Spis treści:
- Trzmielina zamiast tui – naturalnie, ozdobnie i bezproblemowo
- Najciekawsze odmiany trzmieliny
- Sadzenie i uprawa trzmieliny w ogrodzie
Trzmielina zamiast tui – naturalnie, ozdobnie i bezproblemowo
Tuje, choć popularne, bywają monotonne i z czasem tracą na urodzie. W dodatku są wrażliwe na suszę, choroby grzybowe i mroźne wiatry, a ich intensywny wzrost wymaga częstego cięcia. Trzmielina natomiast to roślina znacznie bardziej różnorodna niż tuje. Jest dostępna w wielu gatunkach i odmianach, zróżnicowanych pod względem pokroju, koloru liści i owoców. Czasem aż trudno uwierzyć, ze to rośliny tego samego rodzaju. Niektóre trzmieliny są płożące, inne tworzą krzewy lub nawet formy drzewiaste. Wszystkie mają eliptyczne liście, często dwukolorowe a ich kwiaty i owoce wyglądają fantazyjnie.
W ogrodzie trzmielina może pełnić wiele ról: od formowanego żywopłotu, przez soliter w ogrodzie ozdobnym, po roślinę zadarniającą przy murach i rabatach. Jej największą zaletą w porównaniu z tujami jest zmienność i sezonowa atrakcyjność. Jesienią liście krzewów wybarwiają się na czerwono, purpurowo lub pomarańczowo, a wyjątkowo urokliwe owoce zdobią gałęzie aż do zimy. Trzmielinę łatwo kontrolować, w ciągu roku przyrasta jej od 10 do 20 cm. W przeciwieństwie do jałowych żywotników, trzmielina wprowadza życie do ogrodu i sprzyja bioróżnorodności. Jej owoce są pokarmem dla ptaków, a kwiaty przyciągają owady zapylające. Warto jednak pamiętać, że owoce tej rośliny dla ludzi są toksyczne.
Najciekawsze odmiany trzmieliny
Trzmielina obejmuje około 140 odmian i gatunków i nie sposób tu wymienić wszystkich. Wybraliśmy spośród nich takie, które różnią się między sobą wyglądem i wymaganiami. Oto najciekawsze gatunki i odmiany trzmieliny do ogrodu:
Trzmielina pospolita (Euonymus europaeus): rodzimy gatunek o dużej odporności i naturalnym pokroju. Osiąga nawet 3–6 metrów wysokości. Jesienią przebarwia się spektakularnie, a różowo-pomarańczowe owoce wyglądają jak drobne lampiony.
Trzmielina oskrzydlona (Euonymus alatus): Nazywana także „płonącym krzewem”. Jesienią zachwyca ognistą czerwienią liści. Ma ciekawie zbudowane pędy z korkowymi „skrzydełkami” i zwarty pokrój.
Trzmielina Fortune’a (Euonymus fortunei): Zimozielona, niska, często płożąca lub wspinająca się. Wśród tego gatunki trzmieliny na szczególną uwagę zasługują odmiany:
- ‘Emerald Gaiety’ z białą obwódką na liściach, jesienią lekko różowiejących.
- ‘Emerald Gold’ o żółto-zielonych liściach, które zimą mogą przybierać czerwonawe odcienie.
- ‘Harlequin’ drobna roślina o liściach nakrapianych bielą i różem.
- ‘Sunspot’ z jaskrawożółtą plamą w centrum liścia.
Trzmielina japońska (Euonymus japonicus): Bardziej wrażliwa na mróz, ale bardzo efektowna. Często stosowana w pojemnikach lub cieplejszych rejonach Polski.
Odmiany szczepione na pniu: Tworzą miniaturowe drzewka idealne do eleganckich ogrodów, przy wejściu do domu lub w reprezentacyjnych rabatach. Ich korony można łatwo formować.
Trzmieliny pozwalają zbudować kompozycje wielowarstwowe, od niskich obwódek po wysokie, barwne żywopłoty. Dzięki różnorodności form równie dobrze nadają się do ogrodów naturalistycznych, leśnych, jak i nowoczesnych.
Sadzenie i uprawa trzmieliny w ogrodzie
Trzmielina to roślina niezwykle wdzięczna w uprawie i poradzą sobie z nią nawet początkujący ogrodnicy. Najlepiej sadzić ją wiosną, w kwietniu i maju lub jesienią, we wrześniu i październiku. Dołki powinny być dwa razy głębsze niż bryła korzeniowa rośliny. Jeśli planujesz żywopłot, sadź krzaczki w ostępach 50–80 cm. Aby trzmielina dobrze rosła, warto pamiętać o kluczowych zasadach jej uprawy: aspektach pielęgnacji:
- Stanowisko
Najlepiej słoneczne lub półcieniste. W słońcu liście trzmieliny wybarwiają się intensywniej jesienią. Odmiany zimozielone preferują miejsca bardziej osłonięte, szczególnie zimą.
- Podłoże
Odpowiednie dla krzewów podłoże powinno być żyzne, próchniczne i przepuszczalne. Trzmielina pospolita dobrze radzi sobie także na glebach wapiennych i średnio żyznych.
- Nawożenie
Wiosną warto zastosować nawóz wieloskładnikowy do krzewów ozdobnych lub kompost. Trzmielina nie ma dużych wymagań pokarmowych, ale odpowiednie nawożenie poprawia kondycję roślin.
- Podlewanie
Po posadzeniu krzew wymaga regularnego podlewania. Później dobrze znosi okresowe susze, choć odmiany płożące i zimozielone lepiej podlewać w czasie upałów.
- Cięcie:
Trzmielina doskonale znosi cięcie zarówno formujące, jak i sanitarne. Dzięki temu można łatwo utrzymać pożądany kształt i zagęścić krzewy. Cięcie najlepiej wykonywać wczesną wiosną lub po kwitnieniu.
- Szkodniki i choroby
Trzmielina jest dość odporna, ale czasem może być atakowana przez przędziorki, mszyce czy mączniaka. Odpowiednie stanowisko i unikanie przelania minimalizują ryzyko problemów.
Żywopłot z trzmieliny będzie dużo trwalszy niż z tui. Ta roślina jest znacznie mniej narażona na zamieranie pędów i pleśń korzeniową.
Źródło: deccoria.pl
