Spis treści:
- Które lilie wymagają wykopywania cebulek?
- Kiedy wykopywać cebulki lilii?
- Jak wykopać lilie bez uszkodzenia cebulek?
- Sposoby przechowywania cebulek lilii przez zimę
- Sadzenie przechowywanych cebulek na wiosnę
- Najczęstsze problemy z przechowywaniem cebulek lilii
Które lilie wymagają wykopywania cebulek?
Nie wszystkie gatunki lilii wymagają corocznego wykopywania. Lilie azjatyckie to gatunki, które w łagodnym klimacie mogą pozostać w ziemi przez kilka sezonów. Są one stosunkowo odporne na mróz i nie zawsze wymagają wykopywania w regionach o łagodnych zimach.
Lilie trąbkowe oraz mieszańce orientalno-trąbkowe są bardziej wrażliwe na niskie temperatury. W chłodniejszych regionach Polski koniecznie trzeba je wykopywać i przechowywać w odpowiednich warunkach. Lilie orientalne, choć nieco bardziej wytrzymałe, również często wymagają zabezpieczenia w surowym klimacie.
Podobnie gatunki jak lilia tygrysia czy lilia złotogłów znacznie lepiej przetrwają zimę, gdy ich cebulki zostaną wykopane i odpowiednio przechowane. Wśród odmian szczególnie wrażliwych na przemarzanie warto wymienić azjatycką 'Connecticut King' czy orientalną 'Star Gazer', które niemal zawsze wymagają zimowego zabezpieczenia.
Ważne jednak, by pamiętać, że nawet w obrębie tych podstawowych grup występują odmiany o zróżnicowanej odporności, dlatego zawsze sprawdzaj szczegółowe wymagania konkretnej odmiany, którą uprawiasz.
Kiedy wykopywać cebulki lilii?
Najlepszy moment na wykopywanie cebulek lilii przypada na jesień, zwykle od połowy września do końca października. Ważne jest, aby wykonać ten zabieg po całkowitym zaschnięciu nadziemnej części rośliny, ale przed pierwszymi przymrozkami. Zbyt wczesne wykopanie osłabi cebulkę, a zbyt późne może narazić ją na uszkodzenia od mrozu.
Ważnym wskaźnikiem gotowości do wykopania jest żółknięcie i zasychanie łodyg oraz liści. Gdy większość nadziemnej części zbrązowieje, to sygnał, że cebulki zakończyły już pobieranie składników odżywczych z części nadziemnej. W przypadku lilii orientalnych, które kwitną później niż azjatyckie, termin wykopywania może się przesunąć nawet na początek listopada.
Jak wykopać lilie bez uszkodzenia cebulek?
Wykopywanie cebulek lilii wymaga ostrożności, aby ich nie uszkodzić. Rozpocznij od przycięcia zasuszonych łodyg, pozostawiając około 10-15 cm pędu. Następnie użyj wideł ogrodniczych (są one lepsze niż łopata, ponieważ zmniejszają ryzyko przypadkowego przecięcia cebul), wbij je w odległości około 15 cm od łodygi i delikatnie podważ glebę dookoła rośliny.
Pracuj powoli, stopniowo poszerzając promień wykopywania. Gdy poczujesz, że gleba jest rozluźniona, ostrożnie wyciągnij całą bryłę korzeniową. Pamiętaj, że lilie często tworzą cebulki przybyszowe, które są przyczepione do głównej cebuli lub rozwijają się na podziemnej części łodygi.
Po wykopaniu delikatnie strzep nadmiar ziemi. Wbrew powszechnej opinii, delikatne opłukanie cebulek może być korzystne – usuwa potencjalne patogeny i ułatwia inspekcję. Jeśli decydujesz się na mycie, użyj słabego roztworu fungicydu lub nadmanganianu potasu, a następnie dokładnie osusz cebulki w przewiewnym miejscu przez 1-2 dni. Alternatywnie, możesz oczyścić je delikatnie suchym pędzelkiem bez mycia.
Sposoby przechowywania cebulek lilii przez zimę
Po oczyszczeniu i wysuszeniu sprawdź każdą cebulkę pod kątem uszkodzeń lub oznak chorób. Cebulki zdrowe powinny być jędrne, bez śladów pleśni, miękkich miejsc czy przebarwień.
Najlepszym podłożem do przechowywania jest torf, wermikulit lub suche trociny. Ważne, aby substrat był lekko wilgotny, ale nie mokry – powinien zapewniać odpowiednią wilgotność, zapobiegając jednocześnie nadmiernemu wysuszeniu. Umieść cebulki w przewiewnym pojemniku (takim jak karton z otworami, drewniana skrzynka lub papierowe torby) i przysyp je wybranym podłożem.
Dopilnuj, aby cebulki nie stykały się ze sobą, co zapobiega przenoszeniu ewentualnych chorób. Idealna temperatura przechowywania to 3-7°C – odpowiednie będą piwnica, garaż lub inne chłodne, ale nie mroźne pomieszczenie. Unikaj miejsc o dużych wahaniach temperatury.
Jeśli przenosisz cebulki z cieplejszego do chłodniejszego miejsca lub odwrotnie, rób to stopniowo, umożliwiając im aklimatyzację. Unikaj również miejsc zbyt wilgotnych, gdyż sprzyja to rozwojowi pleśni. Co 2–3 tygodnie sprawdzaj stan cebul – jeśli zauważysz pleśń lub gnicie, natychmiast usuń uszkodzone egzemplarze.
Sadzenie przechowywanych cebulek na wiosnę
Lilie najlepiej sadzić wczesną wiosną, gdy minie ryzyko silnych przymrozków, zwykle w kwietniu lub na początku maja. Przed sadzeniem sprawdź stan cebulek – powinny być jędrne i mieć zdrowy wygląd. Małe cebulki przybyszowe możesz oddzielić od cebuli macierzystej – pamiętaj jednak, że będą one potrzebowały 2-3 lat, aby osiągnąć dojrzałość i zakwitnąć.
Przygotuj żyzne, przepuszczalne podłoże o odczynie lekko kwaśnym do neutralnego (pH 6,0–7,0). Idealny będzie dodatek kompostu lub dobrze rozłożonego obornika. Lilie preferują stanowiska słoneczne lub półcieniste, osłonięte od silnych wiatrów.
Sadź cebulki na głębokość równą ich trzykrotnej wysokości (zwykle 10-15 cm). Zachowaj odstępy 20-30 cm między roślinami. Po posadzeniu obficie podlej i pokryj powierzchnię korą lub kompostem, co pomoże utrzymać wilgotność gleby i ograniczy wzrost chwastów.
Najczęstsze problemy z przechowywaniem cebulek lilii
Podczas przechowywania cebulek lilii mogą pojawić się różne problemy. Najczęstszym jest rozwój chorób grzybowych, które objawiają się nalotem lub ciemnymi plamami na cebulkach. Aby temu zapobiec, możesz przed przechowywaniem oprószyć cebulki fungicydem ogrodniczym lub spryskać je roztworem nadmanganianu potasu.
Innym problemem jest wysychanie cebulek. Jeśli zauważysz, że stają się pomarszczone, lekko zwilż materiał do przechowywania. Unikaj jednak nadmiernej wilgoci. Dobrym rozwiązaniem jest okresowe sprawdzanie wilgotności substratu i delikatne zraszanie go w razie potrzeby.
Szkodniki, takie jak roztocza czywciornastki, również mogą atakować przechowywane cebulki. Regularnie sprawdzaj je i w razie potrzeby zastosuj odpowiedni środek ochrony roślin zgodnie z zaleceniami producenta.
Źródło: deccoria.pl
