Krzew jest nowością w ogrodzie. Świdośliwa drzewiasta robi prawdziwą furorę - wymagania i uprawa

Świdośliwy są znane w Ameryce Północnej już od XVI wieku. Są szczególnie chętnie uprawiane w Kanadzie. Najbardziej popularne gatunki to:

• świdośliwa kanadyjska,
• świdośliwa olcholistna,
• świdośliwa drzewiasta.

Świdośliwa a świdośliwa drzewiasta – czym się różnią? Druga z nazw dotyczy konkretnego gatunku tej rośliny. Od pozostałych odróżnia się przede wszystkim kształtem korony, która mocno rozrasta się na boki u starszych okazów.

Jedną z najpopularniejszych i najczęściej sprzedawanych odmian świdośliwy drzewiastej jest 'Robin Hill' (Amelanchier arborea).

W Polsce można kupić i uprawiać wszystkie trzy wymienione wyżej gatunki. Nie są jednak zbyt rozpowszechnione – a szkoda. Wydają bardzo soczyste i zdrowe owoce i pięknie kwitną. Właśnie dlatego takie drzewka zdecydowanie warto mieć w swoim ogrodzie.

Interesuje cię świdośliwa drzewiasta? Charakterystyka i odmiany tej rośliny są powszechnie znane już od wielu lat. Zobacz, czym wyróżnia się to drzewko owocowe, aby ocenić, czy będzie dobrym wyborem do przydomowego sadu.

Świdośliwa drzewiasta ma postać dużego krzewu lub niewielkiego drzewa o wznoszącym się i prostym pokroju. Może dorastać nawet do 6 metrów wysokości. Wraz z upływem lat lubi rozrastać się na boki. Liście świdośliwy drzewiastej są szerokie i eliptyczne, o matowym wykończeniu. Jesienią przybierają kolor purpurowo- czerwony, który prezentuje się bardzo malowniczo. Kwiaty w pąkach są różowe, natomiast rozwinięte stają się białe.

Choć uprawa świdośliwy drzewiastej jest w Polsce praktykowana stosunkowo od niedawna, już teraz ma grono zagorzałych zwolenników. Jest tak dlatego, że drzewko jest łatwe w pielęgnacji, a odwdzięcza się bardzo smacznymi i zdrowymi owocami.

Ważne jest również to, że dobrze znosi polskie warunki klimatyczne, w tym ostre zimy. Nie jest podatne na przemarzanie, a zabezpieczania przed chłodem wymagają jedynie najmłodsze okazy.

Zobacz, na czym polega uprawa świdośliwy drzewiastej i jak ją umiejętnie prowadzić.

• Sadzenie i ziemia

Najlepsza do uprawy świdośliwy będzie gleba próchniczna, piaszczysto-gliniasta, lekko kwaśna lub obojętna. pH powinno się mieścić w zakresie od 6,0 do 7,5.

• Stanowisko

Stanowisko dla świdośliwy powinno być półcieniste lub cieniste. Aby w pełni wydobyć jej walory estetyczne, warto sadzić ją na tle drzew iglastych. Może rosnąć jako pojedynczy krzew, ale dobrze nadaje się także jako tło innych roślin. Świetnie się sprawdzi, jeśli chcesz szybko zasłonić mniej estetyczne miejsce w ogrodzie. Świdośliwa ładnie się prezentuje, a dodatkowo szybko rośnie – nawet 30-45 cm w ciągu jednego sezonu wegetacyjnego.

Bez problemu znosi zanieczyszczenia środowiska, dlatego jest często wykorzystywana do obsadzania parków i placów w miastach. Bardzo dobrze się sprawdza w charakterze zieleni publicznej.

• Podlewanie i nawożenie

Idealna gleba do wzrostu świdośliwy powinna być wilgotna. Jednocześnie trzeba pamiętać, że krzew nie może być zalewany oraz źle czuje się na terenach podmokłych.

• Kwitnienie i owocowanie

Kwitnienie przypada na przełom kwietnia i maja. Rozpoczyna się jeszcze przed rozwojem liści. Owoce świdośliwy drzewiastej są drobne, czerwone i bardzo smaczne. Bywają porównywane do borówki amerykańskiej.

Drzewo sadzi się również w celach ozdobnych. Wiosną pięknie prezentują się jego kwiaty. Są białe lub lekko różowe, zebrane po kilkanaście w kwiatostany.

• Przycinanie i rozmnażanie

Świdośliwę rozmnaża się poprzez sadzonki zdrewniałe lub półzdrewniałe. Można także kupić sadzonki szczepione na podkładkach z irgi.

W pierwszych latach po posadzeniu roślina nie potrzebuje przycinania. Można przeprowadzać wyłącznie cięcie sanitarne mające na celu usunięcie uszkodzonych fragmentów gałęzi. Świdośliwa owocuje na zeszłorocznych pędach – trzeba pamiętać o tym podczas przycinania.

W kolejnych latach przycinanie drzewa może mieć na celu formowanie korony, aby uzyskać jej pożądany wygląd. Dzięki cięciu krzew się rozkrzewi i wyda lepsze plony.

• Choroby i szkodniki

Straty u świdośliwy mogą powodować szkodniki, takie jak:

• zwójka świdośliwowa,
• zmieniki,
• owocnica świdośliwowa,
• kwieciak jabłkowiec,
• gąsienice zwijające liście,
• przędziorki,

Jednak zdecydowanie największym problemem są ptaki, które żywią się smacznymi owocami. Można chronić przed nimi krzewy, nakładając na nie specjalne siatki.

• Zimowanie

Roślina dobrze radzi sobie z mrozami, dlatego nie trzeba jej osłaniać na zimę. Należy jednak uważać na wiosenne przymrozki, szczególnie w przypadku młodych okazów.

Świdośliwa jest stosowana w medycynie naturalnej już od wieków. Była wykorzystywana do leczenia chorób dróg oddechowych, a także do łagodzenia bólu menstruacyjnego i zwiększenia wydzielania mleka u matek karmiących. Zewnętrznie stosowało się ją jako remedium na choroby skóry, takie jak trądzik czy egzema.

Roślina jest znana ze swoich właściwości leczniczych. Jednym z ważnych dla zdrowia składników rośliny są antocyjany, które wykazują szereg właściwości zdrowotnych, w tym:

• przeciwutleniające,
• przeciwnowotworowe,

Aby wspierać swój stan zdrowia i chronić się przed chorobami, warto włączyć do diety owoce świdośliwy drzewiastej. Właściwości lecznicze tej rośliny są powszechnie znane i cenione.

Świdośliwa jest bogata w witaminy i składniki mineralne, w tym w:

• witaminę C,
• karotenoidy,
• kwas foliowy,
• żelazo,
• mangan

Kwas foliowy jest potrzebny do prawidłowego funkcjonowania układu nerwowego i pomaga zapobiegać wadom rozwojowym u płodu. Żelazo i mangan są z kolei ważne dla zdrowia kości i mięśni, a także niezbędne do produkcji hemoglobiny. Witamina C to znany przeciwutleniacz wspierający odporność.

Uprawa świdośliwy nie jest problematyczna, dlatego zdecydowanie warto zainteresować się tym pięknym krzewem. Świetnie wygląda i daje zdrowe, smaczne owoce.

Źródło: deccoria.pl

Przeczytaj również: