Spis treści:
- Kalina sztywnolistna (Viburnum rhytidophyllum) - zimozielona ozdoba ogrodu
- Ciekawe odmiany kaliny sztywnolistnej
- Uprawa i pielęgnacja kaliny sztywnolistnej
Kalina sztywnolistna (Viburnum rhytidophyllum) - zimozielona ozdoba ogrodu
Na pytanie o zimozielony krzew do cienia wielu ogrodnikom przychodzi na myśl prosta odpowiedź - rododendron. To rzeczywiście dobry, ale niejedyny wybór. W tych trudnych do zagospodarowania miejscach w ogrodzie równie dobrze poradzi sobie kalina sztywnolistna (Viburnum rhytidophyllum). Co ciekawe, jest ona o wiele mniej wymagająca i znacznie łatwiejsza w uprawie niż popularne rododendrony.
Co to za roślina? Kalina sztywnolistna jest jednym z wielu gatunków kalin (Viburnum) należących do rodziny piżmaczkowatych (Adoxaceae). Przybyła do naszych ogrodów z zachodnich i środkowych Chin, gdzie rośnie dziko. Jak już wspominaliśmy, jest zimozielonym krzewem, czyli takim, który zachowuje liście na zimę. Szybko rośnie (30-50 cm rocznie), ostatecznie osiągając imponujące rozmiary: 3-5 m wysokości oraz ok. 3 m szerokości.
Kalina sztywnolistna początkowo ma pokrój wyprostowany, jednak z wiekiem staje się coraz bardziej rozłożysta i krzaczasta. Jej wdzięcznie przewieszające się gałęzie przez cały rok zdobią skórzaste, ciemnozielone, grube i długie liście (mają 18-25 cm długości). Z wierzchu są silnie pomarszczone i wyraźnie unerwione, natomiast od spodu pokryte delikatnym meszkiem (kutnerem).
Ozdobą tego krzewu są nie tylko zimozielone liście, ale też kwiaty i owoce. Kiedy kwitnie kalina sztywnolistna? Od maja do czerwca, rozwijając kremowobiałe kwiaty zebrane w okazałe, spłaszczone baldachy (mogą mieć nawet 20 cm średnicy). Działają one jak magnes na owady zapylające, zwłaszcza pszczoły. Z czasem kwiaty przekształcają się w równie dekoracyjne owoce. Zazwyczaj w sierpniu pojawiają się czerwone jagody, które w miarę dojrzewania czernieją. Nie nadają się do spożycia przez ludzi (są trujące), stanowią jednak ptasi przysmak.
Zobacz również:
Ciekawe odmiany kaliny sztywnolistnej
Kalina sztywnolistna jest efektownym i łatwym w pielęgnacji krzewem do cienia, który sprawdzi się w wielu ogrodach. Ze względu jednak na spore rozmiary, najlepiej sadzić ją na dużych działkach, gdzie będzie mogła się swobodnie rozrastać. Na jakie odmiany kaliny sztywnolistnej warto się zdecydować? Kilka z nich zasługuje na większą uwagę:
- Kalina sztywnolistna 'Variegatum' - wyróżnia się pstrym ulistnieniem - zielone liście mają nieregularne, kremowe plamki;
- Kalina sztywnolistna 'Roseum' - jej pąki kwiatowe, zanim się otworzą, są jaskraworóżowe, a w pełni rozwinięte kwiaty białe;
- Kalina sztywnolistna 'Cree' - charakteryzuje się zwartym pokrojem i jest wysoce odporna na mróz. Kwitnie na biało.
Uprawa i pielęgnacja kaliny sztywnolistnej
Kalinę sztywnolistną, podobnie jak większość krzewów, w ogrodzie najlepiej sadzić wiosną lub jesienią. Wilgotna gleba i panująca o tej porze umiarkowana temperatura sprzyjają szybkiemu przyjmowaniu się roślin w gruncie. Jak to zrobić? Wystarczy wykopać dołek o głębokości i szerokości zbliżonej do wielkości bryły korzeniowej sadzonki. Na jego dno możemy wsypać po garści dojrzałego kompostu i wiórów rogowych, co przyspieszy ukorzenianie się krzewu. Następnie wkładamy roślinę, zasypujemy dołek ziemią i delikatnie ugniatamy. Posadzoną kalinę od razu podlewamy i ściółkujemy, co ułatwi dalszą pielęgnację.
Jak uprawiać kalinę sztywnolistną? Krzew ten jest mało wymagający i bardzo odporny, dzięki czemu nie wymaga troskliwej opieki. O kilku zabiegach warto jednak pamiętać, jeśli chcemy, aby rósł szybko i zdrowo, zdobiąc ogród przez lata. Na co zwrócić uwagę?
- Gleba - kalina sztywnolistna jest tolerancyjna względem gleby. Preferuje jednak podłoża przepuszczalne, próchnicze, zasobne w składniki odżywcze i umiarkowanie wilgotne w szerokim zakresie pH (od odczynu lekko kwaśnego do lekko zasadowego);
- Stanowisko - najlepsze miejsca dla tej rośliny to cień lub półcień. Może ona rosnąć również w słońcu, warto jednak pamiętać, że im więcej go otrzymuje, tym częstszego oczekuje podlewania. Jeśli zaniedbamy ten obowiązek, liście tej pięknej kaliny będą smętnie opadać. Ponadto warto pamiętać, że ten zimozielony krzew potrzebuje stanowiska zacisznego i osłoniętego od wiatru;
- Podlewanie - w przypadku młodych roślin nawadnianie musi być częste - gleba w miejscu uprawy nie może wysychać. Dorosłe egzemplarze na ogół wymagają podlewania tylko w przedłużających się okresach suszy. O zabiegu tym trzeba pamiętać również zimą (w czasie odwilży), w innym razie liście tej rośliny będą zwijać się w rurki podobnie jak u rododendronów, co jest naturalnym mechanizmem obronnym przed utratą wody.
- Nawożenie - nie musimy go powtarzać w każdym sezonie. Wystarczy, że kalinę sztywnolistną podsypiemy kompostem co kilka lat, by uzupełnić braki składników odżywczych.
- Ściółkowanie - podstawę krzewu warto wyłożyć naturalną ściółką, co zmniejszy parowanie wody z gleby i ograniczy konieczność podlewania.
- Cięcie - krzewy te w naturalny sposób zachowują atrakcyjny pokrój. Z biegiem lat mogą jednak kwitnąć słabo lub ogołacać się od dołu. W takiej sytuacji warto je przerzedzić po zakończeniu kwitnienia, usuwając najstarsze pędy i skracając te zbyt długie o ok. 1/3.
- Zimowanie - kalina sztywnolistna toleruje chłód do -20°C, jednak w czasie wyjątkowo srogiej zimy może przemarzać. Dlatego warto ją sadzić w ciepłych rejonach kraju i na zacisznych, osłoniętych stanowiskach, a także zabezpieczać. Młode egzemplarze okrywamy agrowłókniną, a starsze ściółkujemy grubą warstwą kory sosnowej.
Krzew ten jest atrakcyjny przez cały rok, dzięki czemu znajduje wiele zastosowań w ogrodzie. Jak go wykorzystać? Kalina sztywnolistna sprawdzi się jako wyeksponowany soliter oraz tło rabaty. Możemy zestawiać ją z innymi roślinami zimozielonymi, takimi jak wspomniane rododendrony, mahonie pospolite czy laurowiśnie wschodnie. Wspaniale komponuje się z gatunkami cieniolubnymi, np. barwinkiem pospolitym, funkiami, paprociami oraz tawułką Arendsa.
Źródło: deccoria.pl
