Spis treści:
- Krzyżownica mirtolistna - hit na słoneczne tarasy
- Jak pielęgnować krzyżownicę mirtolistną, żeby kwitła wiele miesięcy?
Krzyżownica mirtolistna przez 10 miesięcy w roku pokrywa się drobnymi kwiatami, przypominającymi motyle. Dobrze znosi przy tym silne nasłonecznienie, okresową suszę oraz słabsze podłoże. Największym zagrożeniem dla tej rośliny jest zbyt częste podlewanie i nawożenie. Z uwagi na brak mrozoodporności, w Polsce jest uprawiana głównie w pojemnikach.
Krzyżownica mirtolistna - hit na słoneczne tarasy
Krzyżownica mirtolistna (Polygala myrtifolia) to zimozielony, silnie rozgałęziony krzew o wzniesionych pędach. Pochodzi z Afryki Południowej, gdzie dorasta zwykle do 4-5, a czasami nawet 7 metrów wysokości. W naszych warunkach jest uprawiana głównie w pojemnikach - osiąga wówczas do 1,5-2 metrów, zachowując przy tym zwarty, elegancki pokrój.
Największą ozdobą krzyżownicy są drobne kwiaty pojawiające się w kątach liści na wierzchołkach pędów. Wyróżniają się bardzo ciekawym kształtem, ponieważ z daleka do złudzenia przypominają kolorowe motyle. W zależności od odmiany kwiaty krzyżownicy mogą być białe, purpurowe lub różowe, często z ciemniejszym żyłkowaniem na płatkach.
Ten egzotyczny krzew wyróżnia się niezwykle długim okresem kwitnienia, trwającym niekiedy nawet 10 miesięcy - od wiosny, aż do pierwszych przymrozków. Jak to możliwe? Kwiatostany krzyżownicy pojawiają się wraz ze wzrostem nowych pędów, przy czym młode przyrosty najintensywniej rozwijają się w okresie letnim. Wiosną i jesienią kwitnienie także trwa, ale jest mniej okazałe.
Dzięki efektownym kwiatom, długiemu okresowi kwitnienia oraz zamiłowaniu do słońca, krzyżownica mirtolistna jest wręcz idealnym wyborem do obsadzania południowych i zachodnich tarasów czy balkonów. Wystarczy zapewnić jej odpowiednie warunki i nie przesadzić z pielęgnacją.
Zobacz również:
Jak pielęgnować krzyżownicę mirtolistną, żeby kwitła wiele miesięcy?
Krzyżownica mirtolistna nie należy do roślin wymagających, mało tego - w naturze jest spotykana na różnych typach siedlisk. Może porastać skaliste wzgórza i obrzeża lasów, a także piaszczyste wydmy. Krzew ten dobrze znosi suszę, silne nasłonecznienie i mało zasobne gleby, chociaż kompletnie nie toleruje mrozu i zastoin wody w korzeniach.
Cenna wskazówka: Największym błędem w uprawie krzyżownicy mirtolistnej jest zbyt częste podlewanie i nawożenie - roślina o wiele lepiej znosi krótkotrwałą suszę oraz słabsze podłoże.
Tak więc, aby krzyżownica obficie kwitła przez wiele miesięcy, przede wszystkim musi stać w jasnym, ciepłym i bardzo słonecznym miejscu. Dlatego też najlepiej czuje się na balkonie lub tarasie o ekspozycji południowej i zachodniej, który dodatkowo będzie osłonięty od bardzo silnego wiatru. Roślina poradzi sobie także w lekkim półcieniu, ale wówczas kwiatów może być znacznie mniej. O czym jeszcze należy pamiętać?
- Podłoże - powinno być lekkie i przepuszczalne, najlepiej z ok. 10 cm warstwą drenażu na dnie donicy - może to być np. nieco większy żwir lub w ostateczności keramzyt. Ziemia nie może być zbyt żyzna - nadmiar składników pokarmowych może wręcz zaszkodzić roślinie. Dobrze sprawdzi się np. podłoże do storczyków lub ziemia ogrodnicza zmieszana z wermikulitem czy drobnym żwirem w proporcji 1:1.
- Podlewanie - musi być umiarkowane. Ogrodnicy zalecają, aby ziemia krzyżownicy miała konsystencję przypominającą dobrze wyciśniętą gąbkę - pomiędzy podlaniami wierzchnia warstwa podłoża może nieco przeschnąć.
- Nawożenie - od wiosny do połowy sierpnia co 2 tygodnie można zasilać krzew nawozem do roślin kwitnących o zwiększonym udziale fosforu. Nawozy uniwersalne mogą bardziej sprzyjać rozwojowi liści niż kwiatów.
- Przesadzanie - młode rośliny wymagają corocznego przesadzania do doniczki większej o jeden rozmiar. Starsze okazy sygnalizują taką potrzebę nadmiernym rozrostem były korzeniowej - np. korzenie zaczynają wystawać z otworu odpływowego na dnie. Wówczas najlepiej jest im zafundować pojemnik o ok. 5-6 cm szerszy - najlepiej sprawdzą się ciężkie doniczki gliniane lub ceramiczne.
- Cięcie - w praktyce zabieg ten najczęściej przeprowadza się wiosną po przesadzeniu. Sposób jego wykonania zależy w głównej mierze od pożądanego kształtu rośliny. Krzyżownicę można bowiem prowadzić jako drzewko (wystarczy usuwać liście i pędy boczne z pojedynczej siewki) lub gęsty krzew (należy ciąć ubiegłoroczne przyrosty, zostawiając jedynie ok. 5-10 cm przyrostu).
- Zimowanie - gdy jesienią temperatury spadają w okolice 10°C, roślinę należy przenieść do jasnego, chłodnego pomieszczenia o temperaturze ok. 10-15°C. Wówczas ogranicza się podlewanie, ale nie można przy tym dopuścić do przesuszenia korzeni.
Źródło: decoria.pl
