Kiedy zbierać marchew?
- Najczęstsze problemy w uprawie marchwi
Pielęgnacja marchwi w czerwcu – co potrzebuje?
Marchewka to jedno z najchętniej uprawianych warzyw korzeniowych w przydomowych ogrodach. Jest bogata w cenne witaminy, minerały i błonnik, które wykazują szereg właściwości korzystnych dla naszego zdrowia. Choć kojarzona jest głównie z utrzymaniem dobrego wzroku, działa też pozytywnie na wygląd skóry, wspiera układ immunologiczny, poprawia trawienie, a nawet chroni przed niektórymi nowotworami. Co więcej, smakiem marchewki można cieszyć się przez dłuższy czas, gdyż idealnie nadaje się do przechowywania.
Mimo że nie jest bardzo wymagająca w kwestii uprawy, sama o siebie nie zadba. Aby wydała jak najlepsze plony, już na samym początku należy zapewnić jej odpowiednie warunki. Czynnikiem kluczowym jest też właściwa pielęgnacja, m.in. w czerwcu. W tym miesiącu pogoda potrafi być nieprzewidywalna – możemy spodziewać się zarówno fali upałów, jak i gwałtownych burz czy ulewnych deszczy. Dlatego w czerwcu o marchewkę należy troskliwie zadbać.
- Podlewanie
W uprawie marchewki w czerwcu ważne jest regularne podlewanie, które sprzyja prawidłowemu i bujnemu wzrostowi korzeni. Warzywo to lubi umiarkowaną wilgotność podłoża, dlatego ilość wody powinna być dostosowana do warunków atmosferycznych i typu gleby. Ważne jest, aby ziemia nie była zbyt sucha ani nadmiernie wilgotna. Marchew jest wrażliwa na niedobór wody, szczególnie w okresie wschodów i intensywnego wzrostu korzeni. Zaniedbanie podlewania może przyczynić się do zmniejszenia plonów nawet o 50 proc. oraz pogorszenia jakości uzyskanych warzyw. Jeśli jednak ziemia będzie nadmiernie mokra, korzenie będą gnić i pękać.
- Nawożenie
Nawożenie marchewki jest ważnym elementem jej pielęgnacji, gdyż wpływa na smak i jakość uzyskanych plonów. Przed sadzeniem należy dokładnie przygotować glebę, przekopując ją np. z kompostem. Marchew nie lubi gleb świeżo nawożonych obornikiem, inaczej jej korzenia będą się zniekształcać i rozwidlać. W okresie intensywnego wzrostu warzywa można nawozić co 3-4 tygodnie, stosując nawozy wieloskładnikowe. Ważne jest, aby nie doszło do przenawożenia, które może doprowadzić do osłabionego wzrostu roślin, obniżenia plonów i deformacji korzeni.
- Odchwaszczanie
Nie wszyscy zdają sobie sprawę z tego, że marchewka jest bardzo wrażliwa na zachwaszczanie. Chwasty konkurują z warzywem o wodę, światło, składniki pokarmowe, a nawet przestrzeń. To z kolei przyczynia się do deformacji korzeni i obniżenia plonów. W związku z tym ważne jest regularne usuwanie chwastów – można wyrywać je ręcznie lub za pomocą motyczki czy pazurków. Skuteczne odchwaszczanie marchwi to klucz do uzyskania wysokiego i dobrej jakości plonu.
- Spulchnianie gleby
Marchew wymaga nie tylko regularnego odchwaszczania, ale również spulchniania gleby pomiędzy rzędami. Czynność ta korzystnie wpływa na plony, gdyż ułatwia korzeniom dostęp do składników pokarmowych. Spulchnianie gleby możemy przeprowadzić za pomocą widełek lub motyczki.
Kiedy zbierać marchew?
Marchew zazwyczaj jest gotowa do zbiorów po około 12-16 tygodniach od wysiewu, choć wszystko zależy od odmiany i warunków pogodowych. Najwcześniejsze odmiany są gotowe do zbioru już na przełomie czerwca i lipca, polecane są one do bezpośredniego spożycia. Z kolei do dłuższego przechowywania najlepiej sprawdzą się odmiany późne – zwykle zbiera się je we wrześniu i październiku.
Jak rozpoznać, że marchew jest gotowa do zbioru? Wystarczy wyciągnąć jedną i sprawdzić, czy jest ona wystarczająco duża. Warto też wziąć pod uwagę wygląd natki – jeśli dolne liście żółkną i zasychają, to znaczy, że marchew jest gotowa do zbioru. Ponadto korzenie powinny osiągnąć swój pełny kolor, dzięki czemu będą smaczne i słodkie. Odpowiednio przechowywana marchew zachowuje swoje walory smakowe i odżywcze aż do 4 miesięcy.
Najczęstsze problemy w uprawie marchwi
Niestety podczas uprawy marchewki możemy napotkać różne problemy. Największe zagrożenie stanowią choroby grzybowe i bakteryjne, a także ataki szkodników. Do najczęstszych chorób należą m.in.:
- alternarioza naci marchwi – objawia się drobnymi, brązowo-czarnymi plamkami na liściach i ogonkach liściowych, które z czasem obejmują całą nać. W rezultacie liście zasychają, co wpływa na zahamowanie wzrostu korzenia i obniżenia plonu;
- mączniak prawdziwy baldaszkowatych – na wszystkich nadziemnych częściach rośliny pojawia się biały mączysty nalot. Rozwojowi choroby sprzyja ciepła aura oraz umiarkowana wilgotność powietrza;
- bakteryjna plamistość marchwi – na powierzchni liści pojawiają się nieregularne, brunatne plamy z wodnistą obwódką. Choroba szybko się rozprzestrzenia, zwłaszcza w wilgotnych warunkach;
- mokra zgnilizna korzeniowych – choroba bakteryjna, której sprzyjają wysokie temperatury oraz duża wilgotność. Początkowo objawia się zapadającymi plamami na korzeniach. W rezultacie rozprzestrzeniają się one na całą powierzchnię, powodując ich gnicie.
Marchew mogą też zaatakować szkodniki. Najgroźniejszym jest połyśnica marchwianka, która powoduje gnicie i gorzknięcie korzeni, a także przyczynia się do gorszego przechowywania marchwi. Nie można zapomnieć o bawełnicy topolowo-marchwiowej. Jest to gatunek mszycy, który wysysa soki z korzeni marchwi, prowadząc do zahamowania ich wzrostu. Żeruje zazwyczaj na topolach, ale w okresie od czerwca do końca września przelatuje na marchew, gdzie wydaje do 9 pokoleń.
Źródło: deccoria.pl
