Spis treści:
- Sarkokokka (Sarcococca) - zimozielony, pachnący krzew
- Ciekawe gatunki i odmiany sarkokokki
- Sadzenie i uprawa sarkokokki
Sarkokokka (Sarcococca) - zimozielony, pachnący krzew
W naturalnym środowisku sarkokokka (Sarcococca) rośnie w wilgotnych, cienistych lasach Azji Południowo-Wschodniej, głównie w Chinach i Himalajach. Należy do rodziny bukszpanowatych (Buxaceae), jest więc kuzynką dobrze nam znanego bukszpanu, zdecydowanie rzadziej jednak spotykamy ją w polskich ogrodach. Wielka szkoda, ponieważ podobnie jak on jest zimozielona i łatwa w uprawie, przy czym wyróżnia się nietypową w naszym klimacie cechą - kwitnie w czasie zimy.
Sarkokokka jest niewielkim krzewem charakteryzującym się wolnym tempem wzrostu. W ogrodach w zależności od gatunku i odmiany osiąga zazwyczaj od 50 do 150 cm wysokości, choć w wyjątkowo sprzyjających warunkach glebowych dorasta do 200 cm. Nie zajmuje jednak dużo miejsca, bo ma od 100 do 150 cm szerokości. Jej pokrój jest zwarty i zaokrąglony.
Ozdobą tego krzewu są błyszczące, skórzaste, ciemnozielone i ostro zakończone liście o lancetowatym kształcie. Utrzymują się na pędach przez cały rok i nie tracą swego wyrazistego koloru zimą. Sarkokokka ożywia szare, uśpione rabaty nie tylko liśćmi, ale też kwiatami, które pod naszą szerokością geograficzną ukazują się zazwyczaj pod koniec zimy - od przełomu stycznia i lutego do kwietnia.
Kwiaty sarkokokki wyglądają niepozornie - są drobne, rurkowate o barwie białej albo kremowej z delikatnie zaróżowionymi pręcikami. Nie rzucają się w oczy, lecz wydzielają tak mocny, słodki aromat, że trudno przejść obok nich obojętnie. Intensywność urzekającego zapachu, mającego nuty wanilii, miodu i konwalii, porównywana jest do jaśminu - można go wyczuć z odległości kilku metrów.
Po kwitnieniu sarkokokka, otwiera się w nowym oknie zawiązuje mięsiste, czarne albo czerwone jagody w zależności od uprawianej odmiany. Owoce te mają jedynie walory ozdobne, nie nadają się do spożycia przez ludzi. Stanowią jednak atrakcyjny pokarm dla ptaków odwiedzających nasze ogrody.
Ciekawe gatunki i odmiany sarkokokki
Sarkokokka jest mniej znana niż bukszpan, choć podobnie jak on znajduje mnóstwo zastosowań w przydomowych ogrodach. Świetnie sprawdza się jako soliter w zacienionych, trudnych do zagospodarowania zakątkach działki. Pozwala też na stworzenie eleganckich obwódek i luźnych, niskich żywopłotów. Ze względu na niespotykany zapach zimą sarkokokkę warto sadzić blisko drzwi wejściowych do domu.
W centrach i szkółkach ogrodniczych w naszym kraju najczęściej możemy kupić następujące gatunki i odmiany sarkokokki:
- Sarcococca confusa - w ciągu 10 lat uprawy osiąga 1,5-2 m wysokości;
- Sarcococca humilis 'Winter Gem' - to kompaktowa odmiana o wysokości 50-75 cm;
- Sarcococca hookeriana 'Purple Stem' - jej wysokość rzadko przekracza 1 m.

Sadzenie i uprawa sarkokokki
Sprzedawane przez szkółki sadzonki sarkokokki z bryłą korzeniową (w pojemnikach) możemy sadzić w ogrodzie przez cały sezon wegetacyjny. Uznaje się jednak, że najlepiej zabrać się za to zadanie wiosną lub wczesną jesienią, bo ze względu na wilgotną glebę oraz umiarkowane temperatury najszybciej się przyjmują.
Krzew ten lubi żyzną, przepuszczalną i bogatą w próchnicę glebę o odczynie od lekko kwaśnego do obojętnego, ale poradzi sobie też w mniej zasobnej ziemi. Dla sarkokokki warto znaleźć półcieniste lub cieniste stanowisko (np. pod koronami drzew), które będzie osłonięte od wiatru. Nie powinno się jej sadzić w pełnym słońcu ani w gliniastej, ciężkiej glebie, gdzie długo zalega woda.
Sarkokokka jak na tak oryginalną roślinę jest zaskakująco łatwa w uprawie. Jak o nią dbać?
- Podlewanie - zadomowione w gruncie, dobrze ukorzenione egzemplarze tolerują krótkotrwałą suszę. O podlewaniu nadal trzeba jednak pamiętać podczas upałów oraz w przypadku młodych roślin i tych posadzonych donicach.
- Nawożenie - dla sarkokokki zupełnie wystarczające jest podsypanie na wiosnę dojrzałym kompostem albo gotowym nawozem do bukszpanów, otwiera się w nowym oknie.
- Cięcie - krzew ten w naturalny sposób zachowuje elegancki pokrój, w związku z czym nie wymaga formowania. Ewentualnie można usunąć z niego pojedyncze suche czy uszkodzone gałązki (wczesną wiosną po kwitnieniu).
Sarkokokka nie choruje i nie lubią jej szkodniki, a także toleruje zanieczyszczenia powietrza. Jest też stosunkowo odporna na mróz (w zależności od odmiany do -15°C lub -23°C). Zimowego okrycia wymaga zwykle tylko w najchłodniejszych rejonach kraju oraz w pierwszym roku po posadzeniu.
Źródło: deccoria.pl












