Spis treści:
- Dlaczego liście rododendronu zwijają się na krzewie?
- Fytoftoroza – jak rozpoznać?
- Jak uratować rododendron, który zwija liście?
Dlaczego liście rododendronu zwijają się na krzewie?
Różaneczniki należą do krzewów o wyjątkowych walorach ozdobnych, dlatego ich obecność w wielu ogrodach nikogo nie dziwi. Dawniej warunki wynikające z mikroklimatu w różnych regionach ograniczały możliwość uprawy większości odmian, jednak obecnie nowe propozycje świetnie sobie radzą tam, gdzie jeszcze nie tak dawno żadne rododendrony nie byłyby w stanie zakwitnąć.
Obsypane falbankowymi kwiatami dorosłe rośliny przypominają olbrzymie, intensywnie wybarwione pompony – mogą prezentować się w odcieniach karmazynowej czerwieni, purpury, fuksji, różu weneckiego lub szampańskiego, a nawet w tonach ognistej pomarańczy. Jednak nawet najbardziej wypielęgnowane okazy potrafią w sezonie zachorować.
Jednym z częstych problemów w uprawie różaneczników bywają infekcje grzybicze, które potrafią w niedługim czasie doprowadzić do marnienia kwiatów i opadania liści. Niektóre ogniska choroby łatwo da się zauważyć i rozpoznać winowajcę, jednak są i takie przypadłości, które wielu początkujących ogrodników myli np. z objawami przesuszenia. Dlatego, gdy tylko zauważysz jakieś niepokojące zmiany na roślinach, dogłębnie przeanalizuj, dlaczego liście rododendronu zwijają się na krzewie, nie są tak mięsiste i żywo wybarwione, jak wcześniej, a cały okaz po zimie wydaje się więdnąć.
W najlepszym przypadku winowajcą może być susza. Jeśli nie dbałeś o regularne podlewanie w okresach wzrostu temperatur, roślina po zimie może być w kiepskiej kondycji. Z tego powodu s ięga po naturalny mechanizm obronny, z jednej strony ograniczając parowanie, z drugiej zaś manifestując poważne niedobory wody. Jednak istnieje inna możliwość, to choroba grzybowa nazywana fytoftorozą, za którą odpowiadają grzybopodobne patogeny. Podobne objawy występują podczas ataku różnych gatunków Phytophthora zaliczanych do lęgniowców – ich obecność na rododendronach prowadzi m.in. do gnicia korzeni, pędów oraz nekrozy liści.
Fytoftoroza – jak rozpoznać?
Rośliny osłabione po zimie potrafią ukrywać część objawów choroby. Niedoświadczony ogrodnik będzie przekonany, że za zmiany odpowiadają błędna pielęgnacja, brak nawodnienia i konieczność poprawy zasobności podłoża. Jednak to fytoftoroza, występująca zwykle od maja do października, daje objawy:
- zahamowania wzrostu pędów,
- zmatowienia liści i zawijania się blaszek do środka,
- więdnięcia liści, ale bez efektu ich opadania z pędów,
- brązowienia części blaszki liściowej od strony ogonka liściowego,
- wodnistych smug na łodyżkach,
- zażółcenia zewnętrznej ścianki na niskich pędach,
- brunatnienia korzeni i pojawiania się na nich nieregularnych plam i zagłębień,
- rdzewienia tkanek drewna.
Jeśli po delikatnym ściągnięciu cienkiej warstwy kory z głównych pędów szkieletowych rośliny dostrzeżesz charakterystyczne, czerwonobrunatne przebarwienie tkanek to znak, że za problemy rododendronu odpowiada choroba. Jednak pamiętaj, nie zawsze zmiany występują w obrębie całej rośliny, zdarza się, że porażony zostanie tylko jeden pęd, dlatego stale monitoruj stan krzewów, a w razie zdiagnozowania fytoftorozy nie czekaj – natychmiast interweniuj.
Jak uratować rododendron, który zwija liście?
Rozwijająca się od korzeni w górę choroba pozbawia krzewy cennej wody oraz składników odżywczych. Im szybciej zauważysz objawy na roślinie, tym większa szansa na jej całkowite wyleczenie. Jak postępować w razie pojawienia się fytoftorozy na rododendronie?
- Jeśli rododendron cierpi z powodu niedostatku wody, w pierwszej kolejności podlej roślinę– przygotuj do tego zakwaszoną wodę. Możesz dodać do płynu kilka kropel soku z cytryny lub miarkę specjalnego preparatu przeznaczonego do odżywienia i zakwaszenia uprawy różaneczników w przydomowym ogrodzie.
- Przejdź do usunięcia wszystkich zainfekowanych części rośliny. Wytnij chore pędy co do jednego, pamiętając, aby po zakończeniu prac dobrze zdezynfekować użyte narzędzia.
- Wykonaj profilaktyczny oprysk na pozostałe pędy, łodyżki i liście – jeśli na nich również rozwija się infekcja, a ty zwyczajnie tego nie widzisz, oprysk powinien pomóc zwalczyć jej ogniska. Użyj do tego mieszankę czosnku, cebuli oraz ziela skrzypu – przygotuj wywar z podanych składników, rozcieńcz go wodą w proporcjach 1:2 (gdzie 2 to woda) i za pomocą odpowiednich akcesoriów pokryj mgiełką ochronną całą roślinę.
- Po zabiegach nie rezygnuj z wiosennego nawożenia. Poczekaj chwilę, obserwując reakcję rośliny na poczyniony oprysk, a następnie zadbaj o poprawę zasobności podłoża. Inwestuj w nawozy najbardziej naturalne przeznaczone dola kwasolubnych roślin, które długo uwalniają cenne składniki pokarmowe. Na początku, jeśli obawiasz się podawania skoncentrowanych preparatów, podsyp roślinę garścią fusów z kawy.
Postaraj się pilnować, aby w sezonie – zwłaszcza w wydłużających się okresach suszy – twoim roślinom niczego nie zabrakło. Ochronę przed nadmiernym wysychaniem zapewni krzewom m.in. ściółka przygotowana z kory drzewa iglastego. Za jej pomocą nie tylko utrzymasz lepsze parametry wodnoglebowe, lecz także poprawisz odczyn podłoża po zimie. Dzięki odpowiednio prowadzonej profilaktyce oraz szybkiej interwencji w razie zauważenia objawów infekcji jesteś w stanie uratować ulubione krzewy. Nawadniając je i nawożąc po usunięciu chorych pędów, pomagasz im odbudować utraconą odporność oraz poprawić ogólną kondycję. Od tego już tylko krok dzieli odratowaną roślinę od bujnego kwitnienia, a nawet powtórzenia okazałego kwitnienia po chorobie jeszcze w tym samym sezonie.
Źródło: deccoria.pl
