Spis treści:
- Kukliki – długo kwitnące byliny
- Jak pielęgnować kukliki, żeby długo kwitły?
Kukliki – długo kwitnące byliny
Rodzaj Geum, obejmujący około pięćdziesięciu gatunków, występuje naturalnie na obu półkulach w strefie umiarkowanej – od górskich łąk Europy i Azji po Andy oraz wybrzeża Nowej Zelandii. Większość kuklików tworzy zwarte rozety pierzastych liści przyziemnych, z których wiosną wyrastają omszone pędy o wysokości 20–40 cm. Na ich szczytach pojawiają się drobne kwiaty pięciopłatkowe, pojedyncze lub zebrane w luźne kwiatostany, zwykle w ciepłych odcieniach czerwieni, pomarańczu i żółci. W Polsce znajdziemy pięć rodzimych gatunków, a ich dobra adaptacja do lokalnych warunków sprawia, że z powodzeniem przenikają także do upraw ogrodowych.
Wśród odmian ozdobnych szczególnie wyróżniają się te o długim i intensywnym okresie kwitnienia. Jedną z bardziej rozpoznawalnych jest ‘Scarlet Tempest’ – półpełna, łososiowopomarańczowa odmiana, która zdobyła uznanie m.in. w Wielkiej Brytanii i została nagrodzona przez Royal Horticultural Society. Warto zwrócić uwagę również na ‘Mai Tai’ o subtelnie brzoskwiniowo-różowej barwie oraz klasyczną ‘Mrs Bradshaw’ – czerwoną odmianę uprawianą nieprzerwanie od kilkudziesięciu lat. Nowsze propozycje, jak ‘Bohema Pink’ – odmiana wyhodowana w Polsce i wyróżniona w konkursach ogrodniczych za intensywnie różowe, półpełne kwiaty – są cenione nie tylko za urodę, ale i za odporność na upały oraz okresowe przesuszenia. Te cechy czynią je odpowiednimi również do uprawy w miejskich warunkach – na balkonach, tarasach czy w niewielkich rabatach przydomowych.
Kukliki najlepiej prezentują się w naturalistycznych aranżacjach, nasadzeniach wiejskich i rabatach typu cottage garden. Sadzone w grupach tworzą harmonijną całość z innymi roślinami kwitnącymi, takimi jak szałwie, bodziszki, dzwonki czy firletki. W ogrodach skalnych ich niezbyt ekspansywny charakter pozwala zagospodarować puste przestrzenie między kamieniami bez ryzyka nadmiernego rozrostu. Aby zapewnić ciągłość kolorystyczną przez całe lato, warto łączyć odmiany o różnych terminach wytwarzania kwiatów – niektóre zaczynają już w kwietniu, inne robią to nieco później, ale powtarzają kwitnienie aż do początków października.
Jak pielęgnować kukliki, żeby długo kwitły?
Warunkiem obfitego i długiego kwitnienia kuklików jest odpowiednio dobrane podłoże. Rośliny najlepiej rozwijają się w glebie żyznej, próchnicznej, przepuszczalnej, a jednocześnie utrzymującej umiarkowaną wilgotność. Optymalny odczyn gleby mieści się w przedziale pH 6,0–7,5, co oznacza, że roślina dobrze rośnie zarówno na glebach lekko kwaśnych, jak i obojętnych. Na stanowiskach suchych i piaszczystych warto dodać kompost lub domieszkę gliny, by zatrzymać wilgoć, zwłaszcza w okresie letnich upałów. Mimo że większość odmian preferuje pełne nasłonecznienie, niektóre – jak kuklik zwisły (Geum rivale) – tolerują półcień, szczególnie w sąsiedztwie zbiorników wodnych.
W pierwszych tygodniach po posadzeniu rośliny wymagają regularnego podlewania, aż do momentu, gdy system korzeniowy się rozbuduje i zacznie czerpać wodę z głębszych warstw gleby. W dalszej części sezonu wystarczające będzie podlewanie tylko w okresach przedłużającej się suszy. Istotnym elementem pielęgnacji jest usuwanie przekwitłych kwiatów – zabieg ten nie tylko poprawia estetykę, lecz także stymuluje roślinę do dalszego kwitnienia i zapobiega niekontrolowanemu samosiewowi. Dokarmianie nawozem wieloskładnikowym, najlepiej w połowie czerwca, zwiększa intensywność drugiej fali kwitnienia. Na koniec sezonu, zamiast całkowitego przycinania liści, lepiej pozostawić rozetę – pełni ona funkcję ochronną przed wahaniami temperatury i nadmierną wilgocią gleby.
Aby kukliki zachowały formę i zdrowie przez wiele sezonów, co kilka lat należy je odmładzać. Najlepszy moment na podział rozrośniętych kęp to wczesna wiosna, kiedy nowe przyrosty jeszcze nie zdążyły się rozwinąć. Zabieg ten pozwala uniknąć ogołocenia środka rośliny i uzyskać nowe egzemplarze do nasadzeń. Kukliki są na ogół odporne na choroby i nie wymagają ochrony chemicznej, jednak zagrożeniem mogą być mszyce pojawiające się na przełomie wiosny i lata oraz ślimaki, szczególnie po intensywnym deszczu. W tych przypadkach pomocne okazują się opryski z mydła potasowego lub regularne, ręczne usuwanie szkodników.
Źródło: deccoria.pl
